Tn 0°C in Waldperlach, Tx 17°C, Tact 9°C.
De verwachting voor zondag was oorspronkelijk mooi weer, dus ik had met een maat afgesproken, eens te kijken, hoe het klimmen in natuurlijke rots ook alweer gaat. We gingen naar rotspartijen in de tamme Keizer (zie link).
Alleen: zoals vanmorgen al gepost, was de verwachting uiteindelijk niet zo geweldig meer. Eerder wat voor stormchasers

. Het viel uiteindelijk wel mee, maar er viel wat te zien

.
Op weg naar Kufstein was het bewolkt, maar dit zag er stratusachtig uit. Net boven Kufstein zagen we het in het ZW al opklaren.
Wat later was het gewoon zonnig (blik op de Wilde Kaiser), maar wel erg warm. Kennelijk Dimmerföhn.
Op de noordhellingen nog aardig wat sneeuw (zoals gewoon voor midden april), op de zuidhellingen bloeiden wilde viooltjes, anemoontjes, klaverzuring en leverbloempjes. In het dal botten de bomen al uit.
We gingen eerst naar een klimtuin met de naam Heimköpfl. Erg mooi, ook omdat deze in de zon ligt en lag.
Na een tijdje trok er wat bewolking op. We hadden nog een plannetje (ZW-hoek van de Naunspitze), dus we gingen verder. Van het terras van de Vorderkaiserfeldenhütte was te zien, dat zich boven het Inndal de eerste bui ontwikkelde.
Even later, in voornoemde kant, was te zien dat die bui 1. veel dichterbij gekomen was, en 2. flink gegroeid was. De trekrichting leek ZW-NO, dus we dachten, het droog te houden. We gingen evengoed wat sneller onderweg.
Blik van de top naar NW, het Wendelsteingebied. Mooi, maar niet echt geruststellend
Oh, ja, de top

Luchtdruk ter plekke: 830 Hpa.
Aan het begin van de afdaling. Nu was er zelfs onweer te horen. Gelukkig waren we snel in het bos, en dus in relatieve veiligheid.
Ondertussen kwam vanuit het zuiden een andere bui optrekken, maar die trok evenzeer aan ons voorbij als die bui ten noordwesten van ons. Tot aan het dal hebben we het redelijk droog gehouden. Pas op de snelweg regende het.
Quote selectie