1. Kan iemand mij uit de doeken doen, wat Arrhenius in 1896 precies heeft beweerd over het broeikas-effect en wat zijn argumentatie was.
Ik neem aan dat zijn startpunt was de absorptie van IR-straling door CO2 in de atmosfeer. Hij schijnt echter ook een theorie te hebben gehad over de rol van CO2 in het ontstaan van ijstijden.
Je kan het zelf lezen hier. Op pagina 18 staat een beschouwing over de betekenis van zijn formule op de ijstijden. Een citaat:
One may now ask, how much must the carbonic acid vary according to our figures, in order that the tmperature should attain the same values as in the Tertiary and Ice ages respectively? A simple calculation shows that the temperature in the arctic regions would rise about 8°C to 9°C., if the carbonic acid increased to 2.5 or 3 times its present value. In order to get the temperature of the ice age between the 40th and 50th parallels, the carbonic acid in the air should sink to 0.62-0.55 of its present value (lowering of temperature 4°-5°C). The demands of the geologists, that at the genial epochs the climate should be more uniform that now, accords very well with our theory. The geographical annual and diurnal ranges of temperature would be partly smoothed away, if the quantity of carbonic acid was augmented.
2. In hoeverre heeft Angstrom omstreeks 1900 de argumentatie van Arrhenius bestreden en eventueel weerlegd? Dat kan toch niet de absorptiewetten betreffen?!
Arrhenius stelde:
'if the quantity of carbonic acid increases in geometric progression, the augmentation of the temperature will increase nearly in arithmetic progression.'
De versimpelde vergelijking wordt nog steeds gebruikt: ΔF = α ln(C/C0).
Arrhenius vond echter hoge absorptiewaarden voor CO2, die kritiek opleverden van Ångström in 1900. Ångström twijfelde zelf eerst al aan de absorptie door CO2, een experiment dat hij uitvoerde boven op een berg met twee buizen (een gevuld met CO2, de andere niet). Dat leverde geen verschil tussen beiden op in absorptie van zonnestraling. Hij vergat alleen dat CO2 absorbeert in het infrarood, niet zichtbaar licht. In het tweede deel van zijn artikel erkende Ångström de absorptie in het infrarood, maar publiceerde hij op basis van waarnemingen van Koch het eerste moderne infraroodspectrum van CO2 met twee absorptiebanden. Die suggereerden beduidend lagere absorptiewaarden.
In 1901 beantwoordde Arrhenius de kritiek van Ångström met felheid, waarbij hij volhield dat zijn absorptiewaarden klopten. Die waarden zouden betekenen dat bij verdubbeling van CO2, inclusief waterdampterugkoppeling, de temperatuur met 5-6°C zou stijgen. In 1906 gaf Arrhenius echter een publicatie uit, waarin hij zijn cijfers naar beneden bijstelde. De stijging van temperatuur bij verdubbeling van CO2 zou, inclusief waterdampterugkoppeling, nog maar uitkomen op 2,1°C. Die waarden ligt nog altijd binnen de bandbreedtes van moderne klimaatmodellen (2-4,5°C voor verdubbeling van CO2).
Gr. Ben
Bronnen:
- Svante Arrhenius, 1896b, On the Influence of Carbonic Acid in the Air upon the Temperature of the Ground, London, Edinburgh, and Dublin Philosophical Magazine and Journal of Science (fifth series), April 1896. vol 41, pages 237–275
- Svante Arrhenius, 1901a, Ueber die Wärmeabsorption durch Kohlensäure, Annalen der Physik, Vol 4, 1901, pages 690–705.
- Svante Arrhenius, 1906, Die vermutliche Ursache der Klimaschwankungen, Meddelanden från K. Vetenskapsakademiens Nobelinstitut, Vol 1 No 2, pages 1–10
- Ångström K, 1900, "Ueber die Bedeutung des Wasserdampfes und der Kohlensäure bei der Absorption der Erdatmosphäre", Annalen der Physik Bd 3. 1900, p720-732.
Bericht laatst bijgewerkt: 27-09-2009 15:11
