Goed, even een verslagje van de meest maffe weeravond die ik tot nu toe heb meegemaakt..
Het begon allemaal vlak na het eten. Volgens de radar kwamen er een paar kleine pitjes uit de richting Heerenveen/Assen naar het zuiden zetten. Wat mij echter opviel was dat er een hele vreemde wolk boven mijn hoofd hing. Niet groot, maar zeer turbulent. Ik was er heilig van overtuigd dat als deze wat zou groeien en aan de overigens mooie CB naar het noorden zou komen er wat mogelijk was. Na eerst een shelf te hebben zien vormen en weer verdwijnen ontstond dan de, voor mij eerste bewust meegemaakte, tuba. Ik ging met een noodvaart naar
binnen om mn ouders in te lichten en een fototoestel van mn ma te scoren waar ik momenteel logeer voor werk. Hup weer naar buiten, maar de tuba leek net wat af te zwakken.
(Invalid img)
Na even te hebben staan kijken wat ie zou gaan doen begon hij ineens te groeien!
Na een - overigens nog nooit sneller gebeurde - verplaatsing van voor naar achter het huis voor beter zicht was hij al zo:
Hierna werd hij nog wat dikker, maar dat zou zijn laatste wapenfeit zijn.
Nadat de hoos was verdwenen kwam mijn zwager net aanzetten, ook extreem-weer's gek, maar net te laat. De beslissing om voor onze eerste chase ooit te gaan was snel gemaakt. Helaas leverde dit niets op, omdat de neerslagintensiteit te hoog werd. Wel vingen we deze mooie dubbele regenboog.
Eenmaal weer thuis zaten we aan een biertje, maar ik vertrouwde het nog niet. En terecht zo bleek, want net na 21:00 uur begon er ineens wat te groeien richting NO-polder. Helga zei: "Het sterft vanavond uit." Dus waarom zouden we het fototoestel pakken... Tot er een aambeeld begon te vormen en er ineens weerlicht te zien was rond 22:00.
En zo zag hij eruit rond 23:00
Al met al een dag om nooit te vergeten en 1 die mij definitief aan het chasen en fotograferen heeft gezet.
Groeten,
Sander
Het begon allemaal vlak na het eten. Volgens de radar kwamen er een paar kleine pitjes uit de richting Heerenveen/Assen naar het zuiden zetten. Wat mij echter opviel was dat er een hele vreemde wolk boven mijn hoofd hing. Niet groot, maar zeer turbulent. Ik was er heilig van overtuigd dat als deze wat zou groeien en aan de overigens mooie CB naar het noorden zou komen er wat mogelijk was. Na eerst een shelf te hebben zien vormen en weer verdwijnen ontstond dan de, voor mij eerste bewust meegemaakte, tuba. Ik ging met een noodvaart naar
binnen om mn ouders in te lichten en een fototoestel van mn ma te scoren waar ik momenteel logeer voor werk. Hup weer naar buiten, maar de tuba leek net wat af te zwakken.
(Invalid img)
Na even te hebben staan kijken wat ie zou gaan doen begon hij ineens te groeien!
Na een - overigens nog nooit sneller gebeurde - verplaatsing van voor naar achter het huis voor beter zicht was hij al zo:
Hierna werd hij nog wat dikker, maar dat zou zijn laatste wapenfeit zijn.
Nadat de hoos was verdwenen kwam mijn zwager net aanzetten, ook extreem-weer's gek, maar net te laat. De beslissing om voor onze eerste chase ooit te gaan was snel gemaakt. Helaas leverde dit niets op, omdat de neerslagintensiteit te hoog werd. Wel vingen we deze mooie dubbele regenboog.
Eenmaal weer thuis zaten we aan een biertje, maar ik vertrouwde het nog niet. En terecht zo bleek, want net na 21:00 uur begon er ineens wat te groeien richting NO-polder. Helga zei: "Het sterft vanavond uit." Dus waarom zouden we het fototoestel pakken... Tot er een aambeeld begon te vormen en er ineens weerlicht te zien was rond 22:00.
En zo zag hij eruit rond 23:00
Al met al een dag om nooit te vergeten en 1 die mij definitief aan het chasen en fotograferen heeft gezet.
Groeten,
Sander
Bericht laatst bijgewerkt: 10-07-2007 17:00