Bericht van: Hendrik (Londerzeel-B)
, 16-07-2010 20:16
16 juli 2005
Ondanks de invasie van koelere zeelucht was het voor een groot deel van de dag opnieuw puffen en zweten onder een loden zon. Vooral tijdens de voormiddag en een deel van de namiddag was dit het geval, maar er verschenen ook stapelwolken die aangename verkoeling brachten. Op sommige momenten in de vroege avond was het zelfs bijna volledig betrokken, al is de bewolking daarna weer stilaan gaan verdwijnen. Temperaturen tussen 14,5 en 28,1 graden konden uiteindelijk worden opgetekend, terwijl de wind maximaal 19 km/h haalde uit het noordwesten. De buienlijn die over ons trok heeft uiteindelijk geen druppel gelost waardoor de Malderse vegetatie langzaam verder wegkwijnt in de stoffige aardbodem. De verkopers van cactussen en vetplanten kunnen zich alvast in de handen wrijven, want ook de onweders die maandagavond geprogrammeerd staan zullen maar weinig om het lijf hebben, terwijl de dagen erna eveneens in het teken van droge luchtstromingen uit oostelijke tot noordoostelijke richtingen zullen staan. Enkele actieve regenzones zouden daarentegen net ten zuiden langstrekken op maandag, terwijl Nederland verder in de week een flinke veeg uit de vochtige pan zal krijgen. Voor ons zal het hooguit wat extra bewolking of een verdwaalde druppel opleveren. Op thermisch gebied hebben we zeker geen klagen met temperaturen die zich steeds rond of boven de 25 graden zullen handhaven met enkele uitschieters tot dertig graden onder andere op zondag en maandag.
16 juli 2006
Terwijl het aandeel van frisse, groene kleuren langzaam maar zeker verder afneemt, vooral in de gazons en moestuintjes, keken we vanmorgen opnieuw aan tegen een azuurblauwe hemel waarin de zon reeds snel haar schroeiende krachten terugvond. De situatie veranderde nauwelijks buiten het feit dat het kwik weer aan een indrukwekkende klim begon, vertrekkende bij 13,0 graden en uiteindelijk bij 31,7 graden uitkomend. Er stond gelukkig aardig wat wind, tot 19,3 km/h uit oostelijke richtingen terwijl de lucht voldoende droog was om het niet te zwoel of plakkerig te laten aanvoelen. Tijdens de late namiddag kwam er plots animo in het weersbeeld toen er in de verte een plukje Cirrus voorbijdreef, maar voor de rest was er buiten een aantal vliegtuigen, muggen en vogeltjes niets anders te zien dan een arctisch blauwe lucht. Later op de avond dreef er nog wat meer Cirrus voorbij, terwijl de warmte opnieuw lang bleef hangen.
16 juli 2007
Ondanks de heldere atmosfeer gisteren, is er in de loop van de nacht een vers onweersgebied dichterbij gekomen waardoor net als gisteren grote delen van West- Vlaanderen letterlijk en figuurlijk kopje onder gingen. Malderen hield het opnieuw bij enkele schaarse druppels en veel wolken die vooral in het westen erg dreigend oogden. Niettemin startte de dag ook hier op indrukwekkende wijze want in de ochtend was de lucht boven het weerstation getooid met een uitzonderlijk mooi patroon van Stratocumulus castellanus, net alsof een ijverige metselaar ze daar netjes heeft geplaveid op een 'ondergrond' van Altostratusbewolking. Het metselwerk werd echter opgeruimd terwijl er in de voormiddag nog af en toe lichte regenbuitjes op bezoek kwamen. Tegen de middag was het enkel de Altostratusbewolking die overbleef terwijl er op geringere hoogte wat stapelwolkjes gevormd werden. De Altostratusbewolking begon later opnieuw erg dik te worden aan de westelijke horizon, en dit resulteerde in wat gedruppel in de vooravond. Het koufront is immers boven onze streken beginnen te golven waarbij de activiteit geleidelijk toenam en er licht onweer in de buurt tot ontwikkeling kwam. Meer dan wat gerommel leverde dit hier niet op maar de bui activeerde snel bij haar noordwaartse trek. Het transformeerde zich echter in een mum van tijd in apocalyptisch monster, dat in het noorden van het land en het westelijke deel van Nederland voor veel overlast zorgde met stortregens, hagel, hevige rukwinden en zelfs een paar hoosverschijnselen. Een heel contrast met het Malderse waar de neerslag beperkt bleef tot 3,4 mm. De eerste buien tijdens de ochtend brachten echter toch nog rukwinden tot 40,2 km/h voort uit zuidwestelijke richtingen. De warmte werd pas 's avonds verdreven waardoor de minima van 17,1 graden pas op het einde van het etmaal werden opgemeten en de temperatuur overdag nog vlot kon stijgen naar 27,5 graden.
16 juli 2008
Van een zomerse sfeer was er niet meteen sprake toen we onder een troosteloos grijze Stratuslucht vanochtend het daglicht zagen weerkeren. Toen daar even later een afwisseling van motregen en lichte regen begon uit te vallen, was het herfstplaatje helemaal compleet. Enkel de temperaturen deden het nog erg goed doordat de bewolking het niet verder dan 15,7 graden liet afkoelen. De neerslag (die goed was voor 0,6 mm) was een cadeautje van een zwak koufront, en na een paar uur werd dit gevolgd door een nogal chaotische hemel waarin voornamelijk Stratocumulus, Altocumulus castellanus en Altostratus zichtbaar werden. Het oogde allemaal erg onstabiel, maar het vlakbij gelegen Azorenhoog hield de boel nauwgezet onder controle zodat een levendig klank- en lichtspektakel niet tot de mogelijkheden hoorde. Een waterig zonnetje kon het kwik nog doen stijgen naar 23,4 graden terwijl de wind vandaag snelheden tot 20,9 km/h haalde uit het west- zuidwesten. Tijdens de avond kwamen er bredere opklaringen opzetten die fotogenieke uitzichten opleverden op diepblauwe luchten die sterk contrasteerden met zilverwitte Cirrostratus en golvende Altocumulusvelden. Een hoogtepunt van deze visuele verwennerij kwam er even later bij zonsondergang toen daar ook nog eens de klassieke schemeringskleuren werden aan toegevoegd. In het zuiden kreeg de lucht dan wel een dreigende en donker uitzicht, maar tijdens de rest van de avond bracht dit geen bijkomende gevolgen met zich mee. Ook de rest van de nacht zou droog en rustig verlopen.
16 juli 2009
Bij zonsopgang waren er weer Stratocumulusvelden te zien die erg fraaie, geribbelde patronen hadden. De golfjes en afzonderlijke wolkenbankjes wekten de indruk dat de bewolking aan een zuid- zuidwestelijke stroming werd blootgesteld. Ze zorgde voor een weinig isolatie waardoor de minima vrij zacht bleven met 14,4 graden. In de loop van de voormiddag kregen we steeds meer Stratocumulusbewolking te zien die zich vanuit het westen ging uitbreiden. Dit resulteerde tegen de middag zelfs in een uitgestrekt, gesloten Stratocumulusdek dat gelukkig erg dun was zodat de zon er vrij vlot door kon priemen. Het wolkendek ging vervolgens weer openbreken vanuit het westen, en we kregen nu vooral Cumuluswolken te zien, met dichte Cirrostratusvelden en Cirrusplukken die vanuit het zuiden kwamen aanzetten. De temperatuur liep op tot 20,9 graden en er stond een zijdezacht briesje tot 20,9 km/h uit het westen. Niets wekte echter de indruk dat we in een potentieel vurige onweerssituatie zijn terechtgekomen, behalve dan natuurlijk de radar- en satellietanalyses. De warmte bleef 's avonds hangen waardoor het goed toeven was op de terrasjes (indien aanwezig), en we in comfortabele omstandigheden het neerslagtotaal van 0,0 mm konden aflezen. De eerdergenoemde Cirrostratusvelden en Cirrusplukken kleurden bij zonsondergang prachtig rood, en droegen zo hun steentje bij aan de zwoele hoogzomerse avond. De rest van het etmaal verliep rustig, al zullen ze daar net ten zuiden van de Franse grens heel anders over gedacht hebben...
16 juli 2010
De dagelijkse weersverslagen worden gewoonlijk met een vertraging van 2 tot 5 dagen online gezet. Neem een kijkje op de weerpagina's van mijn website om het recentste verslag te lezen.