Gisterochtend was er in de vlakte vrij veel laaghangende bewolking, maar in de bergen loste deze al op. Het ging, zoals elk jaar, naar de Roß- en Buchstein, bij Tegernsee, van de parkeerplaats bij Bayerwald (aan de zuidvoet, aan de weg naar de Achenpas) uit. Boven was het heerlijk zacht (minstens 10°C, bij de hut zelfs 15°C), en er was een prima verzicht. Koude vochtige lucht bleef beneden in de dalen hangen:
Vanaf zo´n 1500 m lag daar, waar het niet in de volle zon lag, nog steeds sneeuw. Bedenk, dat hier anderhalf week geleden meer dan een meter sneeuw lag (volgens de huttenbazin). Het was er overigens erg druk, we waren niet de enigen die de grauwheid van het laagland ontvlucht waren.
Op de volgende foto´s, genomen naar het westen (Isardal bezuiden Lenggries, Jachenau), is mooi te volgen, hoe de inversiegrens met verloop van de dag omhoog gaat. Hier zie je, hoe de vochtige lucht nog vrij laag ligt, in feite komt hij net het dal in koekeloeren.
Hier ligt de grens al wat hoger, in is het hele dal in gestroomd.
Boven het laagland lag een laag stratus, dit dek was naar het westen (het tweede plaatje) toe dichter dan naar het oosten (het eerste plaatje). In het zuidoosten van München wist de zon zich er nog door te branden.
Ook boven de Achensee hetzelfde weersbeeld: inversie boven de Achensee, daarboven uiterst heldere lucht, waardoor je de Zillertaler Alpen in de verte beter zag dan de Achensee op de voorgrond.
De laatste blik naar het westen voor de winter: de inversiegrens is tegen half drie nog een stuk hoger gekomen. Er is ook wat hoge sluierbewolking opgekomen (op de achtergrond de Zugspitze), maar dit was geen teken van weersverslechtering: het is nu nog steeds mooi weer. Dat wordt morgen wel anders
Vanaf zo´n 1500 m lag daar, waar het niet in de volle zon lag, nog steeds sneeuw. Bedenk, dat hier anderhalf week geleden meer dan een meter sneeuw lag (volgens de huttenbazin). Het was er overigens erg druk, we waren niet de enigen die de grauwheid van het laagland ontvlucht waren.
Op de volgende foto´s, genomen naar het westen (Isardal bezuiden Lenggries, Jachenau), is mooi te volgen, hoe de inversiegrens met verloop van de dag omhoog gaat. Hier zie je, hoe de vochtige lucht nog vrij laag ligt, in feite komt hij net het dal in koekeloeren.
Hier ligt de grens al wat hoger, in is het hele dal in gestroomd.
Boven het laagland lag een laag stratus, dit dek was naar het westen (het tweede plaatje) toe dichter dan naar het oosten (het eerste plaatje). In het zuidoosten van München wist de zon zich er nog door te branden.
Ook boven de Achensee hetzelfde weersbeeld: inversie boven de Achensee, daarboven uiterst heldere lucht, waardoor je de Zillertaler Alpen in de verte beter zag dan de Achensee op de voorgrond.
De laatste blik naar het westen voor de winter: de inversiegrens is tegen half drie nog een stuk hoger gekomen. Er is ook wat hoge sluierbewolking opgekomen (op de achtergrond de Zugspitze), maar dit was geen teken van weersverslechtering: het is nu nog steeds mooi weer. Dat wordt morgen wel anders
*edit*