Vanmiddag schreef ik nog onderstaande in een reactie op Sjoerd. Achteraf vond ik het wat overdreven maar het laatste nieuws onderstreept mijn betoog nog eens. Op het 8 uur journaal verscheen namelijk een alarmistisch nieuwsitem over klimaatsverandering.
Volgens een onderzoeker van de universiteit Utrecht zou het op Antartica 50 miljoen jaar geleden meer dan 30 graden zijn geweest op basis van fossielen die zijn opgegraven bij Tasmanië. Gelijk wordt dan de conclusie getrokken dat andere wetenschappers de opwarming tot dusver onderschatten en dat de modellen sterk naar boven toe moeten worden bijgesteld. Volgende week staat het artikel in Nature.
Het eerste wat ik me afvraag is hoe diep waren de zeëen waarin die temperaturen zijn afgeleid en hoe lang moet het zo warm zijn geweest. In de droogvallende Waddenzee wordt het op een zonnige zomerdag ook gemakkelijk 30 graden. Daarnaast kun je je afvragen of het stuk grond destijds inderdaad bij Antartica lag. Verder lijkt het me weinig zinvol om het klimaat destijds met het toekomstige te vergelijken. Dat broeikasklimaat werd aangedreven door tectonische aktiviteit en daarbij komt op langere tijdschalen véél en veel meer CO2 vrij dan de mens in de atmosfeer kan pompen.
Om het klimaat te doorgronden is het verleden wel relevant. Gezien op lange geologische tijdschalen is de invloed van de mens maar een muggescheet, niet meer dan een rimpeltje in de klimaatcurve. OK, de CO2-concentratie is waarschijnlijk in een miljoenen jaar niet zo hoog geweest. Maar veel wetenschappers beweren dat het klimaat weer in dezelfde toestand komt als het Eoceen, toen het met een hoog CO2-gehalte ook vele graden warmer was.
Maar niet iedereen doet mee met die antropogene hoogmoeds waanzin. Voor de immense ijsmassa's van Groenland en Antarctica, de diepzee circulatie en daaraan gerelateerde uitstoot van broeikasgassen is de invloed van de mens niet meer dan het effect van één warme lentedag op het smelten van een gletsjer, de opwarming van de Noordzee en de bladontplooing.
Vrijwel nihil dus.
Victor
http://www.trouw.nl/nieuws/nederland/article2882450.ece/Zuidpool_was_ooit_tropisch_warm.html
Volgens een onderzoeker van de universiteit Utrecht zou het op Antartica 50 miljoen jaar geleden meer dan 30 graden zijn geweest op basis van fossielen die zijn opgegraven bij Tasmanië. Gelijk wordt dan de conclusie getrokken dat andere wetenschappers de opwarming tot dusver onderschatten en dat de modellen sterk naar boven toe moeten worden bijgesteld. Volgende week staat het artikel in Nature.
Het eerste wat ik me afvraag is hoe diep waren de zeëen waarin die temperaturen zijn afgeleid en hoe lang moet het zo warm zijn geweest. In de droogvallende Waddenzee wordt het op een zonnige zomerdag ook gemakkelijk 30 graden. Daarnaast kun je je afvragen of het stuk grond destijds inderdaad bij Antartica lag. Verder lijkt het me weinig zinvol om het klimaat destijds met het toekomstige te vergelijken. Dat broeikasklimaat werd aangedreven door tectonische aktiviteit en daarbij komt op langere tijdschalen véél en veel meer CO2 vrij dan de mens in de atmosfeer kan pompen.
Om het klimaat te doorgronden is het verleden wel relevant. Gezien op lange geologische tijdschalen is de invloed van de mens maar een muggescheet, niet meer dan een rimpeltje in de klimaatcurve. OK, de CO2-concentratie is waarschijnlijk in een miljoenen jaar niet zo hoog geweest. Maar veel wetenschappers beweren dat het klimaat weer in dezelfde toestand komt als het Eoceen, toen het met een hoog CO2-gehalte ook vele graden warmer was.
Maar niet iedereen doet mee met die antropogene hoogmoeds waanzin. Voor de immense ijsmassa's van Groenland en Antarctica, de diepzee circulatie en daaraan gerelateerde uitstoot van broeikasgassen is de invloed van de mens niet meer dan het effect van één warme lentedag op het smelten van een gletsjer, de opwarming van de Noordzee en de bladontplooing.
Vrijwel nihil dus.
Victor
http://www.trouw.nl/nieuws/nederland/article2882450.ece/Zuidpool_was_ooit_tropisch_warm.html
