Afgelopen vrijdagavond een hele mooie documentaire gezien op NGC HD channel over "strange planets" Er kwam een planeet aan bod, tenminste dat wordt verondersteld, ergens op vele lichtjaren van hier, qua massa vergelijkbaar met de onze draaiend rondom een ster, maar niet in een mooi rondje maar zeeeeeeeeeeeeeer ovaal. Een "jaar" met 4 seizoenen duurt ongeveer 22 maanden. Het is 12 maanden winter, 3,5 maand lente, 3 maanden zomer en 3,5 maanden herfst. Tijdens de lente en herfst bevindt de planeet zich op een dusdanige afstand tot z'n zon dat er sprake zou kunnen zijn van qua temperatuur een "leefbare" zone, daarbuiten echter komt hij te dicht bij de zon in de zomer en staat in de winter een heeeel stuk verder vanaf de zon. Zeg maar Venus in de zomer en Jupiter in de winter:D
In de zomer zou het ongeveer 400 graden worden en eventuele waterpartijen zouden verdampen onder de zinderende hitte. In de winter -160 graden en zou alles onder een paar km dikke ijslaag vertoeven. Tijdens de lente en herfstperiode zou er genoeg neerslag moeten vallen bij temperaturen vergelijkbaar als in onze zomer. Ik vraag me echter in de herfst af hoe dit mogelijk is na die verschroeiende zomer?
Als we daar qua atmosfeer konden leven dan wordt het 15 maanden per jaar vertoeven in een schuilkelder achter onze labtop:D
Winter en zomer is leuk maar geef mij dan maar het Nederlandse klimaat:D Ik hou van extremen maar dit is iets teveel van het goede:D
Ik kijk heel erg graag naar zulke documentaires en een dag erna zit ik altijd te fantaseren hoe het daar zou kunnen zijn.
Robin
Quote selectie