Als je ouder wordt, gaat de tijd steeds vlugger. Misschien denk je dat dat schijn is, want de zon komt immers net als vroeger op en gaat om dezelfde tijd weer onder. Maar toch is het wel waar. Er is zelfs een boekje over verschenen. Van Douwe Draaisma: "Waarom de tijd sneller gaat als je ouder wordt".
Eén van de uitwerkingen realiseerde ik mij vanavond. Ik wierp een blik op mijn statige Gazelle fiets (type minister Donner) en vond hem er eigenlijk maar krakkemikkig bijstaan. Overal brak ook roest uit. En dat, zo bedacht ik, terwijl ik die fiets eigenlijk nog helemaal niet zo lang heb. Namelijk nog maar 17 jaar. Ik heb hem spiksplinternieuw gekocht in 1986.
Maar een fiets van 17 jaar is zeker helemaal niet zo'n jonge fiets meer. Eigenlijk is het zeker al een oude fiets. Eentje die nodig aan vervanging toe is.
Dat ik toch wel een beetje in de tijd ben blijven steken vrees ik, bleek vorig jaar. Mijn oudere jonge Gazelle moest even naar de maker en dan zou ik zonder fiets zitten. Maar bij het station in Heerenveen werd ik uiterst klantvriendelijk bejegend en op mijn vraag of men ook de figuur van een "leenfiets" kende werd positief geantwoord. Ik kreeg een Batavus mee met 3 versnellingen.
Die fiets was een Superervaring. Ik zoefde over de weg, terwijl ik nauwelijks inspanning hoefde te leveren. Ik vond het zo lekker, dat ik met heimwee afscheid van de fiets nam, toen ik mijn oudere jongere Gazelle weer ophaalde.
Daar fiets ik nu nog dagelijks op. Maar hij wil niet in de tweede versnelling (de meest gangbare) blijven zitten en schiet telkens in de 3e, waar ik hem nu maar in zitten laat. Consequentie: Ik trap mij het Apelazerus, maar het leidt volgens mij wel tot sterke beenspieren.
Algemene vraag: Is een fiets van 17 jaar oud echt niet op leeftijd? Is 'ie dan echt niet aan vervanging toe?
Quote selectie