De meest bizarre onweerservaring van mijn leven...
Bericht van: Martijn (Vlaardingen) , 15-07-2007 13:54
Deze dag zal ik de rest van mijn leven nooit meer vergeten. Ik ben me nog net niet doodgeschrokken! Nog steeds sta ik te trillen op mijn benen, en het huilen staat me twee uur na deze ervaring nog steeds nader dan het lachen... 
Het is een lang verhaal, maar ik hoop dat jullie het lezen.
Vanaf kwart voor elf werd het hier in Vlaardingen in een aantal minuten snel aardedonker. Het regende nog niet, maar de lucht beloofde weinig goeds. In de verte klonk zwaar, grommend onweer. Geen echte klappen, maar luid, onheilspellend gerommel. Een venijnig geluid. Vanaf elf uur kwam het onweer steeds dichterbij en de intensiteit nam enorm toe. Ik had al enkele bliksems gezien en de echt oorverdovende ontladingen klonken zéér heftig. Nu ben ik niet snel bang, maar ik werd onrustig. Het was 11:14 toen ik in de hal van mijn appartement de luidste en meest explosieve blikseminslag van mijn leven meemaakte. Ik heb eigenlijk geen woorden om de intensiteit te beschrijven. De bizar luide knal pal boven me (ik woon op de derde etage van een flat met vier verdiepingen) klonk als een kort, oorverdovend geknetter met een doffe dreun. Met de intensiteit van een bomexplosie. Ik overdrijf ECHT niet, al besef ik dat sommigen dat wellicht zullen denken. Het leek of het buiten één seconde duizend keer lichter was. Maar het ging zó snel... Goed, ik vloog voor mijn gevoel tegen het plafond van de schrik en ik begon eigenlijk onmiddellijk te huilen - ook van de schrik uiteraard. En ik stond te trillen... niet normaal! Toevalligerwijs stond juist op dat moment mijn moeder voor de buitendeur, in het trappenhuis. Ik deed de deur voor haar open en ze stortte helemaal in elkaar, ze was compleet overstuur van de explosie. We hebben elkaar opgevangen, en het duurde even tot volledig tot me doordrong wat was gebeurd. De zeer heftige bliksem was dus ingeslagen pal boven me, op het dak.
Nu weet ik dat het niet slim was, maar mijn PC/monitor stonden aan op het moment dat de bliksem hier insloeg. Zónder spanningsregelaar. Toen ik in mijn kamer stond, was mijn PC opeens uit. Dat het beeld van mijn monitor zwart was, was het eerste dat opviel. Het scherm gaf geen enkel teken van leven meer
Nu heb ik sinds twee maanden een nieuwe PC (kosten 1100 euro) en de schrik sloeg me om het hart! Logisch. Mijn PC ging in elk geval aan...
Om het lange verhaal iets korter te maken, ik heb razendsnel via mijn vader een nieuwe monitor EN een nieuwe router kunnen regelen (er staan hier twee PC's), want na de blikseminslag was ook de router zo dood als een pier. Het is echt een geluk bij een ongeluk dat mijn PC geen enkele schade lijkt te hebben ondervonden. Het lijkt zelfs een wonder. Alle andere electrische apparaten werken ook nog...
Ik voel me nog steeds bijzonder gespannen. Het helpt dat ik dit even van me af kan schrijven, maar deze dag vergeet ik nooit meer...
Het is een lang verhaal, maar ik hoop dat jullie het lezen.Vanaf kwart voor elf werd het hier in Vlaardingen in een aantal minuten snel aardedonker. Het regende nog niet, maar de lucht beloofde weinig goeds. In de verte klonk zwaar, grommend onweer. Geen echte klappen, maar luid, onheilspellend gerommel. Een venijnig geluid. Vanaf elf uur kwam het onweer steeds dichterbij en de intensiteit nam enorm toe. Ik had al enkele bliksems gezien en de echt oorverdovende ontladingen klonken zéér heftig. Nu ben ik niet snel bang, maar ik werd onrustig. Het was 11:14 toen ik in de hal van mijn appartement de luidste en meest explosieve blikseminslag van mijn leven meemaakte. Ik heb eigenlijk geen woorden om de intensiteit te beschrijven. De bizar luide knal pal boven me (ik woon op de derde etage van een flat met vier verdiepingen) klonk als een kort, oorverdovend geknetter met een doffe dreun. Met de intensiteit van een bomexplosie. Ik overdrijf ECHT niet, al besef ik dat sommigen dat wellicht zullen denken. Het leek of het buiten één seconde duizend keer lichter was. Maar het ging zó snel... Goed, ik vloog voor mijn gevoel tegen het plafond van de schrik en ik begon eigenlijk onmiddellijk te huilen - ook van de schrik uiteraard. En ik stond te trillen... niet normaal! Toevalligerwijs stond juist op dat moment mijn moeder voor de buitendeur, in het trappenhuis. Ik deed de deur voor haar open en ze stortte helemaal in elkaar, ze was compleet overstuur van de explosie. We hebben elkaar opgevangen, en het duurde even tot volledig tot me doordrong wat was gebeurd. De zeer heftige bliksem was dus ingeslagen pal boven me, op het dak.
Nu weet ik dat het niet slim was, maar mijn PC/monitor stonden aan op het moment dat de bliksem hier insloeg. Zónder spanningsregelaar. Toen ik in mijn kamer stond, was mijn PC opeens uit. Dat het beeld van mijn monitor zwart was, was het eerste dat opviel. Het scherm gaf geen enkel teken van leven meer
Nu heb ik sinds twee maanden een nieuwe PC (kosten 1100 euro) en de schrik sloeg me om het hart! Logisch. Mijn PC ging in elk geval aan...Om het lange verhaal iets korter te maken, ik heb razendsnel via mijn vader een nieuwe monitor EN een nieuwe router kunnen regelen (er staan hier twee PC's), want na de blikseminslag was ook de router zo dood als een pier. Het is echt een geluk bij een ongeluk dat mijn PC geen enkele schade lijkt te hebben ondervonden. Het lijkt zelfs een wonder. Alle andere electrische apparaten werken ook nog...
Ik voel me nog steeds bijzonder gespannen. Het helpt dat ik dit even van me af kan schrijven, maar deze dag vergeet ik nooit meer...
Rode pillen, blauwe pillen, zenuwachtig, vingers trillen, site verversen, pluimen staren, ondanks alles rust bewaren...