Niemand zit te wachten op een wolkbreuk tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Peking.
De Chinezen gaan het in elk geval proberen. Vanaf heuvels ver buiten Peking worden chemicaliën de lucht in geschoten die de wolken moeten laten 'leegregenen' voordat ze het olympisch complex bereiken.
China gruwt van het idee dat beelden van tienduizenden doorweekte sporters en toeschouwers de wereld over gaan. Peking wijst vol venijn op de spelen in Sydney in 2000 en op de laatste drie Winterspelen, waar regen geregeld de sportieve pret bedierf. Het is China er alles aan gelegen om positief in het nieuws te komen. Vanwege de mensenrechtensituatie in Tibet waren in onder meer Londen, Parijs en San Francisco felle demonstraties rond de tocht van de olympische fakkel.
Met droog weer tijdens de Olympische Spelen kan China weer punten scoren. De meteorologische dienst van het land heeft speciaal voor het sportevenement een afdeling 'weermanipulatie' opgezet, die de regen op afstand moet houden. Het hoofd van die dienst, Zhang Qiang, durft zelfs te garanderen dat geen druppel in het stadion terecht komt.
Augustus is een van de natste maanden in China. Afgaande op metingen uit voorgaande jaren wordt op de 8ste, de dag van de openingsceremonie, een regenkans van zeker 50 procent voorspeld. Om de buienvorming in Peking in de gaten te houden, heeft de weerdienst een supercomputer aangeschaft.
Het apparaat levert continu de meteorologische gegevens uit een gebied groter dan Nederland. Als donkere wolken zich rond de hoofdstad samenpakken, gaan de meteorologen over tot actie. Twee vliegtuigen kiezen het luchtruim en op de grond staan 37.000 vrijwilligers in een wijde cirkel om Peking paraat om raketten af te vuren.
De projectielen bevatten droogijs en het giftige zilverjodide, stoffen die hoog in de lucht zorgen voor bevriezing van vochtdeeltjes. Daardoor wordt wolkenvorming in rap tempo versterkt, zodat de regen sneller loskomt.
Hoogleraar Maarten Krol, verbonden aan de Leerstoelgroep Meteorologie en Luchtkwaliteit van de Wageningen Universiteit is sceptisch over het Chinese regenplan. ,,De kans op succes is niet heel groot, want buien laten zich niet zo gemakkelijk naar de hand zetten. Of het gaat regenen, hangt af van tal van omstandigheden zoals luchtvochtigheid en de temperatuur van de verschillende luchtlagen. Als China de regen wil forceren, moet het de projectielen afvuren naar bestaande wolken in hogere luchtlagen. De ijsvorming die voor regen nodig is ontstaat pas bij elf graden onder nul.''
Zelfs als het China lukt de projectielen op de juiste hoogte te krijgen, is succes volgens Krol niet gegarandeerd. ,,Anders zou de methode allang op grotere schaal worden toegepast.'' In Nederland zijn volgens Krol nooit pogingen ondernomen om kunstmatig regen te maken. ,,Een van de redenen is dat het een heel dure methode is.''
Het omkopen van de weergoden heeft China al rond de zestig miljoen euro gekost. China is ervan overtuigd dat het geen weggegooid geld is. De grootmacht tracht al sinds 1958 het weer te beïnvloeden. Het noorden van het land kampt geregeld met droogte en weerkundigen proberen die te bestrijden door regen kunstmatig op te wekken. Dat doen zij ook om de luchtvervuiling in de stad weg te spoelen. Volgens de meteorologische dienst is in China al meer dan 250 miljard ton regen geforceerd, genoeg om de Gele Rivier, de op een na grootste rivier van het land, vier keer te vullen.
Maar China's geloof in een strakblauwe hemel boven het olympisch stadion lijkt toch niet rotsvast. De meteorologen houden er rekening mee dat het laten leegregenen van wolken mislukt. Daarom is er een alternatief plan: mochten regenwolken Peking toch bereiken, dan worden er opnieuw chemicaliën in de lucht geschoten. Dit keer om te proberen de regen vast te houden.
Bron : Algemeen Dagblad (ad.nl)
Quote selectie