Gisteren maakte ik nog een korte wandeling.
Elkéén rondom mij had een glazen, doorzichtige aanblik.
Maar toen… toen zag ik haar.
In het wit gekleed, keek ze enigszins vanuit de hoogte op mij neer.
Haar ijskoele houding en kille blik deden de haartjes in mijn nek omhoog komen.
Zij was anders dan al de rest rondom mij.
Zij was uniek
Afstandelijk, kil, maar zo mooi.
Ik wou mij onttrekken aan haar blik, maar ze had me in haar greep
En ik wist het… zij was de ware. Zij hoorde bij mij.
Ik moest iets doen.
Moest haar gewoon aanraken.
Ik naderde haar met schrede passen en nam actie.
Ik raakte haar aan met mijn hand.
Keek haar vurig aan.
Haar kille blik smolt weg door mijn aanraking en toen…
Toen werden wij één. Haar lichaam versmolt met dat van mij.
Daarna was ze weg.
Maar ik vergeet haar nooit meer en zij zal altijd bij mij zijn…
Mijn sneeuwvlokje.
Quote selectie