Maakte ik gisteren mee in natuurgebied de Loenermark, ten zuidoosten van Apeldoorn. Ik leidde op de fiets negen mensen rond op zoek naar wild en nachtzwaluwen. Rond 20.15 rommelde en regende het wat maar ik zag geen aanleiding de excursie te stoppen omdat het droog werd en er geen onweer meer was te horen. Echter rond 20.45 uur hoorden wij het hard donderen in oostelijke richting. Dit zware onweer kwam precies onze kant op. We konden echter nergens meer heen om te schuilen. De fietsen legden wij aan de rand van de hei en ik adviseerde mijn gasten de mobiele telefoon uit te zetten. We gingen een 30 jarig jong dennenbos in en ik adviseerde om hier verspreid van elkaar op de hurken te gaan zitten. Wat er hierna gebeurde is met geen pen te beschrijven! Zo'n vijf kwartier was het hevige onweer vlak boven ons. De ene inslag na de andere en dat bleef alsmaar en alsmaar doorgaan. Er was zelfs een brandlucht te ruiken. De aarde trilde van de harde donderslagen. Soms hoorde je gefluit. Ik ben wel wat gewend maar dit was angstaanjagend. Ik had zelfs de gedachte dat er ongelukken konden gaan gebeuren. Ik heb daarom 112 opgeroepen om hulp maar op dit afgelegen punt was geen telefoonverbinding mogelijk. Gelukkig rond 22.30 ging het onweer er uit en konden we in de stromende regen weer naar de parkeerplaats. Ik heb begrepen dat we zo'n 55 milimeter water op onze rug hebben gehad en geen doge naad meer aan ons lijf. De bospaden waren ook bergbeken geworden. Ik heb het voorlopig met onweer wel even gehad.
