Hoe raar het ook klinkt, ik heb geen positieve weerassociatie met 1979, zoals velen hieronder ergens belijden.
Winter 1978-1979 vond ik prachtig, met name ook de opbouw met eerst die twee sneeuwvrije vorstperioden in december en daarna de schok-koudegolf.
Maar de 1e gedachte die bij mij opkomt als ik aan 1979 als weerjaar terug denk, is die van een bedorven jaar. Dat begint meteen al met de afloop van de vorstperiode ná de grote februari-sneeuwstorm. Die ging als een nachtkaars uit door toevoer van zachte lucht in de hogere niveaus vanuit het zuidoosten.
En daarna was wat mij betreft het weer dat hele jaar pet. Tot half mei vaak koud nat weer, met ontijdige sneeuwval, zelfs nog tot in begin mei. Sommigen roemen dat, maar ik vond het maar niks. Vervelend waterkoud weer.
En dan die reactie vanaf half mei met vochtige warmte en herhaaldelijk onweersgolven tot half juni. Aansluitend een weinig tot de verbeelding sprekende zomer, met vaak bewolkt weer.
Wat mij betreft zou het tot medio april 1980 duren voor ik weer aangenaam verrast werd. Een zeer verrassende mooiweerperiode toen als prelude op de mooiste meimaand van mijn leven. Ondanks de natte zomer van 1980 heb ik met dát jaar juist een positieve associatie. Dat jaar stond bol van de meridionale circulaties en dat leverde menige verrassing op.
Je ziet, de beleving van een jaar kan per persoon zeer verschillend zijn.
Quote selectie