Op 1979 na is dat allemaal laat in de winter toen de Noordzee iig geen 11 graden meer was. In januari 1979 zal het water ook een stuk kouder zijn geweest dan nu. Een pak sneeuw dat langer dan 2 dagen liggen blijft heb ik in mijn leven (Lisse, Leiden, Den Haag) nooit in december meegemaakt.
Ik blijft erbij, de wind MOET aflandig blijven voor de gehele kustprovincieen.
grts, Chris
Een warmere Noordzee geeft meer kansen op dooi maar ook veel meer sneeuw. De verwachtte combinatie van warm zeewater en koude bovenluchten lijkt me tamelijk uniek. Dat zou nog wel eens leuke verrassingen kunnen geven.
Een snelle transformatie van arctische lucht naar maritiem polair gaat vaak gepaard met veel sneeuwval. Dit heeft met processen in de grenslaag te maken. Als de T850 hPa veel kouder is dan het zeeoppervlak (mogelijk meer dan 20 graden! verschil volgend weekend) dan wordt warmte en vocht verspreidt over een dikke laag, die zodoende minder snel opwarmt. Aangezien het ijskiemniveau ook in de grenslaag ligt sneeuwt cumulusbewolking gelijk uit zodat de laag droog blijft. Vanwege de grote onstabiliteit is er goede vertikale uitmenging zodat het dauwpunt ook op zeeniveau laag blijft. Bij wind van zee stijgt de temperatuur boven nul maar het dauwpunt blijft laag zodat de natte bol onder het vriespunt ligt. Kun je dan spreken van dooi?
Wanneer het op wat uitgebreidere schaal gaat sneeuwen boven zee koelt het onderste deel van de grenslaag door verdamping af en wordt vochtiger. Als reactie neemt de warmteafgifte van het zeewater toe die de lucht doet stijgen wat tot meer sneeuwval leidt. Alle energie die afgegeven wordt aan de atmosfeer komt snel weer vrij bij neerslagvorming, eb daar komt nog extra stollingswarmte bij. Dat geeft kleine storinkjes of convergentielijnen een enorme injectie. Dergelijke grenslaag condities vormen ook de basis van een polar low en spelen een rol bij lake snow effect van de VS en Canada.
Victor