Benieuwd hoe een winterinval tot stand kan komen? Hier een voorbeeld aan de hand van de 06z run van GFS met wat uitleg, nav een veel gesteld vraag: 'wat levert deze kaart in de winter op?'. Het volgende scenario beschrijft een Rusissche beer, het ultieme winterscenario.
(voortraject) Een ontwikkelend hoog ten zuiden van Nova Zembla stuurt Siberische lucht richting west Rusland. Tegelijkertijd gaat een depressie ten noorden van ons het continent op en wordt daar gevangen in de circulatie.
Op anderhalf kilometer hoogte kan je de koude lucht vanaf Azië Rusland in komen.
(aanloop) Het hoog stabiliseerd boven noordwest Rusland, en neemt in kracht toen door een fusie met een hoog boven midden Europa. De Siberische lucht blijft hierdoor op zijn plaats waardoor er een koudreservoir wordt opgebouwd en zachte oceaanlucht blijft op afstand. In de winter is een fusie tussen een hoog boven Europa en Rusland overigens nauwlijks haalbaar, tenzij beide hogen gevuld zijn met koude lucht. Meestal moet het hoog boven noordwest Rusland het grote werk zelf verzetten om een Siberische koudgolf op poten te zetten, maar de hulp van een 'oksellaag' is meestal essentieel. Het lagedrukgebied ten noorden van de zwarte vervuld hier deze rol. Dit laag functioneert als 'steunbalk' en versterkt het oostwaardse transport van koude continentale lucht. De aanloop fase is cruciaal en erg gevoelig voor kleine veranderingen. Een mogelijke koude inval naar (west) Europa wordt hier meestal in de kiem gesmoord.
(aanloop) Langzaam breidt het hoog zich uit richting scandinavië, het hoog retrogreerd enigzins (het bewegen van een druksysteem tegen de westcirculatie in, het westwaards bewegen van een druksysteem) waardoor er een oostcirculatie op gang komt.
(de aanvang) Deze kaart zou in elke wintermaand niet misstaan, ook zonder juist voortraject. Het hoog strekt zich nu vanaf de Britse eilanden uit tot achter de Oeral. Hierbij ligt het zwaartepunt nog steeds boven noordwest Rusland waardoor er een sterke oostcirculatie opsteekt. In het voortraject werd Siberische lucht al west Rusland in geblazen, nu gaat deze door de sterke oostenwind op sneltransport naar west Europa (transportkou). De koudinval is een feit.
(slotfase) In de slotfase zien we dat er een nieuw hoog tussen IJsland en Scandinavië het continent op slot zet en voor depressies uit het westen. Het nieuwe hoog zorgt ervoor dat het zwaartepunt van hogedruk verder naar het westen wordt verlegt. Hierdoor blijft de koude lucht vanuit Siberië boven Europa liggen waardoor de winter de macht in handen houdt. Nieuwe lagedrukgebieden boven het zuiden van Europa, met name boven Italië blijven het hoog ondersteunen (high-over low configuratie). Dit is een zeer stabiele verdeling van lage en hogedruk welke lange tijd kan aanhouden, waardoor we voor langere tijd sterk zeer droog sterk vriezend weer hebben. IJspret is dan een feit,
Zo mag ik het graag zien in de winter!
Een klassiek voorbeeld kan je vinden in het wetterzentrale archief; januari 1987.
(voortraject) Een ontwikkelend hoog ten zuiden van Nova Zembla stuurt Siberische lucht richting west Rusland. Tegelijkertijd gaat een depressie ten noorden van ons het continent op en wordt daar gevangen in de circulatie.
Op anderhalf kilometer hoogte kan je de koude lucht vanaf Azië Rusland in komen.
(aanloop) Het hoog stabiliseerd boven noordwest Rusland, en neemt in kracht toen door een fusie met een hoog boven midden Europa. De Siberische lucht blijft hierdoor op zijn plaats waardoor er een koudreservoir wordt opgebouwd en zachte oceaanlucht blijft op afstand. In de winter is een fusie tussen een hoog boven Europa en Rusland overigens nauwlijks haalbaar, tenzij beide hogen gevuld zijn met koude lucht. Meestal moet het hoog boven noordwest Rusland het grote werk zelf verzetten om een Siberische koudgolf op poten te zetten, maar de hulp van een 'oksellaag' is meestal essentieel. Het lagedrukgebied ten noorden van de zwarte vervuld hier deze rol. Dit laag functioneert als 'steunbalk' en versterkt het oostwaardse transport van koude continentale lucht. De aanloop fase is cruciaal en erg gevoelig voor kleine veranderingen. Een mogelijke koude inval naar (west) Europa wordt hier meestal in de kiem gesmoord.
(aanloop) Langzaam breidt het hoog zich uit richting scandinavië, het hoog retrogreerd enigzins (het bewegen van een druksysteem tegen de westcirculatie in, het westwaards bewegen van een druksysteem) waardoor er een oostcirculatie op gang komt.
(de aanvang) Deze kaart zou in elke wintermaand niet misstaan, ook zonder juist voortraject. Het hoog strekt zich nu vanaf de Britse eilanden uit tot achter de Oeral. Hierbij ligt het zwaartepunt nog steeds boven noordwest Rusland waardoor er een sterke oostcirculatie opsteekt. In het voortraject werd Siberische lucht al west Rusland in geblazen, nu gaat deze door de sterke oostenwind op sneltransport naar west Europa (transportkou). De koudinval is een feit.
(slotfase) In de slotfase zien we dat er een nieuw hoog tussen IJsland en Scandinavië het continent op slot zet en voor depressies uit het westen. Het nieuwe hoog zorgt ervoor dat het zwaartepunt van hogedruk verder naar het westen wordt verlegt. Hierdoor blijft de koude lucht vanuit Siberië boven Europa liggen waardoor de winter de macht in handen houdt. Nieuwe lagedrukgebieden boven het zuiden van Europa, met name boven Italië blijven het hoog ondersteunen (high-over low configuratie). Dit is een zeer stabiele verdeling van lage en hogedruk welke lange tijd kan aanhouden, waardoor we voor langere tijd sterk zeer droog sterk vriezend weer hebben. IJspret is dan een feit,
Zo mag ik het graag zien in de winter!
Een klassiek voorbeeld kan je vinden in het wetterzentrale archief; januari 1987.
Bericht laatst bijgewerkt: 14-09-2007 14:49
Alles komt op zijn eigen tijd