Zodra de eerste virtuele vorst zich aandient, beginnen bij mij de kriebels om weer te gaan schaatsen. Schaatsen op een ijsbaan vind ik niks, schaatsen daarentegen in de natuur helemaal geweldig.
Gisteren voor het eerst op pad geweest om te kijken hoe het ijs er voor stond. Al snel bleek dat het ijs in de slootjes nog niet dik genoeg is. Ik dacht het duurt nog wel even voordat het lukt, vrijdag op z´n vroegst.
Maar wat bleek.. De afgelopen tijd heeft het nogal veel geregend, en daardoor was bij de weilanden een waterlaagje ontstaan, van variërende diepte, maar niet dieper denk ik dan een centimeter of 20. Zandgrond.
Vanmorgen daar naar toe gegaan en ja hoor, ik kon op het ijs staan. Op een gegeven moment vond ik een vrij goede ´ijsplek´, ik schat 50 bij 10 meter. Daar heb ik vandaag mijn eerste rondjes van het nieuwe seizoen geschaatst, af en toe flink krakend, barsten in het ijs maar het ijs hield me wel.
Daarna nog even naar het Naardermeer gefietst, en ik zag daar dat het allemaal dicht lag, aan de zijkant kon ik al staan, uiteraard niet verder gegaan, want ik zag aan de bubbels in het ijs, dat 3-4 cm dik is.
Nu maar hopen dat de vorst doorzet, want vandaag smaakte absoluut naar meer. Het was wat behelpen (gezien de oppervlakte), maar het gevoel van vrijheid, frisse lucht en een lekker tempo vind ik geweldig.
Quote selectie