Waar ging het mis bij EC?
Op onderstaande kaarten kun je de oper van GFS12 met EC12 vergelijken. OP 72 uur vooruit zijn er op het eerste gezicht geen verschillen. Het vingertje is hetzelfde en de depressie bij de Z-Groenland ligt op dezelfde plaats. Maar er zijn wel detail verschillen. De Rus is bij GFS iets sterker en het laagje bij Portugal is ook beter ontwikkeld. Verder ligt bij GFS de ontwikkelende oceaandepressie meer naar het oosten.
(Invalid img)
(Invalid img)
Op 96 uur zijn er meer verschillen. De WA langs Ierland ontbreekt bij EC (of komt niet noordelijk genoeg). De nieuwe depressie is te laat om een nieuw golf WA op te stuwen. Wellicht speelt ook het laagje bij Portugal een rol zodat het Azorenhoog zich sneller kan ontwikkelen.
Verder stroomopwaarts naar het westen zijn er nauwelijks verschillen te zien die op lange termijn afwijkingen zouden kunnen geven. De depressie boven de VS ligt hetzelfde en de situatie boven de Stille Oceaan is identiek. Maar het poolhoog boven N-Alaska is anders. Bij GFS punt het aan en probeert via de pool verbinding te maken met Skandinavische hogedruk. Bij EC is het rond van vorm en stuurt het extra poolkou de Labradortrog in. Dat levert dan waarschijnlijk een extra impuls aan het broeinest van depressies wat EC daar op termijn berekend.
Bij GFS18 lijkt het erop dat het Alaska-hoog verbinding zoekt met een oceaanrug, welke zich terzijnertijd ontwikkeld. Dat brengt ons dan op termijn in een strakke noordelijk aanvoer, rechtstreeks vanaf de pool.
Gezien de ontwikkeling vna de stratosfeer vrees ik het scenario van EC. Maar het handelsmerk van deze winter in acht nemende kies ik eerder voor het GFS18z verhaal. Het blijft spannend.
(Invalid img)
(Invalid img)
Quote selectie