De koudeluchtuitbraken over N-Amerika lijken toch wel onrechtstreeks gevolgen te hebben voor ons weer, want mooi is te zien hoe zij voor een enorme barocliniteit zorgen aan de oostkusten van dit continent, met als gevolg de ene na de andere diepe depressie die er ontwikkelt en zo naar de Atl.Oceaan wordt gestuurd (ziet wetter3 regiokeuze N-Amerika of N-hem). Zo'n beest zal deze week opnieuw ontwikkeld worden en uiteindelijk naar het zeegebied tussen Ijsland en Noorwegen gestuurd worden met kerndruk rond 950hpa (kan meer of min zijn in werkelijkheid).
Opvallender dan die kerndruk (dewelke voor de herfst niet al te uitzonderlijk is), is dat deze knapen toch wel zeer dynamisch zijn , wat mooi is te zien aan de 500hpa hoogtewaarden. Deze storm bv trekt het 500hpa vlak tot onder 5000 m (richting 496dam)! Ook de 500hpa-geopotentiëele gradiënt is zeer sterk.
Maar zoals zo vaak met dergelijke uitgestrekte beesten: voor ons niet zo gevaarlijk wegens te uitgebreid windveld. Wij moeten het meer van kleinere depressies hebben, meestal secundaire. De weerkaarten lijken me, ondanks de sterke jet op de oceaan, niet gunstig om dergelijke secundaire laagjes te ontwikkelen. De stroming lijkt me daartoe teveel te meanderen.
Ik hoop echter dat niemand met minder goede bedoelingen deze langspeelplaat op de weerkaarten zal gebruiken als bewijs voor de s*p*r*t*r*, want die mag als straf 4 dagen in z'n zwembroek op de Mont-Rigi gaan staan...
Quote selectie