Natuurfoto's van de week (herfst) en mijn favoriete bos
Bericht van: Jorge (Middelburg) , 21-10-2009 21:45
Afgelopen week regelmatig de bossen in geweest. Heel wat verschillende bossen gezien. De meeste vond ik erg saai. Veel loofbossen zijn zo dicht begroeid dat er in feite niks te zien is. Alleen maar stammetjes naast elkaar. De beukenbossen vind ik een uitzondering, erg bijzonder en mooi.
Geen van deze bossen on tippen aan een deel van het bos waar sitkasparren de dienst uitmaken en waar wat kleine gaten in zijn gemaakt. Dat komt van nature ook voor: als er een zware storm is vallen de bomen om en gebeurt er wat er hier gebeurt...Sitkasparren laten meer licht door dan fijnsparren en geven op de juiste plaatsen (venige grond) een prachtige ondergroei en bovendien een echte, vochtige woudsfeer! Ik weet niet of de foto's die sfeer echt kunnen weergeven. Mijn vriendin is niet zo'n bosfanaat maar ook die vond dit bos met afstand het mooiste (en we hebben toch 18 km op een dag door ik weet niet hoeveel verschillende bossen gelopen).
Ik ben nog lyrisch, dat merk je wel! Zo'n dikke, verende mosbodem vol met varens, paddestoelen en soms ontelbare kleine sparretjes! De sitkasparren die ik ken hebben meestal een heel brede kroon en zijn volwassen, wat mij betreft, niet vreselijk mooi. Maar in dit bos hadden sommige kronen zoals je die wel eens in sparrenbossen ziet in de taiga, alsof ze gebouwd zijn om alle sneeuw van zich af te laten vallen. Zeer smal. Een coniferenfreak die de foto zag en een pinetum heeft vroeg mij een stekje van deze boom mee te brengen! Dus het is best bijzonder. Ik hoop dat dit bos nog lang mag bestaan en zal het regelmatig opzoeken!
Geen van deze bossen on tippen aan een deel van het bos waar sitkasparren de dienst uitmaken en waar wat kleine gaten in zijn gemaakt. Dat komt van nature ook voor: als er een zware storm is vallen de bomen om en gebeurt er wat er hier gebeurt...Sitkasparren laten meer licht door dan fijnsparren en geven op de juiste plaatsen (venige grond) een prachtige ondergroei en bovendien een echte, vochtige woudsfeer! Ik weet niet of de foto's die sfeer echt kunnen weergeven. Mijn vriendin is niet zo'n bosfanaat maar ook die vond dit bos met afstand het mooiste (en we hebben toch 18 km op een dag door ik weet niet hoeveel verschillende bossen gelopen).
Ik ben nog lyrisch, dat merk je wel! Zo'n dikke, verende mosbodem vol met varens, paddestoelen en soms ontelbare kleine sparretjes! De sitkasparren die ik ken hebben meestal een heel brede kroon en zijn volwassen, wat mij betreft, niet vreselijk mooi. Maar in dit bos hadden sommige kronen zoals je die wel eens in sparrenbossen ziet in de taiga, alsof ze gebouwd zijn om alle sneeuw van zich af te laten vallen. Zeer smal. Een coniferenfreak die de foto zag en een pinetum heeft vroeg mij een stekje van deze boom mee te brengen! Dus het is best bijzonder. Ik hoop dat dit bos nog lang mag bestaan en zal het regelmatig opzoeken!
Bericht laatst bijgewerkt: 21-10-2009 22:13
