De video van de twee wolkbreuken volgen vanavond of morgenochtend.
Het was vandaag een bijzondere dag... eentje die wij hier in Wezep niet snel vergeten zullen. Alhoewel er veel vriendelijke stapelwolkjes te zien waren vanmiddag leek niets op te wijzen dat de dag afgesloten zou worden met noodweer. Omstreeks een uurtje of vier werd duidelijk dat een aantal pittige onweersbuien vanaf de Noordzee over noordwest en noord Nederland zouden trekken. Daarbij leek Wezep in een gebied te komen liggen waar het net niet / net wel werd. De radarbeelden lieten in eerste instantie zien dat alles te noordelijk zou trekken, totdat plots de lijn bij Amsterdam in de buurt explosief ontwikkelde tot een aantal rode pitten.
(Invalid img)
In rap tempo trokken de buien van west naar noordoost en Wezep lag redelijk goed in de aanvoer. Na een tijdje wachten werden de vriendelijke stapelwolken verdrongen door een aambeeld. Helaas mocht het niet mee zitten want het eerste gedeelte van de bui trok nét iets te noordelijk waardoor we hier een mooie arcus misliepen. Deze was wel vaag in de verte te zien.
(Het verslag gaat onder deze foto's verder...)
Het mocht niet echt naam hebben wat we tot dat moment over ons heen kregen. Wat gespatter hier en daar met soms forse windstoten. Vervolgens was het eventjes wat rustiger en leek het een stilte voor de storm. In de verte (kijkrichting W/WZW) kwam er een mooi neerslagscherm opzetten.
(Invalid img)
Ondanks dat ik het niet verwachtte ontstond er toch nog een soort-van-wat-lijkt-op Arcus. Nou ja, iets wat leek op een begrenzing tussen de het neerslagscherm en de 'rest'. Het kwam netjes overzeilen en er was enige rotatie zichtbaar bij de fractusplukken. Vervolgens nam het zicht in de verte af en begon het te hozen. De wind nam ook nog eens toe waarna het zicht zich beperkte tot minder dan 300 meter. De dakgoten gutsten over van het water en de straat kwam binnen enkele minuten blank te staan.
(Invalid img)
Door de wolkbreuk en mijn enthousiasme heb ik niet gekeken wat de neerslagsom was na de eerste bui. Wel was duidelijk dat de eerste bui een neerslagintensiteit had van ruim 130mm/u wat dus min of meer een wolkbreuk betekende. Het onweer stelde niet veel voor, maar daar leek even later verandering in te komen toen de volgende bui aan kwam aanzetten. De buien leken samen te gaan smelten; iets wat ik liever niet wilde hebben. Dat gebeurde toch wel, waardoor het zicht op de tweede arcus werd ontnomen. De foto's van m'n buurman uit Zwolle waren wat dat betreft een stuk beter.
Ondanks dat op de radar te zien was dat er enkele rode pitten in de buien zaten kwam de volgende wolkbreuk toch wel als een grote verrassing. Opnieuw nam het zicht razendsnel af; ondanks dat de zon nog niet onder was, was het pikkedonker in de straat (fotograferen met ISO 3200 f/2.8 en 1/30ste was nóg te donker). De straat liep nu volledig onder het water en auto's die door de straat gereden kwamen zorgden voor mooie golven. In de verte was mooi te zien dat fractusplukken omhoog en omlaag werden gezogen. Vlak voor het einde van de wolkbreuk kwamen er ook nog in grote hoeveelheden hagelsteentjes naar beneden met een doorsnee van ongeveer een centimeter. Zo hard als het regende, zo plotsklaps was de bui over en nam de wind volledig af. Met een rainrate van 192.0mm/hr was dit toch wel een van de heftigste buien die ik ooit heb meegemaakt. Daarna was er nog een mogelijkheid om wat mooie bliksemfoto's te maken; helaas viel het qua CG's nogal tegen.. enkele ferme inslagen in de buurt maar dat was telkens aan het verkeerde kant van het huis. Met een dagtotaal van 26,6mm regen en twee échte wolkbreuken ben ik zeer tevreden met deze onverwachte oogst.