misschien is het mijn manier van relativeren in het dagelijks leven.
Ben gewend door mijn werk van het ene in het andere uiterste te gaan.
Gisteren bv een pax overleden aan boord van een niet nader te noemen maatschappij, mag je rapport opmaken naast het lijk, zorgen dat de schouwarts snel wordt toegelaten om de akte van overlijden op te kunnen maken, crew een beetje opvangen omdat die het nl niet iedere dag meemaken, assisteren met letterlijk verslepen van het lichaam uit het gangpad...enz enz.
Dit was dan 1 geval en zo hebben we er dagelijks veel meer, niet allemaal met dodelijke afloop maar toch.
En dan heb je wel eens vaak de lolbroek aan als je de kans krijgt om even iemand op andere gedachten te kunnen brengen....
Ben gewend door mijn werk van het ene in het andere uiterste te gaan.
Gisteren bv een pax overleden aan boord van een niet nader te noemen maatschappij, mag je rapport opmaken naast het lijk, zorgen dat de schouwarts snel wordt toegelaten om de akte van overlijden op te kunnen maken, crew een beetje opvangen omdat die het nl niet iedere dag meemaken, assisteren met letterlijk verslepen van het lichaam uit het gangpad...enz enz.
Dit was dan 1 geval en zo hebben we er dagelijks veel meer, niet allemaal met dodelijke afloop maar toch.
En dan heb je wel eens vaak de lolbroek aan als je de kans krijgt om even iemand op andere gedachten te kunnen brengen....
Ut Wordt Nix
