Over de betrouwbaarheid kan ik weinig zinnigs zeggen. Het zal niet voor niets zijn dat binnenkort een versie 3 van het model in gebruik wordt genomen.
Middels satellieten kun je met altimetrie vrij simpel de hoogte van een ijsveld meten. Maar dan weet je nog niet hoever het boven zee uitsteekt, tenzij je een ijsveld hebt dat niet altijd aanwezig is zodat je ook periodes hebt dat je de zeehoogte weet en je zo een verschil kunt berekenen (en dat x 10 om de totale dikte van het ijs te krijgen).
Volgens mij bestaat er tegenwoordig ook nieuwere apparatuur die tevens de onderkant van het ijs kan waarnemen; dan kun je de dikte makkelijk berekenen door te combineren.
Om een gebied goed in kaart te brengen zijn er nog al wat omwentelingen van de satelliet nodig, dus dagelijkse kaarten op basis van metingen is voorlopig nog niet aan de orde. We zullen het eerst moeten doen met modelberekeningen. Maar des te meer die 'gevoed' worden met beschikbare metingen en ook geverifieerd worden via die metingen, des te beter het beeld zal worden. Dat is precies de bedoeling van versie 3 van PIPS.
Dat Watts/Godard nu pas 'ontdekken' dat het minimum van 2007 niet alleen door directe afsmelt (lees global warming) kwam, toont eens te meer hun niveau.
Het NSIDC beschreef op 1 oktober 2007 in een persbericht enkele andere belangrijke factoren: minder en dunner ijs al in de lente 2007, alsmede gestage hogedruk rond de noordpool en lagedruk boven Siberië. Die lang durende drukverdeling leverde erg veel wolkenloze dagen op boven de Arctische Oceaan, transport van warme lucht vanaf het vasteland, en transport van zeeijs naar zuidelijker breedtes (zie link).
Hoe het Arctisch ijs er op een moment voorstaat, is altijd een combinatie van factoren op lange termijn (klimaatverandering) en korte termijn (weer).
Eenieder had bijvoorbeeld op z'n sloffen kunnen zien aankomen dat het (door het weer veroorzaakte) in maart/april ontstane (dunne) ijs in de Barentszzee snel zou smelten zodra er een (door het weer veroorzaakte) zuidelijke stroming aldaar zou intreden, hetgeen deze maand geschiedde.
Mede daardoor is de hoeveelheid Arctisch ijs deze maand veel sterker verminderd dan normaal in mei, zodat het momenteel op een dieptepunt is voor deze tijd van het jaar. Maar hoe straks in september het jaarlijkse minimum zal uitpakken, hangt toch voor een groot deel weer af van de posities van hoge- en lagedrukgebieden de komende maanden.
Quote selectie