Ongelooflijk. Afgelopen nacht bijzonder slecht geslapen wegens een tikkeltje examenstress en een verkoudheid om u tegen te zeggen (stembanden waren tot en met gisteren zo goed als buiten werking). Tegen half vier kon ik pas slapen. Deze morgen opgestaan om 10.00 uur. Het was toen al bijna 29 graden. De wind nam toe en eerlijk gezegd verwacht je dan dat de temperatuur gaat stagneren of dalen maar niets was minder waar. De wind was warm, heet zelfs. Rechtstreekse import uit de Sahara leek het wel. Het kwik bleef stijgen. Toen ik naar Hasselt vertrok omstreeks 13.10 uur was het al 34 graden. Het ging razendsnel. In Hasselt toegekomen (in de buurt van het station) deed de parkeermeter het niet. Wellicht had ie last van de hitte 
. Heb dan maar al zwetend per sms betaald om te parkeren. Heb mijn gsm dan maar op stil gezet (sowieso voor een sollicitatie) want d'r bleven berichtjes binnenkomen. Druk op hekje, sterretje, sms p, sms q, sms nummerplaat. Man, eerste keer en eveneens laatste keer . Het examen vond plaats in een oud herenhuis (de vermoedelijke werkplek) en daar was het heerlijk fris. Toen ik aanbelde kietelde er koele, verfrissende kelderlucht aan mijn tenen. Ik had bijna de onweerstaanbare drang om dat stalen gebinte open te breken en mij een weg te banen in die heerlijke koelcel... Maar de deur ging open, ik was de eerste van slechts drie kandidaten. Blijkbaar ging er een stevige eerste selectie in de cv's en brieven aan vooraf. Het examen zelf viel mee. Best pittig. Een kwartiertje voor theoretische kennis, een uurtje voor praktijkgerichte oplossingen (eveneens schriftelijk). Ondanks de frisse temperatuur in het gebouw had ik het toch wel lichtjes warm. Spanning, hé. De wind loeide door het gebouw. Moet heerlijk zijn tijdens een pittige herfststorm. Deuren en vensterkozijnen rammelden. Daarna nog een lang gesprek en toen kwam ik eindelijk buiten. De spanning gleed van mij af en de walmende stadshitte overviel mij als een zwaar deken. Ik heb toch eventjes op mijn tanden moeten bijten want een plotse uitzetting van bloedvaten is toch wel eventjes aanpassen. Ik ben dan op een zuiders tempo naar mijn auto gewandeld. Mijn auto was omgetoverd in een bakoven. Gewoon loeiend heet. Mijn frisse muntkauwgom was gesmolten in de verpakking (ook slim van die daarin te laten liggen, is inmiddels terug kauwbaar geworden). Ik heb mijn drinkbus van een liter water bijna in een lange verkoelende teug leeggedronken. Onderweg kwam ik een thermometer tegen die 38 graden celsius aangaf. Nog nooit eerder meegemaakt (tenzij in het zuiden van Europa). Ik heb dan toch maar eventjes op mijn tanden gebeten en nog wat kleine boodschapjes gedaan in een recordtempo. Die airco's draaien dus veel te hard hé... Telkens ik mijn autodeur opende waaide de hitte binnen maar het was nog net te doen. Het eerste wat ik gedaan heb toen ik thuiskwam was bekomen, water drinken, schoenen uit en... douchen. De stad was zo goed als leeg. Geen kat op straat. Wel heel wat zenuwachtige chauffeurs. Ook nog een jogger tegengekomen bovenop de brug van het Albertkanaal. Ik dacht nog: 'die gaat vast meedoen aan een marathon in Hawaï', gezien de temperaturen. Vandaag heb ik me rustig laten voortdrijven op het zwoele, langzame tempo van de zomer. Ik heb vandaag een tango gedanst met mezelf. In complete rust. Zo overleef je een dag zoals vandaag. Al kan een tango wel passioneel zijn en ik voel me op zo'n dagen ook wel zuiders. Zeker als er zo'n warme wind staat, dan kan ik daar best van genieten. Na de douche mijn haar buiten gedroogd in de warme Limburgse mistral (mijn haren waren nog sneller droog dan met het gebruik van een klassieke haardroger). Omstreeks 19.30 was het nog steeds 33,8°C. Toen kwam er gedonder opzetten. Vrij veel ontladingen, best wel een pittig onweertje met eventjes wolkbreukachtige taferelen. De regenval heeft eigenlijk maar kort geduurd. Ik moet morgen eens kijken hoeveel er nu precies is uitgevallen. Om 20.30 u was het nog maar 23°C. Nu is het heerlijk fris buiten maar tegelijkertijd hangt er een zoete, frisse geur. Tact 16,4°C en LV 88%. Tijdens het onweer waren er ook wel talrijke windstoten. De temperatuur is hier lager uitgevallen dan in Kleine Brogel: 37,5°C. Dus zoveel tuineffect heb ik nu toch ook weer niet .
Al bij al een memorabele dag en een overwinning op mezelf want ik had nooit gedacht dat ik dit zonder al teveel problemen zou overleven. Gewoon rustig ondergaan en 't ging goed. Alleen had ik vanavond wel wat last van kortademigheid en hartritmestoornissen maar die zijn intussen afgenomen.
Ondertussen heb ik wat muziek opgezet want Pukkelpop maakt enorm veel lawaai
. Dadelijk nog maar eens een poging wagen om te slapen. Voor de rest is het nu afwachten. Mijn lot ligt nu in de handen van de examinatoren. Ik wacht rustig af. Dit verslagje is een beetje off-topic geworden... Ik hoop dat jullie het me vergeven...
Groetjes,
Katya
PS: Heb ook nog wat foto's gemaakt van de wolkenluchten maar die volgen later.
. Heb dan maar al zwetend per sms betaald om te parkeren. Heb mijn gsm dan maar op stil gezet (sowieso voor een sollicitatie) want d'r bleven berichtjes binnenkomen. Druk op hekje, sterretje, sms p, sms q, sms nummerplaat. Man, eerste keer en eveneens laatste keer . Het examen vond plaats in een oud herenhuis (de vermoedelijke werkplek) en daar was het heerlijk fris. Toen ik aanbelde kietelde er koele, verfrissende kelderlucht aan mijn tenen. Ik had bijna de onweerstaanbare drang om dat stalen gebinte open te breken en mij een weg te banen in die heerlijke koelcel... Maar de deur ging open, ik was de eerste van slechts drie kandidaten. Blijkbaar ging er een stevige eerste selectie in de cv's en brieven aan vooraf. Het examen zelf viel mee. Best pittig. Een kwartiertje voor theoretische kennis, een uurtje voor praktijkgerichte oplossingen (eveneens schriftelijk). Ondanks de frisse temperatuur in het gebouw had ik het toch wel lichtjes warm. Spanning, hé. De wind loeide door het gebouw. Moet heerlijk zijn tijdens een pittige herfststorm. Deuren en vensterkozijnen rammelden. Daarna nog een lang gesprek en toen kwam ik eindelijk buiten. De spanning gleed van mij af en de walmende stadshitte overviel mij als een zwaar deken. Ik heb toch eventjes op mijn tanden moeten bijten want een plotse uitzetting van bloedvaten is toch wel eventjes aanpassen. Ik ben dan op een zuiders tempo naar mijn auto gewandeld. Mijn auto was omgetoverd in een bakoven. Gewoon loeiend heet. Mijn frisse muntkauwgom was gesmolten in de verpakking (ook slim van die daarin te laten liggen, is inmiddels terug kauwbaar geworden). Ik heb mijn drinkbus van een liter water bijna in een lange verkoelende teug leeggedronken. Onderweg kwam ik een thermometer tegen die 38 graden celsius aangaf. Nog nooit eerder meegemaakt (tenzij in het zuiden van Europa). Ik heb dan toch maar eventjes op mijn tanden gebeten en nog wat kleine boodschapjes gedaan in een recordtempo. Die airco's draaien dus veel te hard hé... Telkens ik mijn autodeur opende waaide de hitte binnen maar het was nog net te doen. Het eerste wat ik gedaan heb toen ik thuiskwam was bekomen, water drinken, schoenen uit en... douchen. De stad was zo goed als leeg. Geen kat op straat. Wel heel wat zenuwachtige chauffeurs. Ook nog een jogger tegengekomen bovenop de brug van het Albertkanaal. Ik dacht nog: 'die gaat vast meedoen aan een marathon in Hawaï', gezien de temperaturen. Vandaag heb ik me rustig laten voortdrijven op het zwoele, langzame tempo van de zomer. Ik heb vandaag een tango gedanst met mezelf. In complete rust. Zo overleef je een dag zoals vandaag. Al kan een tango wel passioneel zijn en ik voel me op zo'n dagen ook wel zuiders. Zeker als er zo'n warme wind staat, dan kan ik daar best van genieten. Na de douche mijn haar buiten gedroogd in de warme Limburgse mistral (mijn haren waren nog sneller droog dan met het gebruik van een klassieke haardroger). Omstreeks 19.30 was het nog steeds 33,8°C. Toen kwam er gedonder opzetten. Vrij veel ontladingen, best wel een pittig onweertje met eventjes wolkbreukachtige taferelen. De regenval heeft eigenlijk maar kort geduurd. Ik moet morgen eens kijken hoeveel er nu precies is uitgevallen. Om 20.30 u was het nog maar 23°C. Nu is het heerlijk fris buiten maar tegelijkertijd hangt er een zoete, frisse geur. Tact 16,4°C en LV 88%. Tijdens het onweer waren er ook wel talrijke windstoten. De temperatuur is hier lager uitgevallen dan in Kleine Brogel: 37,5°C. Dus zoveel tuineffect heb ik nu toch ook weer niet .Al bij al een memorabele dag en een overwinning op mezelf want ik had nooit gedacht dat ik dit zonder al teveel problemen zou overleven. Gewoon rustig ondergaan en 't ging goed. Alleen had ik vanavond wel wat last van kortademigheid en hartritmestoornissen maar die zijn intussen afgenomen.
Ondertussen heb ik wat muziek opgezet want Pukkelpop maakt enorm veel lawaai
. Dadelijk nog maar eens een poging wagen om te slapen. Voor de rest is het nu afwachten. Mijn lot ligt nu in de handen van de examinatoren. Ik wacht rustig af. Dit verslagje is een beetje off-topic geworden... Ik hoop dat jullie het me vergeven...Groetjes,
Katya
PS: Heb ook nog wat foto's gemaakt van de wolkenluchten maar die volgen later.
Bericht laatst bijgewerkt: 21-08-2009 01:30
De temperaturen buiten worden gemeten vanop de eerste verdieping .
.