Morgen is't een week geleden dat we de laatste behoorlijke winterdag hadden hier in het westen.
Ben toen wezen schaatsen op de Nieuwkoopse plassen en daar heb ik nou juist nog steeds die winterbeleving van...in m'n knie,die niet alleen naar voor en naar achter,maar ook naar opzij bleek te kunnen scharnieren.
De virtuele winter is op een andere manier pijnlijk,als alle hoop door één hopeloze run de bodem wordt ingeslagen.(ik ben niet geoefend in't kaarten lezen,en moet het dus hebben van jullie kommentaar.zou de vervolgcursus meteorologie wat kunnen betekenen?)
Maar ten alle tijde :moed houden op de goede afloop.
Quote selectie