In de film wordt duidelijk de Amerikaanse houding gehekeld i.v.m. Kyoto (prijskaartje zou te duur zijn). De houding ten aanzien van de Derde Wereld wordt op het einde toch anti-Bush gesteld. Wat die Cheney-achtige president op het einde van de film vertelt is toch duidelijk een boodschap naar de entourage van Bush en de oliebelangen. Ik ben blij dat vele Amerikanen deze film zullen zien. Overigens zij voelen nog veel meer de dure olieprijzen dan wij. De vele milieuschandalen in de VS maakt toch stilaan een grote groep Amerikanen bewust van de relatie weer en klimaat. Zij worden overigens veel meer geconfronteerd met weerextremen dan wij hier. Orkanen, sneeuwblizzards, ... brengen heel wat schade toe, en die neemt jaarlijks spectaculair toe. Ik vind het juist goed dat het over Amerika gaat, zal veel harder aan komen bij de Amerikanen dan als het over Europa of Azië zou gaan. Dat de Bushregering schrik heeft van deze film bewijst de censuur die de Amerikaanse journalistiek wordt opgelegd om geen vragen aan de NASA hierover te stellen en dat deze instelling zel ook een zwijgplicht krijgt opgelegd is voor mij heel erg duidelijk. Wie censuur oplegt heeft iets te verbergen. Wie weet zijn er al klimaatmodellen die in deze richting wijzen en dat het Pentagon-rapport een uitvloeisel hiervan is. Censuur is voor niemand goed, zeker niet als je wetenschappelijk onderzoek wil verrichten. Amerikanen denken altijd dat hun model (politiek/sociaal/economisch/cultureel) onaantastbaar is, dat hebben de Europeanen allang verloren door WOII. Ik vond het een leuke popcornfilm. Maar die mogen er ook zijn.
vriendelijke groeten,
Christophorus
Quote selectie