Ik denk eerder dat de vraag moet zijn waarom het in dermate extremiteiten moet omslaan? Wat heeft het nu voor nut om het complete land plat te wensen vanwege extreme sneeuwval.
Een normale sneeuwbui is dus kennelijk niet meer toereikend genoeg?
Argumenten als zijnde; "Het is minder gevaarlijk met sneeuw die een aantal dagen blijft liggen dan in de dooiperiode", raken natuurlijk kant noch wal. Is het niet diezelfde sneeuw die dan dooit? Is het dan niet diezelfde sneeuw die voor gevaarlijke situaties zorgt? Of gaan we daar de dooiperiode de schuld van geven?
Waar het mij om ging is het, -in mijn ogen- onnodig verlangen naar extreme sneeuwval, wat voor een hoop ellende kan zorgen. Waarom is een normale sneeuwbui niet genoeg?
Als er takken afbreken of complete bomen ontworteld worden door een overtrekkend MCS is het allemaal zonde van de bomen. Gewassen die schade oplopen door ofwel flinke hagel, dan wel door rukwinden, is allemaal zonde. Dan hoeft het "extreme" allemaal niet zo. Kijken hoe de reacties zijn als er dan iemand zegt, en ik citeer; "We kunnen ervan leren hoe we het de volgende keer anders moeten doen als het weer voorkomt". Daar worden we immers flink van toch?
Dat mijn
persoonlijkevoorkeur niet uitgaat naar sneeuw, is weer wat anders. Ik hou gewoon niet van de winter.
Quote selectie