Weg ijs, kom ijs!
Wij deden vroeger met kleine neefjes en nichtjes een spelletje: “weg Jan, kom Jan”. Je kon de kleintjes aardig voor de gek houden door een stukje papier op een vingernagel te plakken en vervolgens steeds de lucht in te gaan met je hand. Je riep dan “weg Jan, kom Jan” en waarachtig, het stukje papier verdween en kwam miraculeus weer terug. Verbaasde blikken en bewondering waren je deel.
Zoiets moeten wij ondergaan van het ECMWF-model en de daaraan gekoppelde ijspluim van het KNMI. Overigens veel lof voor de service van het KNMI met deze ijspluim; het probleem zit in de onbetrouwbaarheid van de verwachting op lange termijn. Toen ik vanochtend de ijspluim van het KNMI zag, bleek de 7,5 cm ijs, verwacht voor 22 december te zijn terug gebracht tot 1 cm, aldus de operationele run. Het ensemblegemiddelde komt nog tot 2 cm ijs en de control-run geeft geen ijs aan. Dus: weg ijs! Overigens gaan nog aardig wat leden van het ensemble voor enkele centimeters ijs al is er maar een enkele die de 7 cm haalt.
Het is zoals ik gisteren al min of meer verwachtte: op die termijn is er geen betrouwbare verwachting te geven. We kunnen ons beter beperken tot de komende 5 dagen. Het eerder geschetste beeld is vrijwel niet veranderd. De komende dagen blijft het vrij koud; in de loop van het weekend trekt de wind, nu nog zwak, iets aan uit het oosten. Door aanvoer van iets drogere lucht zal het maandagochtend gemiddeld harder vriezen, vooal waar het langdurig opklaart. Hoe zeer opklaringen een rol spelen bleek vanochtend om half negen, toen de laagste temperaturen gemeten werden in het westen van het land met -0,9°C. En dat na een nacht waarin het kwik in Twente onderuit ging naar -4,7°C.
Van dit middecemberwintertje moeten we maar niets verwachten; er is een grote kans dat het weer gaat omslaan kort voor kerst. Dat zou niet de eerste keer zijn; het is zelfs een singulariteit in ons klimaat met de bijnaam “kerstdepressie”. De Duitsers spreken van “Weihnachtstauwetter”. Dat alles is een gevolg van het feit dat doorgaans in het midden van december de depressie-activiteit het grootst is, aangedreven door processen in de stratosfeer. Vandaag is het uitzicht op schaatsijs nihil. Zou het morgen anders zijn? Wie weet, en misschien helpt het als we allemaal heel hard roepen: kom ijs!
Wij deden vroeger met kleine neefjes en nichtjes een spelletje: “weg Jan, kom Jan”. Je kon de kleintjes aardig voor de gek houden door een stukje papier op een vingernagel te plakken en vervolgens steeds de lucht in te gaan met je hand. Je riep dan “weg Jan, kom Jan” en waarachtig, het stukje papier verdween en kwam miraculeus weer terug. Verbaasde blikken en bewondering waren je deel.
Zoiets moeten wij ondergaan van het ECMWF-model en de daaraan gekoppelde ijspluim van het KNMI. Overigens veel lof voor de service van het KNMI met deze ijspluim; het probleem zit in de onbetrouwbaarheid van de verwachting op lange termijn. Toen ik vanochtend de ijspluim van het KNMI zag, bleek de 7,5 cm ijs, verwacht voor 22 december te zijn terug gebracht tot 1 cm, aldus de operationele run. Het ensemblegemiddelde komt nog tot 2 cm ijs en de control-run geeft geen ijs aan. Dus: weg ijs! Overigens gaan nog aardig wat leden van het ensemble voor enkele centimeters ijs al is er maar een enkele die de 7 cm haalt.
Het is zoals ik gisteren al min of meer verwachtte: op die termijn is er geen betrouwbare verwachting te geven. We kunnen ons beter beperken tot de komende 5 dagen. Het eerder geschetste beeld is vrijwel niet veranderd. De komende dagen blijft het vrij koud; in de loop van het weekend trekt de wind, nu nog zwak, iets aan uit het oosten. Door aanvoer van iets drogere lucht zal het maandagochtend gemiddeld harder vriezen, vooal waar het langdurig opklaart. Hoe zeer opklaringen een rol spelen bleek vanochtend om half negen, toen de laagste temperaturen gemeten werden in het westen van het land met -0,9°C. En dat na een nacht waarin het kwik in Twente onderuit ging naar -4,7°C.
Van dit middecemberwintertje moeten we maar niets verwachten; er is een grote kans dat het weer gaat omslaan kort voor kerst. Dat zou niet de eerste keer zijn; het is zelfs een singulariteit in ons klimaat met de bijnaam “kerstdepressie”. De Duitsers spreken van “Weihnachtstauwetter”. Dat alles is een gevolg van het feit dat doorgaans in het midden van december de depressie-activiteit het grootst is, aangedreven door processen in de stratosfeer. Vandaag is het uitzicht op schaatsijs nihil. Zou het morgen anders zijn? Wie weet, en misschien helpt het als we allemaal heel hard roepen: kom ijs!