Ik merk heel goed dat mensen in het algemeen niet zo goed om kunnen gaan met onzekerheden en, in onzekere tijden, op zoek gaan naar allelei steun. Niet alleen voor steun die de onzekerheid weg kan werken. Maar (vanzelfsprekend) zoekt met steun voor een positef resultaat. Dan is dit dus een heel lastige hobby. Want er zijn eigenlijk heel veel modellen met ook nog eens hun ensembles. Dat betekent eigenlijk altijd een behoorlijke onzekerheid (altijd wel modellen met een mindere uitkomst) maar ook uren die je kunt besteden aan het zoeken naar zekerheid. Is die zekerheid er in grote lijnen, dan heb ik de indruk dat men op een of andere manier enorm alert is op zaken die de ideale situatie weer aan gort kunnen helpen. Al snel kruipt er op het forum een "o-ooh" gedachte. De Seppies onder ons uitgezonderd natuurlijk. Ik heb er zelf ook niet zo'n last van, maar vroeger echt wel.
Je wordt er gelukkig van als alles positief uitpakt, maar ook ongelukkig (denk ik) als er constant mogelijkheden zijn dat het of mis gaat of weer goed komt. Eigenlijk ben je zo weinig (te weinig?) met het hier en nu (genieten) bezig en ik denk dat het in z'n totaliteit het plezier van de hobby eerder vermindert.
Wat mij betreft mag de onzekerheid alleen maar toenemen. Waarom moet alles van tevoren reeds geklonken zijn vandaag de dag? Alles moet controleerbaar zijn, in vakjes geplaatst worden, "zo is het en zo zal het zijn". Op het werk weten ze ook dat ik in het weer geïnteresseerd ben, en dan vraagt men maandag wel eens wat voor weer het in het komende weekend gaat zijn. Als je dan zegt dat je het niet weet verstaan ze niet hoe dat komt. Alles moet tegenwoordig gepland worden van ver op voorhand. Vind ik een afschuwelijke evolutie en weiger hieraan mee te doen want zo ben je nooit gerust...
(ot)