Tja, een winter met een vliegende start en vervolgens teleurstellend.
Het is wel de enige winter waarin ik in november op de Alblasserwaard heb geschaatst. Op maandag 29 november deed ik een kleine ronde. Mijn vrienden waren de zondag ervoor al gegaan, maar daar kon ik door werk niet bij zijn.
De start van die vorstperiode staat me nog helder voor de geest. Terwijl het weerbericht sprak van invallende vorst in de komende week beleefden we op zondag 14 november in het zuidwesten van het land een westerstorm. Vlissingen heeft een maximaal uurgemiddelde van windkracht 9.
Op maandag 15 november breidt zich heel snel een hogedrukgebied vanuit de Britse eilanden uit naar Scandinavie. Het maakt vervolgens verbinding met een ander hogedrukgebied boven noord Rusland/Noordwest Siberie, waar de druk sinds 14 november rond de 1050 hPa schommelt. Ten zuiden van deze luchtdrukreus gaat Russische kou geleidelijk op transport.
Een klassieker, zou ik zeggen.
Het duurde tot 21 november voor de eerste ijsdag daar was. Tot die koude zondag stond de Hellmannteller in De Bilt nog maar op 3,2. Vanaf 21 november volgden nog 13(!) Hellmanndagen. Het koudegetal stond na 28 november op 27,5. Dat is in deze tijd van het jaar wel krap voor buitenijs. Dat bleek ook, toen ik op 29 november ging schaatsen: het ijs kraakte hier en daar nog behoorlijk. Het koudegetal voor de hele vorstperiode van 16 dagen bedroeg in De Bilt 33,7. Al met al een geweldige vorstperiode , gezien de tijd van het jaar.
Wolfgang Roeder, had aangegeven dat we een zeer koude winter tegemoet gingen. Het begon zo mooi: vroege vorst en schaatsen (mogelijk is er ongeveer een week op buitenijs geschaatst).
Helaas: de Roederwinter werd onderbroken door 11 weken dooi. Toen de vorst op 13 februari met veel vertoon van transportkou opnieuw binnen kwam, liep deze vorstperiode op weinig uit: 20 punten voor het koudegetal en een pak sneeuw als afsluiting op 22 februari.
Het zag er in eerste instantie prachtig uit: een golf van Siberische kou was onderweg naar west-Europa. De deze golf werd echter al spoedig in stukken gebroken, nadat de eerste transportkou ons land bereikte. Een deel ging als koudeputje naar de Britse eilanden en tastte daar het hogedrukgebied aan de westflank aan. Een ander deel van de stroom koude lucht werd afgevoerd in de richting van de Balkan. Het hogedrukgebied was op 16 februari al afgezakt naar midden Europa, waardoor bij ons de aanvoer van kou was afgesneden. In De Bilt kwam het die middag al weer tot +5,4.
De Balkankou kwam alsnog naar West-Europa en bezorgde ons een paar ijsdagen. Op 21 februari kwam het zelfs tot strenge vorst. Op 22 februari veroorzaakte het koudepujtje, als restant van de Balkankou, ons een pak sneeuw, waarmee deze vorstperiode werd afgesloten
Voor serieus buitenijs was er te weinig kou in februari. Hier speelde ook de lange zachte periode voorafgaand aan de kou ons parten. Het ijs werd niet dik genoeg meer. Voor de schaatsers was de winter feitelijk al afgesloten op 3 december.
Groet,
Cees
Het is wel de enige winter waarin ik in november op de Alblasserwaard heb geschaatst. Op maandag 29 november deed ik een kleine ronde. Mijn vrienden waren de zondag ervoor al gegaan, maar daar kon ik door werk niet bij zijn.
De start van die vorstperiode staat me nog helder voor de geest. Terwijl het weerbericht sprak van invallende vorst in de komende week beleefden we op zondag 14 november in het zuidwesten van het land een westerstorm. Vlissingen heeft een maximaal uurgemiddelde van windkracht 9.
Op maandag 15 november breidt zich heel snel een hogedrukgebied vanuit de Britse eilanden uit naar Scandinavie. Het maakt vervolgens verbinding met een ander hogedrukgebied boven noord Rusland/Noordwest Siberie, waar de druk sinds 14 november rond de 1050 hPa schommelt. Ten zuiden van deze luchtdrukreus gaat Russische kou geleidelijk op transport.
Een klassieker, zou ik zeggen.
Het duurde tot 21 november voor de eerste ijsdag daar was. Tot die koude zondag stond de Hellmannteller in De Bilt nog maar op 3,2. Vanaf 21 november volgden nog 13(!) Hellmanndagen. Het koudegetal stond na 28 november op 27,5. Dat is in deze tijd van het jaar wel krap voor buitenijs. Dat bleek ook, toen ik op 29 november ging schaatsen: het ijs kraakte hier en daar nog behoorlijk. Het koudegetal voor de hele vorstperiode van 16 dagen bedroeg in De Bilt 33,7. Al met al een geweldige vorstperiode , gezien de tijd van het jaar.
Wolfgang Roeder, had aangegeven dat we een zeer koude winter tegemoet gingen. Het begon zo mooi: vroege vorst en schaatsen (mogelijk is er ongeveer een week op buitenijs geschaatst).
Helaas: de Roederwinter werd onderbroken door 11 weken dooi. Toen de vorst op 13 februari met veel vertoon van transportkou opnieuw binnen kwam, liep deze vorstperiode op weinig uit: 20 punten voor het koudegetal en een pak sneeuw als afsluiting op 22 februari.
Het zag er in eerste instantie prachtig uit: een golf van Siberische kou was onderweg naar west-Europa. De deze golf werd echter al spoedig in stukken gebroken, nadat de eerste transportkou ons land bereikte. Een deel ging als koudeputje naar de Britse eilanden en tastte daar het hogedrukgebied aan de westflank aan. Een ander deel van de stroom koude lucht werd afgevoerd in de richting van de Balkan. Het hogedrukgebied was op 16 februari al afgezakt naar midden Europa, waardoor bij ons de aanvoer van kou was afgesneden. In De Bilt kwam het die middag al weer tot +5,4.
De Balkankou kwam alsnog naar West-Europa en bezorgde ons een paar ijsdagen. Op 21 februari kwam het zelfs tot strenge vorst. Op 22 februari veroorzaakte het koudepujtje, als restant van de Balkankou, ons een pak sneeuw, waarmee deze vorstperiode werd afgesloten
Voor serieus buitenijs was er te weinig kou in februari. Hier speelde ook de lange zachte periode voorafgaand aan de kou ons parten. Het ijs werd niet dik genoeg meer. Voor de schaatsers was de winter feitelijk al afgesloten op 3 december.
Groet,
Cees
Bericht laatst bijgewerkt: 05-11-2009 11:23