Gletsjers gratis relikwieën, die beter moet worden verborgen
13. Oktober 2009, 18:27 Het water smeltende gletsjers vormen een ernstige bron van stoffen die verboden zijn voor een lange tijd en industrieel meer geproduceerd.
Persistente organische stoffen die verboden zijn voor een lange tijd nu gekomen om weer licht
De toegenomen smeltende gletsjers vrij nasty 'erfstukken' van het verleden die werden gevangen voor tientallen jaren in de 'eeuwige' ijs. EMPA onderzoekers die de EAWAG ETH Zürich en de sedimentaire lagen van de Oberaarsee geanalyseerd en reconstrueert de afzetting van moeilijk afbreekbare organische stof in de afgelopen 60 jaar. Zoals beschreven in een onlangs gepubliceerde studie in Environmental Science and Technology, zijn slinkende gletsjer ongeveer tien jaar, secundaire bronnen voor stoffen die verboden zijn voor een lange tijd en zijn niet langer industrieel vervaardigd.
Gletsjers terugtrekken vanwege opwarming van de aarde, dingen aan het licht komen, rusten gedurende decennia of eeuwen in het ijs. Hieronder zijn er chemische stoffen die verboden zijn voor de jaren en de betere bleven onder zegel, zoals de zogenaamde POP's (persistente organische verontreinigende stoffen), nota, persistente organische verontreinigende stoffen. Dit omvat technische chemicaliën, voor bijvoorbeeld gebruikt als weekmakers in verschillende materialen, of als pesticiden, alsook dioxines.
Veel van deze POP's zijn endocriene, kankerverwekkend en wordt vermoed dat de ontwikkeling van mens en dier verstoren. Bovendien zijn ze zeer duurzaam en kan worden vervoerd over lange afstanden via de atmosfeer. POP's zijn dan ook vrijwel overal in de wereld, zelfs van gletsjers in de Alpen omgeving met zeer gevoelige ecosystemen.
Migratie in de sedimenten
Gletsjers smelten, de chemische stromen - enkele jaren geleden herantransportiert door de lucht stromingen, gedeponeerd op de snowpack en opgeslagen in ijs - de gletsjer melk in de volgende gletsjermeer. Daar vallen ze samen met de zwevende deeltjes van de gletsjer smelt water naar de bodem en zijn neergelegd in het sediment. Voor bijvoorbeeld in de Oberaarsee, een 2300 meter op grote hoogte meer in de buurt van de Grimselpas in het Berner Oberland.
In de winter 2006 sedimentologen marcheerden door Eawag te profiteren van de bevroren bergmeer sediment kernen tot ongeveer een meter lang en zes centimeter in diameter. "We hebben een van de kernen vervolgens in schijfjes gesneden en gevriesdroogd," zei Peter Schmid, een chemicus op APEM, de weg voorwaarts. EMPA in het laboratorium, hij en zijn team onderzocht de verschillende sedimentlagen aan verschillende chemische stoffen, inclusief op verschillende POP's.
Stof ontwikkeling sinds de jaren 1950
Het sediment lagen in de kern kan worden gelezen als "jaarringen" van de bomen, laag voor laag, die teruggaat tot 1953, toen de Oberaar reservoir is gemaakt. "We konden bevestigen aan de hand van de lagen die tussen 1960 en 1970 geproduceerd in grootse stijl POP's en neergelegd in het meer," zegt Christian Bógdał, die is geschreven op APEM zijn proefschrift over de milieueffecten van deze organische materialen en vervolgens in ETH Zurich weiterforscht in het veld. Ook duidelijk zichtbaar was, als het bedrag van verontreinigende stoffen verminderd als het begin van de jaren 1970, hebben veel van deze milieugevaarlijke stoffen is verboden.
Minstens zo indrukwekkend - en enigszins verrassend - was luid Bógdał, maar ook de heropleving van POP's in het sediment lagen die niet ouder zijn dan tien of vijftien jaar. Het bedrag van chloorhoudende chemicaliën, voor bijvoorbeeld zou, te rekenen vanaf de late jaren '90 tot vandaag zelfs in sommige hoger dan in de jaren '60 en '70. Een mogelijke reden: Het meer wordt voornamelijk gevoed door Oberaargletscher, waarvan de tong is gepensioneerd sinds 1930, op 1,6 km, alle in de laatste tien jaar is gedaald met meer dan 120 meter en was in staat vrij te maken relatief grote hoeveelheden opgeslagen giftige stoffen. Gletsjers zijn daarom - als milieu-onderzoekers lang hebben vermoed en nu bewezen erstmal - ernstige secundaire bronnen voor de re-entry van POP's in het milieu.
Vragen die nog moeten worden verduidelijkt
In deze studie is het onderzoek niet biologisch afbreekbaar, organische verontreinigende stoffen in de gletsjers nog lang niet voorbij: "We hebben nu overeenstemming bewijsmateriaal uit andere bergmeren. Echter, er zijn nog vele vragen die vertelt geïnteresseerd scheikundigen, maar ook sedimentologen en glaciologists" Peter Schmid. Tot nu toe te weinig stond bekend als de POP's worden opgeslagen in gletsjers, waardoor ze reizen in een gletsjer en de chemische veranderingen die zij ervaren op zijn best wanneer ze worden blootgesteld aan sterk ultraviolet licht. "We willen ook weten of zij waarschijnlijk nog grotere hoeveelheden verontreinigende stoffen uit gletsjers." Daarom Bógdał en Schmid rijk aan GlaziologInnen, chemici en SedimentologInnen ETH Zurich, de PSI, en Eawag is momenteel een project aanvraag bij de Swiss National Science Foundation om een onderzoeken naar het pad van verontreinigende stoffen in het 'eeuwige ijs. (rood)
Groeten,
Mark
13. Oktober 2009, 18:27 Het water smeltende gletsjers vormen een ernstige bron van stoffen die verboden zijn voor een lange tijd en industrieel meer geproduceerd.
Persistente organische stoffen die verboden zijn voor een lange tijd nu gekomen om weer licht
De toegenomen smeltende gletsjers vrij nasty 'erfstukken' van het verleden die werden gevangen voor tientallen jaren in de 'eeuwige' ijs. EMPA onderzoekers die de EAWAG ETH Zürich en de sedimentaire lagen van de Oberaarsee geanalyseerd en reconstrueert de afzetting van moeilijk afbreekbare organische stof in de afgelopen 60 jaar. Zoals beschreven in een onlangs gepubliceerde studie in Environmental Science and Technology, zijn slinkende gletsjer ongeveer tien jaar, secundaire bronnen voor stoffen die verboden zijn voor een lange tijd en zijn niet langer industrieel vervaardigd.
Gletsjers terugtrekken vanwege opwarming van de aarde, dingen aan het licht komen, rusten gedurende decennia of eeuwen in het ijs. Hieronder zijn er chemische stoffen die verboden zijn voor de jaren en de betere bleven onder zegel, zoals de zogenaamde POP's (persistente organische verontreinigende stoffen), nota, persistente organische verontreinigende stoffen. Dit omvat technische chemicaliën, voor bijvoorbeeld gebruikt als weekmakers in verschillende materialen, of als pesticiden, alsook dioxines.
Veel van deze POP's zijn endocriene, kankerverwekkend en wordt vermoed dat de ontwikkeling van mens en dier verstoren. Bovendien zijn ze zeer duurzaam en kan worden vervoerd over lange afstanden via de atmosfeer. POP's zijn dan ook vrijwel overal in de wereld, zelfs van gletsjers in de Alpen omgeving met zeer gevoelige ecosystemen.
Migratie in de sedimenten
Gletsjers smelten, de chemische stromen - enkele jaren geleden herantransportiert door de lucht stromingen, gedeponeerd op de snowpack en opgeslagen in ijs - de gletsjer melk in de volgende gletsjermeer. Daar vallen ze samen met de zwevende deeltjes van de gletsjer smelt water naar de bodem en zijn neergelegd in het sediment. Voor bijvoorbeeld in de Oberaarsee, een 2300 meter op grote hoogte meer in de buurt van de Grimselpas in het Berner Oberland.
In de winter 2006 sedimentologen marcheerden door Eawag te profiteren van de bevroren bergmeer sediment kernen tot ongeveer een meter lang en zes centimeter in diameter. "We hebben een van de kernen vervolgens in schijfjes gesneden en gevriesdroogd," zei Peter Schmid, een chemicus op APEM, de weg voorwaarts. EMPA in het laboratorium, hij en zijn team onderzocht de verschillende sedimentlagen aan verschillende chemische stoffen, inclusief op verschillende POP's.
Stof ontwikkeling sinds de jaren 1950
Het sediment lagen in de kern kan worden gelezen als "jaarringen" van de bomen, laag voor laag, die teruggaat tot 1953, toen de Oberaar reservoir is gemaakt. "We konden bevestigen aan de hand van de lagen die tussen 1960 en 1970 geproduceerd in grootse stijl POP's en neergelegd in het meer," zegt Christian Bógdał, die is geschreven op APEM zijn proefschrift over de milieueffecten van deze organische materialen en vervolgens in ETH Zurich weiterforscht in het veld. Ook duidelijk zichtbaar was, als het bedrag van verontreinigende stoffen verminderd als het begin van de jaren 1970, hebben veel van deze milieugevaarlijke stoffen is verboden.
Minstens zo indrukwekkend - en enigszins verrassend - was luid Bógdał, maar ook de heropleving van POP's in het sediment lagen die niet ouder zijn dan tien of vijftien jaar. Het bedrag van chloorhoudende chemicaliën, voor bijvoorbeeld zou, te rekenen vanaf de late jaren '90 tot vandaag zelfs in sommige hoger dan in de jaren '60 en '70. Een mogelijke reden: Het meer wordt voornamelijk gevoed door Oberaargletscher, waarvan de tong is gepensioneerd sinds 1930, op 1,6 km, alle in de laatste tien jaar is gedaald met meer dan 120 meter en was in staat vrij te maken relatief grote hoeveelheden opgeslagen giftige stoffen. Gletsjers zijn daarom - als milieu-onderzoekers lang hebben vermoed en nu bewezen erstmal - ernstige secundaire bronnen voor de re-entry van POP's in het milieu.
Vragen die nog moeten worden verduidelijkt
In deze studie is het onderzoek niet biologisch afbreekbaar, organische verontreinigende stoffen in de gletsjers nog lang niet voorbij: "We hebben nu overeenstemming bewijsmateriaal uit andere bergmeren. Echter, er zijn nog vele vragen die vertelt geïnteresseerd scheikundigen, maar ook sedimentologen en glaciologists" Peter Schmid. Tot nu toe te weinig stond bekend als de POP's worden opgeslagen in gletsjers, waardoor ze reizen in een gletsjer en de chemische veranderingen die zij ervaren op zijn best wanneer ze worden blootgesteld aan sterk ultraviolet licht. "We willen ook weten of zij waarschijnlijk nog grotere hoeveelheden verontreinigende stoffen uit gletsjers." Daarom Bógdał en Schmid rijk aan GlaziologInnen, chemici en SedimentologInnen ETH Zurich, de PSI, en Eawag is momenteel een project aanvraag bij de Swiss National Science Foundation om een onderzoeken naar het pad van verontreinigende stoffen in het 'eeuwige ijs. (rood)
Groeten,
Mark
