Mooie muziek erbij: ja, je moet er wel even voor gaan zitten. Prachtig dat hooggelegen meer met ijsresten en ook die zon door de wolken heen waar één van jullie voorstaat. Het valt me op dat de Pyreneeën een stuk ruiger ogen dan de Alpen: meer puin en rots in de hogere delen. Overigens vraag ik me af hoe je 47 dagen door de Pyreneeën kunt trekken: trek je dan van oost naar west of vice versa? En waar sla je voedsel en drinken in als je lange tijd op die hoogten wandelt? Of ben je regelmatig afgedaald?
Bedankt Frank! Ook al ben ik zelf nog niet veel in de Alpen geweest, dat het minder ruig zou zijn dan de Pyreneeën is volgens mij niet echt waar. Wat mij vooral aantrekt aan de Pyreneeën is dat het een echt wandelgebergte is. In de Alpen raak je als 'sterveling' die een autonome tocht wil maken en geen gletsjers kan nemen nooit op de echt hoge toppen. In de Pyreneeën heb ik inmiddels de hoogste 5 toppen van het gebergte beklommen (de hoogste is de Aneto met 3404m). Het is ruig gebergteterrein en enige ervaring is wel gewenst, maar zeker niet onmogelijk. Daarnaast schrikt het mij wat af dat het in de Alpen in de zomer zwart van het volk ziet door de aanwezigheid van hoge parkings en skiliften. In de Pyreneeën (bijna) niets van dat alles: op vele dagen kom je bijna geen kat tegen.
Dit jaar heb ik een tocht kriskras door de hoge massieven van de westelijke en de centrale Pyreneeën ondernomen. De oversteek van Atlantische Oceaan naar Middellandse zee heb ik reeds gemaakt in 2007 (54 dagen). En ook in 2008 vertoefde ik een dikke maand in mijn geliefde gebergte
Ik moet toegeven dat het echte grove werk er nu wel opzit, de meeste hoge massieven heb ik doorkruist. Foto's van die tochten kan je vinden via m'n picasa-account (zie profiel).Qua eten daal ik meestal om de 5 à 8 dagen af naar het dal om me in de plaatselijke supermarktjes te bevoorraden. Anders is het qua rugzakgewicht niet te doen.