wat je allemaal teweeg brengt tijdens zo'n zenuwslopende EC operrun bij mensen zoals ik die niet of nauwelijks weerkaarten kunnen lezen?
Wij moeten het hebben van JULLIE topics en commentaar.
Wij veren op en zakken weg bij iedere begeleidende kreet.
Wij juichten uitbundig bij een " op 120 nog goed" en versomberen diep bij het " op 144 gaat dus mis"
Je weet niet half hoe nagelbijtend en gebitklapperend wij jullie commentaar volgen.
Hemeltergende topic-uitspraken als "loopt fout". "valt mee", "nieuwe blokkade?" of "zakker"
Hoe zalig rustend is het wanneer de run voorbij is en er allemaal smileys grinniken en OK-stempels blijken te zijn uitgedeeld.
Zo en nu lekker relekst wachten op de pluim van half tien, die zie je tenminste in één keer helemaal goed zijn
Maar ..hoe verontrustend is een duidelijke knabbel-conclusie van jullie kant. Oooh..
Wanneer de trekmondjes naar beneden zijn bijgesteld..
Zuchtend kijk ik nog uit naar een of andere opbeurend berichtje van Albert die er altijd nog wel een gat inziet, maar diep bedroefd lees ik dan weer een "'t gaat helemaal FOUT" bericht van Stefan.
Heen en weer worden wij, niet kaartkenners, geschud, door jullie die het allemaal live zien gebeuren.
En het probleem is dat ik zo geneigd ben iedereen op zijn woord te geloven..
Ach..kon ik ook maar kaartlezen, maar dat is gewoon mijn ding niet. Gewone autowegenkaarten lees ik doorgaans al op de kop dus..
In elk geval hartelijk dank voor julie dagelijkse bijdrage aan de verhoging van mijn bloeddruk
Quote selectie