Dit lijkt me de beste uitleg. De temperatuur- en vochtverschillen zijn daar veel groter. De CAPE-waarden waar wij bij staan te juichen lachen de Amerikanen om.
Vooral die droge woestijnlucht is belangrijk. De dryline is het front met de vochtige luchtmassa uit de golf van Mexico. Omdat die droge lucht onderin nog heter is dan de vochtige lucht heeft de dryline kenmerken van een warmtefront met de daarbij behorende directionele shear. Door verdamping van neerslag koelt een portie woestijnlucht bij een onweersbui sterk af. Die snijdt de warmteaanvoer aan de zuidzijde van supercell af waardoor de warme opstijgende luchtkolom geïsoleerd raakt die dan gemakkelijk tot een tornado kan worden opgesponnen.
Verder denk ik dat de bodemgesteldheid ook een rol speelt bij het onstaan van een tornado. Tornadoalley ligt een stuk zuidelijker met in het voorjaar een sterkere instraling van de zon. Bovendien is de grond droog zodat er weinig energie nodig is voor verdamping. Hierdoor wordt de bodem erg heet. Het vocht is afkomstig van de golf van Mexico. Wanneer de grondwind onder een wallcloud aantrekt slaat die de warmte uit de grond en wordt beschikbaar voor de tornado. Bij een touchdown neemt de energieflux verder toe en kan oplopen tot een paar duizend Watt per vierkante meter. (Hier bedraagt de energieflux op een winderige en zonnige zomerdag boven een droge akker ca 300 W/m2). Er onstaat een kettingreactie die de tornado versterkt. Opwaaiend stof geeft de bodemhitte ook zeer effeciënt aan de lucht af en daar komt de wrijvingswarmte van de tornado nog eens bij.
In de Benelux is de bodem minder warm en vochtiger. De waterdamp voor een supercell wordt beschikbaar gesteld via evaporatie (gewasverdamping). Bij een opstekende wind onder donkere onweerswolken zal de verdamping flink toenemen wat het aardoppervlak koelt. Die warmt komt in de wolken pas weer vrij terwijl voor een touchdown temperatuurverschillen onder de wallcloud van belang zijn. Anders gezegt wordt de energie benodigd voor een tornado uit het systeem zelf ontrokken.
Boven water geldt dat niet. Door de enorme warmtecapaciteit koelt een meertje nauwelijks af wanneer daar een koele, droge windvlaag overheen strijkt zodat de energieflux toeneemt. Dit is waarschijnlijk één van de redenen dat je hier wel regelmatig waterhozen ziet maar hozen boven land zeldzaam zijn. Het verstuivende water aan de voet van een waterhoos zorgt voor een extra injectie van energie. Hetzelfde principe speelt ook een belangrijke rol bij tropische cyclonen.
Victor
Vooral die droge woestijnlucht is belangrijk. De dryline is het front met de vochtige luchtmassa uit de golf van Mexico. Omdat die droge lucht onderin nog heter is dan de vochtige lucht heeft de dryline kenmerken van een warmtefront met de daarbij behorende directionele shear. Door verdamping van neerslag koelt een portie woestijnlucht bij een onweersbui sterk af. Die snijdt de warmteaanvoer aan de zuidzijde van supercell af waardoor de warme opstijgende luchtkolom geïsoleerd raakt die dan gemakkelijk tot een tornado kan worden opgesponnen.
Verder denk ik dat de bodemgesteldheid ook een rol speelt bij het onstaan van een tornado. Tornadoalley ligt een stuk zuidelijker met in het voorjaar een sterkere instraling van de zon. Bovendien is de grond droog zodat er weinig energie nodig is voor verdamping. Hierdoor wordt de bodem erg heet. Het vocht is afkomstig van de golf van Mexico. Wanneer de grondwind onder een wallcloud aantrekt slaat die de warmte uit de grond en wordt beschikbaar voor de tornado. Bij een touchdown neemt de energieflux verder toe en kan oplopen tot een paar duizend Watt per vierkante meter. (Hier bedraagt de energieflux op een winderige en zonnige zomerdag boven een droge akker ca 300 W/m2). Er onstaat een kettingreactie die de tornado versterkt. Opwaaiend stof geeft de bodemhitte ook zeer effeciënt aan de lucht af en daar komt de wrijvingswarmte van de tornado nog eens bij.
In de Benelux is de bodem minder warm en vochtiger. De waterdamp voor een supercell wordt beschikbaar gesteld via evaporatie (gewasverdamping). Bij een opstekende wind onder donkere onweerswolken zal de verdamping flink toenemen wat het aardoppervlak koelt. Die warmt komt in de wolken pas weer vrij terwijl voor een touchdown temperatuurverschillen onder de wallcloud van belang zijn. Anders gezegt wordt de energie benodigd voor een tornado uit het systeem zelf ontrokken.
Boven water geldt dat niet. Door de enorme warmtecapaciteit koelt een meertje nauwelijks af wanneer daar een koele, droge windvlaag overheen strijkt zodat de energieflux toeneemt. Dit is waarschijnlijk één van de redenen dat je hier wel regelmatig waterhozen ziet maar hozen boven land zeldzaam zijn. Het verstuivende water aan de voet van een waterhoos zorgt voor een extra injectie van energie. Hetzelfde principe speelt ook een belangrijke rol bij tropische cyclonen.
Victor
Bericht laatst bijgewerkt: 01-06-2010 14:15
