Bij vertrek op de fiets naar Zwolle vanochtend was het nog helder; pas buiten de woonwijken kwamen de eerste mistbanken tevoorschijn. Vaak als zulke mistbanken in de buurt hangen is het 9 van de 10 keer zo dat er bij de IJssel een enorm pak met mist hangt. En inderdaad; ook dit keer hing er weer een flinterdunne mistbank boven de warme dampende IJssel. Terwijl de uiterwaarden bevroren waren, hing er een soort van muur boven de rivier. Studenten en forensen die gebruik maakten van de brug reden als het ware een mysterieuze wereld in: de overkant was niet te zien. Toen eenmaal de zon doorbrak werd de mist in een mum van tijd opgebrand. Hierbij dus wat plaatjes van vanochtend.
Voor de fotografen: helaas kwam ik er te laat achter dat mijn camera op ISO 800 stond
heb nog geprobeerd het ruis hier en daar wat weg te poetsen maar dat mocht niet altijd baten. Stom stom stom, maar daar leer je van. 
Voor de fotografen: helaas kwam ik er te laat achter dat mijn camera op ISO 800 stond
heb nog geprobeerd het ruis hier en daar wat weg te poetsen maar dat mocht niet altijd baten. Stom stom stom, maar daar leer je van.
