Je moeder gaat dood.."so what". Dat is nu eenmaal zo, ouder gaan een keer dood. Daar kunnen jij en ik niks aan doen, dus we moeten het maar
(per direct accepteren). Wees blij dat ze 80 is geworden! Handig antwoord op de dag van overlijden trouwens.
Je breekt je been tijdens het voetballen.."So what" als je voetbalt weet je dat dit kan gebeuren. Wees blij met de uitstekende eerste hulp etc!
In andere landen is dat beslist slechter geregeld.
Eerst komt de emotie dus, later komt meestal de relativering. Sneeuw die je mist is wat anders dan je ma die overlijdt. Maar er gaat in beide gevallen tijd overheen. Sommige mensen, waaronder izelf, zijn er wel goed in. Maar ieder heeft zijn grens. Ik heb zelf hier regelmatig gerelativeerd als mensen in
mijn ogen al te negatief waren.
Het is pas een probleem (psychisch of dat je er iets mee moet doen) als het reltiveren maar niet lukken wil. Dus iemand die een week later nog in tranen is om het gemiste sneeuwdek of iemand die na 1 jaar nog
depressief is vanwewege zijn overleden moeder van 80.
Een antwoord wat jij geeft is overigens het minst nuttige als je van doen hebt met iemand die emotioneel is. Ik werk daar zeer regelmatig mee en heb daar heel wat cursussen/opleidingen voor moeten volgen. Dus dat moet je maar even van me aannemen denk ik... Zo'n reacrtie van jou levert 9 van de 10 keer wrevel op. Helpt dus niet, ook niet op lange termijn.
Quote selectie