Een late reactie wegens offline, maar in verband met Franks reactie wil ik toegeven dat ik inderdaad niet echt sta te springen voor winterweer.
Dit is echter nog maar enkele jaren het geval want ik ben het grootste deel van mijn leven een fanatiek winterliefhebber geweest die reeds halsreikend uitkeek naar het koude seizoen toen de zomer nog moest beginnen.
Maar toen kwamen die steeds zachtere winters met steeds minder sneeuw en had ik het knap lastig toen ik steeds met lede ogen moest toekijken hoe het in de Ardennen, West- Vlaanderen (
), Griekenland, Israël etc wél nog lukte ivm streng winterweer met vorst en pakken sneeuw.
Uiteindelijk ben ik dan met mijn exotische plantenhobby begonnen onder het moto 'als het niet mooi wit wil zien, zorg ik er wel voor dat het er weelderig en kleurrijk uitziet' want van die grijze en bruine kleuren van een ontdooid winterlandschap wilde ik ook niet weten.
Maar sinds ik hiermee bezig ben ben ik behoorlijk schuw geworden voor vorst en winterkaarten. Vandaar dat woorden als 'vrees', 'gevaarlijk', 'natuurramp', 'drama' etc meestal betrekking hebben op winterweer. Jaloersheid op de winterse Ardennen heeft plaats gemaakt voor jaloersheid op de subtropische Waddeneilanden, al probeer ik me te getroosten dat er hier minder wind is en de bananen, Ensetes, Colocasia's en andere grootbladige gewassen er met minder kleerscheuren doorkomen dan aan de stormachtige kustgebieden.
Waar ik me wel nog in kan vinden is een meter sneeuw (isolatie!), gevolgd door een aardige vorstperiode, maar iets zegt me dat we daar de komende winter(s) niet op hoeven te rekenen.
Wat natuurlijk niet wegneemt dat ik nog steeds met plezier mijn verslagjes typ, zomer en winter. Mocht het zijn dat ik komende winter door een flinke vorstperiode al mijn dure planten verlies, mag het vanaf dan uiteraard weer elke dag tot -70 graden vriezen met tonnen sneeuw en ijzel erbij
Nogmaals bedankt voor degenen die de verslagjes met enthousiasme lezen
Hendrik
Dit is echter nog maar enkele jaren het geval want ik ben het grootste deel van mijn leven een fanatiek winterliefhebber geweest die reeds halsreikend uitkeek naar het koude seizoen toen de zomer nog moest beginnen.
Maar toen kwamen die steeds zachtere winters met steeds minder sneeuw en had ik het knap lastig toen ik steeds met lede ogen moest toekijken hoe het in de Ardennen, West- Vlaanderen (
), Griekenland, Israël etc wél nog lukte ivm streng winterweer met vorst en pakken sneeuw. Uiteindelijk ben ik dan met mijn exotische plantenhobby begonnen onder het moto 'als het niet mooi wit wil zien, zorg ik er wel voor dat het er weelderig en kleurrijk uitziet' want van die grijze en bruine kleuren van een ontdooid winterlandschap wilde ik ook niet weten.
Maar sinds ik hiermee bezig ben ben ik behoorlijk schuw geworden voor vorst en winterkaarten. Vandaar dat woorden als 'vrees', 'gevaarlijk', 'natuurramp', 'drama' etc meestal betrekking hebben op winterweer. Jaloersheid op de winterse Ardennen heeft plaats gemaakt voor jaloersheid op de subtropische Waddeneilanden, al probeer ik me te getroosten dat er hier minder wind is en de bananen, Ensetes, Colocasia's en andere grootbladige gewassen er met minder kleerscheuren doorkomen dan aan de stormachtige kustgebieden.
Waar ik me wel nog in kan vinden is een meter sneeuw (isolatie!), gevolgd door een aardige vorstperiode, maar iets zegt me dat we daar de komende winter(s) niet op hoeven te rekenen.
Wat natuurlijk niet wegneemt dat ik nog steeds met plezier mijn verslagjes typ, zomer en winter. Mocht het zijn dat ik komende winter door een flinke vorstperiode al mijn dure planten verlies, mag het vanaf dan uiteraard weer elke dag tot -70 graden vriezen met tonnen sneeuw en ijzel erbij
Nogmaals bedankt voor degenen die de verslagjes met enthousiasme lezen
Hendrik
Lees mijn Flashbacks ook op https://weerdagboek.blogspot.com en krijg toegang tot mijn recentste verslagjes, voorzien van sfeerbeelden en wolkenfoto's