Nog even een laat antwoord op de discussie van de voorbije namiddag.
Het KMI is een autonome federale wetenschappelijke instelling. Dat betekent dat het grootste deel van hun werkingsmiddelen komen van de Belgische overheid, maar dat ze die zelf kunnen beheren. In ruil moeten ze wel voldoen aan een aantal voorwaarden die de overheid hen oplegt. Dat zie je ook terug in hun visie: “Betrouwbare dienstverlening aan het publiek en de overheid gebaseerd op onderzoek, innovatie en continuïteit.”
Dit is inderdaad niet aanvaardbaar. Als openbare wetenschappelijke instelling moeten zij mijns inziens reageren op elke vraag die ze krijgen vanuit het publiek. Al is het maar een verduidelijking waarom ze niet kunnen of willen ingaan op de vraag. In dat geval moeten ze doorverwijzen naar een andere instantie die dat wel kan.
Dit mag nooit een reden zijn om te verzaken aan een kerntaak uit hun visie (dienstverlening aan het publiek). In zo’n geval is het de taak van het management van het KMI om dit te melden aan de verantwoordelijke overheid en te eisen dat er zo snel mogelijk genoeg middelen worden vrijgemaakt om aan de visie en missie te kunnen voldoen.
Ik denk niet dat we moeten twijfelen aan de bekwaamheid van de wetenschappers bij het KMI. Een aantal onderzoekers en meteorologen van deze instelling genieten nog altijd internationale erkenning. Blijkbaar is er wel een probleem met de voorlichtingsfunctie. En dan is het aan de dames en heren federale parlementsleden om via de verantwoordelijke minister voor wetenschapsbeleid, Fientje Moerman (heb ik even moeten opzoeken
), het KMI ter orde te roepen.
Het toont nog maar eens aan dat we qua overheidsvoorlichting een puntje kunnen zuigen aan Nederland. Kijk maar naar het verschil tussen de website van het KMI en die van het KNMI, die volgens mij voortreffelijk is. Terwijl het toch om vergelijkbare instellingen gaat met een vergelijkbare opdracht. Het is een kwestie van mentaliteit: openbare instellingen moeten de bevolking zien als hun klanten, met recht op informatie, en niet als een bende lastposten die hen komen storen met vervelende vragen.
(als voorlichter bij een overheidsinstelling denk ik dat ik deze opmerking mag maken;))
Wat voor instelling is het KMI eigenlijk, van rechtswege?
Het KMI is een autonome federale wetenschappelijke instelling. Dat betekent dat het grootste deel van hun werkingsmiddelen komen van de Belgische overheid, maar dat ze die zelf kunnen beheren. In ruil moeten ze wel voldoen aan een aantal voorwaarden die de overheid hen oplegt. Dat zie je ook terug in hun visie: “Betrouwbare dienstverlening aan het publiek en de overheid gebaseerd op onderzoek, innovatie en continuïteit.”
Ze zijn in ieder geval te lui om op een mailtje met een serieuze vraag (+serieuze onderbouwing) te reageren.
Dit is inderdaad niet aanvaardbaar. Als openbare wetenschappelijke instelling moeten zij mijns inziens reageren op elke vraag die ze krijgen vanuit het publiek. Al is het maar een verduidelijking waarom ze niet kunnen of willen ingaan op de vraag. In dat geval moeten ze doorverwijzen naar een andere instantie die dat wel kan.
Ze kunnen ook onderbemand zijn
Dit mag nooit een reden zijn om te verzaken aan een kerntaak uit hun visie (dienstverlening aan het publiek). In zo’n geval is het de taak van het management van het KMI om dit te melden aan de verantwoordelijke overheid en te eisen dat er zo snel mogelijk genoeg middelen worden vrijgemaakt om aan de visie en missie te kunnen voldoen.
Ik denk niet dat we moeten twijfelen aan de bekwaamheid van de wetenschappers bij het KMI. Een aantal onderzoekers en meteorologen van deze instelling genieten nog altijd internationale erkenning. Blijkbaar is er wel een probleem met de voorlichtingsfunctie. En dan is het aan de dames en heren federale parlementsleden om via de verantwoordelijke minister voor wetenschapsbeleid, Fientje Moerman (heb ik even moeten opzoeken
), het KMI ter orde te roepen.Het toont nog maar eens aan dat we qua overheidsvoorlichting een puntje kunnen zuigen aan Nederland. Kijk maar naar het verschil tussen de website van het KMI en die van het KNMI, die volgens mij voortreffelijk is. Terwijl het toch om vergelijkbare instellingen gaat met een vergelijkbare opdracht. Het is een kwestie van mentaliteit: openbare instellingen moeten de bevolking zien als hun klanten, met recht op informatie, en niet als een bende lastposten die hen komen storen met vervelende vragen.
(als voorlichter bij een overheidsinstelling denk ik dat ik deze opmerking mag maken;))
Ingen ko på isen!