En dat geldt natuurlijk zeker voor gegevens waarvan je a priori weet dat ze cyclisch zijn. Als het klopt dat die grafiek gewoon de dalende helft van de zonnevlekkencyclus laat zien, dan is het onzinnig om hem zo naar nul door te trekken, dat kun je immers in elk minimum wel doen. Een lineaire trendlijn zit altijd verkeerd, als je hem in een fractie van een sinus trekt.
De grafiek begint in 1994, dus vóór het maximum van 2002, maar de data in die tijd is zeer beperkt. Pas vanaf 2002, dus het maximum of net iets erna, zijn de gegevens talrijk. Inderdaad loert het sterk het gevaar van het doortrekken van een lineaire trend. Overigens vertoont -de sterkte van het magnetische veld- van waargenomen zonnevlekken geen elfjarige cyclus. Probleem is wel dat bij nauwelijks of geen zonnevlekken hun magnetisch veld ook niet te meten is, want de aanwezigheid van zonnevlek wordt bepaald door te kijken met het blote oog (middels telescoop). Bovendien zit er iets paradoxaals in het hele verhaal: volgens de studie kunnen er geen zonnevlekken vormen -als diezelfde zonnevlekken- een magnetische veldsterkte van minder dan 1500 Gauss hebben. Hier gaat het dus waarschijnlijk om geconcentreerde maxima in het magnetisch veld van de zon en werkelijk waargenomen zonnevlekken (wat weer de vraag rijst: hoe is een zonnevlek gedefinieerd, in niet-visuele termen?). Hoe dan ook zou grens van 1500 Gauss de komende jaren wel eens getest kunnen worden.
Gr. Ben
Quote selectie