En ik zit hier dagelijks water te dragen naar de tere plantjes in mijn moestuintje. Voor het gemak vul ik mijn gieter in de tuinvijver. Dat redelijk groene en troebele water zit nu boordevol voedingsstoffen, zou ik denken. De vissen merken er (nog) niks van, ze eten de oren van mijn kop.
Een vogelbadje is een goed idee. Alleen weet ik niet hoe jij dat doet met die katten. Die zwarte van de overbuur zit nu al meer bij ons dan bij hen. Stel u voor... al dat aantrekkelijke gespetter en gekwetter 
Aan de badjes geen last van katten. De badjes staan vrij. Dit wil zeggen niet dicht bij struiken of andere dingen waar de katten onder kunnen gaan liggen wachten voor de aanval. Ik kijk altijd wel uit als ik hier ben. Er zitten een viertal nestjes in één van de hagen en gisteren was een kat (loopt hier intussen al 8 jaar rond) aan het wachten tot er een vogeltje uitvloog. Ik heb haar tot twee keer toe bespoten met de tuinslang. En ze is tot nu toe niet meer terug gekomen (althans dat ik weet). Ik doe mijn best maar als ik ze zie liggen wachten dan sta ik er weer met de sproeikop op 'jet'

. Er broeden nu allerlei vogelsoorten in de tuin. Naar het schijnt is het de beste manier om een kat iets af te leren (met water spuiten).
Groetjes,
Katya
Quote selectie