Rond een uur of 12 besloot ik om vanuit thuis richting het noorden te wandelen om de aankomende buienlijn te onderscheppen. Zodra ik vanuit mijn huis de weg oversteek loop ik direct de weilanden binnen, maar voor een zuiver uitzicht op het zuidwesten moet ik nog een flink stuk doorlopen. Ik besloot uiteindelijk om een zijpad te nemen voor het beste uitzicht.
In eerste instantie was er nog weinig te zien. Door de trage ZW > NO trekrichting kwam de slepende buienrand maar langzaam dichterbij. Na een poosje wat plaatjes te hebben geschoten zag ik richting het zuidwesten iets wat op Arcusvorming leek. Daarvoor was inmiddels ook een piepklein, maar zeer fel buitje ontstaan wat me behoorlijk overvallen heeft.
Aan de horizon zag ik een zwaar neerslaggordijn wat in een rap tempo mijn kant op kwam. Zoals je op de plattegrond (bovenaan) van Google Earth kan zien was er in de directe omgeving geen schuilplaats. Vanuit de zijweg die ik eerder had genomen liep wel een pad wat leidde naar een oud schuurtje. Ik twijfelde geen moment en ben met mijn cameraspullen zo snel mogelijk naar dat schuurtje gerent. Door mijn ietwat mindere gezondheid kon ik het laatste stuk niet meer rennen en liep ik zwaar happend naar lucht in een wolkbreuk het laatste stukje richting de schuur.
Eenmaal in de schuur (Die overigens niet al te stevig leek) scheerde de harde wind en de regen aan beide kanten langs me heen. Gelukkig was de schuur aan één kant gesloten en ving juist die zijde de slagregens op. Terwijl ik probeerde op adem te komen vloog er vanuit het niets een zwerm bijen om me heen. Het kleine fragile schuurtje, de ademnood, de wind, regen én de wespen waren nu de ingrediënten voor een paar vrij onprettige minuten. Gelukkig hield de zware regen niet lang aan en kon ik vrij snel weer teruglopen.
Ondertussen was de buienlijn ook dichterbij gekomen en was er (buiten de Arcus) een prachtige Whales Mouth zichtbaar waar ik snel nog wat foto’s van heb genomen. Ik wist dat een stuk verderop een Café zat, ik twijfelde of ik terug moest lopen naar het schuurtje om daar dit keer te schuilen voor de buienlijn, of dat ik het Café moest proberen te halen. Omdat de dorst inmiddels flink was toegeslagen besloot ik om me naar het Café te haasten.
Hieronder een foto waarop je aan de linker kant het schuurtje ziet waarin ik heb gescholen.
Bij het Café aangekomen begon het te regenen en kon ik onder het genot van een koud pilsje de regen aanschouwen en de foto’s bekijken die ik eerder die dag had gemaakt.
Toen de buienlijn was gepasseerd ben ik op mijn gemak terug naar huis gelopen en waren er voor het eerst in weken weer eens plassen zichtbaar op straat.
Tegen zonsondergang ben ik er nog even op uit geweest om wat plaatjes te schieten.
De buien lieten 6.9mm regen achter.
Vulkaanstof in de atmosfeer.
Groet,
Anthony
Bericht laatst bijgewerkt: 11-07-2009 22:37
?
