In het septembernummer van "Physics Today", een verenigingsblad van de American Physical Society, staat een artikeltje met als titel: "Satellite altimetry quantifies the alarming thinning of Artic sea ice". Het is een samenvatting van een wetenschappelijk artikel door R. Kwok et al. in
J. Geophys. Res. 114, C07005 (2009). Zowel op het Physics Today artikel als op het J. Geophys. Res. artikel rusten auteursrechten waardoor ik niet zo maar grafieken en teksten mag knippen en op Weerwoord mag plakken. Wat wel mag en wat ik dus heb gedaan is het artikel lezen (de Physics Today samenvatting wel te verstaan, het oorspronkelijke artikel is nogal technisch en tamelijke moeilijk te begrijpen voor een leek op weer- en klimaat-gebied als ik) en data uit het artikel te extrapoleren met potlood en lineaal om die vervolgens zelf te plotten. Een soort monnikenwerk waar ik een paar uurtjes zoet mee ben geweest, maar goed. De resulterende grafieken in de samenvatting zijn hieronder te vinden. Ik heb de figuuronderschriften ook maar meteen vertaald, waarbij dient te worden aangetekend dat ik geen vertaler ben. In het kort komt het erop neer dat de auteurs nauwkeurig in kaart hebben gebracht (d.m.v. satellietmetingen) hoe het eenjarige en meerjarige zeeijs dikte/oppervlakte/volume zich tussen 2003 en 2008 hebben ontwikkeld. Wat hier op het forum al enkele keren is vermeld blijkt heel duidelijk uit de metingen: Het aandeel van het meerjarige ijs in het totale zeeijsvolume( -volume, dus niet -oppervlak!) is in deze vijf jaar afgenomen van 62% naar 32%.
Hieronder de figuren, met onder ieder figuur, hoe kan het ook anders, het figuuronderschrift. De figuren lijken qua opmaak behoorlijk op die in de samenvatting, maar zijn niet identiek. Ik claim trouwens niet alle aspecten van de figuren in de samenvatting te begrijpen.
Paul
(Algemene deel van het onderschrift) Zeeijs kan worden opgedeeld in "First-Year" (FY) and Multi Year (MY) ijs. Het dikkere MY ijs bevat ("supports" in het artikel) een grote thermische gradient tussen de warme oceaan en de koude atmosfeer.
(a) Gedurende de vijf jaar durende 10 surveys van "ICESat" van het Arctisch bassin, werd de zeeijslaag in de herfst dunner, gemiddeld van 2.9 naar 2.2 m. Elk jaar was de hoeveelheid gesmolten ijs groter dan de aangroei, wat een aanslag betekende op de MY ijsreserve. De herfst FY dikte component bleef ieder jaar dicht bij de 1.4 m. (de "Overall" waardes zijn gewogen met het oppervlak bedekt door de MY en FY componenten.; ON en FM verwijzen naar Oktober/November en Februari/Maart.)
(b) De seizoenscycli voor FY en MY componenten van het zeeijsoppervlak (ice area) zijn tegengesteld vanwege het relatieve gemak van FY-ijs groei en de export van ijsstromen in de Atlantische Oceaan.
(c) Tussen 2003 en 2008 vond er een bijna-omkering plaats in de bijdragen van FY en MY ijs aan het totale volume. Bij het begin van het onderzoek was 62% van het ijs opgeslagen als MY ijs; In 2008 was de MY component gedaald tot 32% van het totaal.
J. Geophys. Res. 114, C07005 (2009). Zowel op het Physics Today artikel als op het J. Geophys. Res. artikel rusten auteursrechten waardoor ik niet zo maar grafieken en teksten mag knippen en op Weerwoord mag plakken. Wat wel mag en wat ik dus heb gedaan is het artikel lezen (de Physics Today samenvatting wel te verstaan, het oorspronkelijke artikel is nogal technisch en tamelijke moeilijk te begrijpen voor een leek op weer- en klimaat-gebied als ik) en data uit het artikel te extrapoleren met potlood en lineaal om die vervolgens zelf te plotten. Een soort monnikenwerk waar ik een paar uurtjes zoet mee ben geweest, maar goed. De resulterende grafieken in de samenvatting zijn hieronder te vinden. Ik heb de figuuronderschriften ook maar meteen vertaald, waarbij dient te worden aangetekend dat ik geen vertaler ben. In het kort komt het erop neer dat de auteurs nauwkeurig in kaart hebben gebracht (d.m.v. satellietmetingen) hoe het eenjarige en meerjarige zeeijs dikte/oppervlakte/volume zich tussen 2003 en 2008 hebben ontwikkeld. Wat hier op het forum al enkele keren is vermeld blijkt heel duidelijk uit de metingen: Het aandeel van het meerjarige ijs in het totale zeeijsvolume( -volume, dus niet -oppervlak!) is in deze vijf jaar afgenomen van 62% naar 32%.
Hieronder de figuren, met onder ieder figuur, hoe kan het ook anders, het figuuronderschrift. De figuren lijken qua opmaak behoorlijk op die in de samenvatting, maar zijn niet identiek. Ik claim trouwens niet alle aspecten van de figuren in de samenvatting te begrijpen.
Paul
(Algemene deel van het onderschrift) Zeeijs kan worden opgedeeld in "First-Year" (FY) and Multi Year (MY) ijs. Het dikkere MY ijs bevat ("supports" in het artikel) een grote thermische gradient tussen de warme oceaan en de koude atmosfeer.
(a) Gedurende de vijf jaar durende 10 surveys van "ICESat" van het Arctisch bassin, werd de zeeijslaag in de herfst dunner, gemiddeld van 2.9 naar 2.2 m. Elk jaar was de hoeveelheid gesmolten ijs groter dan de aangroei, wat een aanslag betekende op de MY ijsreserve. De herfst FY dikte component bleef ieder jaar dicht bij de 1.4 m. (de "Overall" waardes zijn gewogen met het oppervlak bedekt door de MY en FY componenten.; ON en FM verwijzen naar Oktober/November en Februari/Maart.)
(b) De seizoenscycli voor FY en MY componenten van het zeeijsoppervlak (ice area) zijn tegengesteld vanwege het relatieve gemak van FY-ijs groei en de export van ijsstromen in de Atlantische Oceaan.
(c) Tussen 2003 en 2008 vond er een bijna-omkering plaats in de bijdragen van FY en MY ijs aan het totale volume. Bij het begin van het onderzoek was 62% van het ijs opgeslagen als MY ijs; In 2008 was de MY component gedaald tot 32% van het totaal.
Lijkt me een