toen was er ook veel sneeuwijs. Na de dooi van 21 januari t/m 6 februari begon het vanaf 7 februari weer stevig te vriezen, droge vorst. Binnen 4 dagen kon er weer geschaatst worden. Toen zag je dat er nog veel stukken oud ijs, tussen het nieuwe ijs waren vastgevroren. Ook op de meren was dat het geval. Maar het waren losse stukken die waren vastgevroren en dus niet vast ijs met daarop een laag water wat weer bevroren is. In 1969 en 1970 kan ik me herinneren dat er wel 3 lagen ijs op elkaar waren. 2 korte dooimomenten ertussen. Er waren plekken waar je door de bovenste laag heen zakte met je schaatsen, dus dat was ook geen succes.
Mijn idee is het dat het een goede dooi moet zijn met regen, (liefst een paar dagen) en daarna de vorst er weer over. Tenminste hier in de omgeving, want hier is schaatsen buiten de ijsbaan zeer lastig en weinig vertrouwd.
Quote selectie