In de online versie van het NRC wordt verwezen naar een publicatie in Science van 25 juni j.l., getiteld “The Last Glacial Termination”, door G. H. Dentan et al., Science 328, 1652 (2010).
In het artikel wordt een verklaring gegeven voor het feit dat de laatste ijstijd eindigde met een relatief korte opwarmingsperiode.
Kort door de bocht komt deze verklaring neer op het volgende (artikel gedownload, het volgende is een tamelijk vrije interpretatie van de samenvatting):
Door oscillaties in de baan van de aarde nam aan het eind van de laatste ijstijd de hoeveelheid zonnestraling per vierkante meter toe, waardoor de ijsplaten op het vaste land van het Noordelijk halfrond begonnen te smelten. Een drastische toename van het aantal ijsbergen en van (zoet) smeltwater op zee, gaven vervolgens aanleiding tot een flinke uitbreiding van het zeeijs in de winter. Als gevolg hiervan veranderden de mondiale oceaan- en atmosferische stromingen en verschoven de westenwinden op het zuidelijk halfrond richting de zuidpool, waardoor pulsen van opwarming en van opwellend oceaanwater er mede voor zorgden dat de ijstijd ook daar eindigde. Mede als gevolg van het opwellende oceaanwater op het zuidelijk halfrond kwam er meer CO2 in de atmosfeer wat op beide halfronden aan de opwarming bijdroeg.
Paul
Quote selectie