Italie snijdt stroom af van verkoeling zoekende bevolking vrijdag 27 juni 2003
Wat doe je als bijna het hele volk extra elektriciteit nodig heeft om het extreem hete weer van dat moment het hoofd te bieden? In Italie doen ze daar niet moeilijk over. Als het stroomnet overbelast dreigt te raken, draaien de energiebedrijven gewoon lukraak op wat plaatsen de knop om. Totdat weer aan de vraag kan worden voldaan.
Voor heel wat Italianen was gisteren een bizarre dag. Door de actie van de energiebedrijven kwamen allerlei plaatsen in het land ineens zonder stroom te zitten. Onder andere grote steden als Rome, Milaan en Turijn waren de dupe. Een enorme verkeerschaos ontstond toen stoplichten van het ene op het andere moment dienst weigerden. Honderden mensen kwamen vast te zitten in liften die door het stroomgebrek bleven steken. Verkeerstunnels werden donker en vele bedrijven moesten hun werkzaamheden tijdelijk stilleggen.
Volgens de minister van Industrie was er weinig aan de hand. Slechts 5 procent van de circa 60 miljoen Italianen (toch een slordige 3 miljoen mensen) was van de als bezuinigingsmaatregel bedoelde actie de dupe geworden. Bovendien waren de maatregelen een gevolg van het overmatige stroomgebruik door de Italianen zelf. Sinds de hitte deze maand in Italie, veel vroeger dan normaal, heeft toegeslagen, is het energiegebruik in het land met ruim 20 procent gestegen. Airconditioners maken overuren en vrijwel alle Italianen hebben hun koelkasten in de hoogste stand gezet.
Heet was het zeker, gisteren in Italie. Op veel plaatsen kwam de temperatuur in de buurt van 35 graden uit. In de buurt van Foggia werd het zelfs 38 graden en de regio Milaan deed daar met 36 graden nauwelijks voor onder. Het is in het zuiden van Europa niet ongebruikelijk dat overheden, op het moment dat het weer tegenzit, hun toevlucht nemen tot drastische maatregelen. Niet alleen Italie staat daar om bekend, ook andere landen kunnen er wat van.
Zo heeft Spanje al sinds jaar een dag een groot probleem met de watervoorziening. Vooral in het zomerhalfjaar, als in veel gebieden nauwelijks regen van betekenis valt, is het land voor z'n watervoorziening helemaal aangewezen op het water in de vele stuwmeren die aanwezig zijn. Vooral als de winterregens weer eens tegengevallen zijn, en dat lijkt de laatste tientallen jaren steeds vaker te gebeuren, komen de bodems van die stuwmeren snel in zicht. En dan is het tijd voor drastische maatregelen. Meestal gaat het water op rantsoen. Voor de Spanjaarden zelf dan.
Een schrijnend voorbeeld hiervan deed zich in het jaar 1996 aan de Costa del Sol voor. Het was al jaren droger dan normaal en de stuwmeren in Andalusie waren voor nog maar zo'n 10 tot 15 procent gevuld met water. Vrijwel iedereen had met waterrestricties te maken. Er waren zelfs dorpjes waar de kraan nog slechts om de dag een half uurtje stroomde. De rest van de tijd was de watertoevoer afgesloten. Grote uitzondering vormden de toeristengebieden. Want daar waar de rijkere buitenlanders hun huizen hadden en ook in de meeste hotels stroomde het water als voorheen. Ook werden de tientallen golfbanen die de Costa del Sol rijk is gewoon bevloeid. Het werden groene eilandjes in een verder onafzienbare, dorre woestijn.
De toenmalige burgemeester Gil y Gil van Marbella zag de bui hangen. Zijn stad dreigde van z'n belangrijkste inkomstenbron afgesneden te worden. Geen toeristen betekende geen werk (ook niet voor z'n eigen immense netwerk aan bouwbedrijven), dus moest er water komen. De verder armlastige gemeente, die enorme begrotingstekorten kent, besloot enkele tientallen miljoenen euro's opzij te zetten voor de aanleg van een eigen ontziltingsinstallatie. Een soort waterfabriek die zeewater geschikt maakt voor het gebruik als drinkwater. Met veel elan werd aan de bouw ervan begonnen. Maar nog datzelfde najaar keerden als door een wonder de regens weer terug. Hoewel nog een tijdje vrolijk verder is gebouwd aan de waterfabriek, is hij nooit afgebouwd en al helemaal niet in gebruik genomen. Inmiddels is de Costa del Sol nog verder volgebouwd, zijn er nog meer golfbanen bijgekomen en is het wachten op de volgende droogte. Alle Spanjaarden vragen zich af waar het water dan vandaan moet komen. Waarschijnlijk zullen ze dat zelf als eersten merken.
Overigens beginnen de gevolgen van het droge en hete weer van de laatste tijd ook nu alweer in Spanje merkbaar te worden. Gisteren nog brandde in de omgeving van Madrid een natuurgebied van 300 hectare af. De brandweer kon net voorkomen dat een reservaat voor zeldzame gieren en arenden aan de vlammen ten prooi zou vallen. In het zuidwesten van Frankrijk, in de omgeving van Bordeaux, richtte noordweer met zware hagel en windstoten grote schade aan in tal van wijngaarden in de streken van Saint-Emillion, Entre-deux-mers en Graves. Grote eiken- en kastanjebomen werden ontworteld en talrijke daken zijn afgerukt door de hevige windstoten.
En in Nederland is de brandweer vooral op de Veluwe extra waakzaam in verband met de toenemende droogte. Zeker nu het al enkele weken nauwelijks meer heeft geregend, nemen de brandrisico's toe. Vanaf 1 juni rukt de brandweer bij bosbranden op risicovolle dagen (bij droogte en veel wind) meteen met vier wagens uit. Inmiddels is een zogenoemde risicokaart opgesteld die uit vakjes van een kilometer bij een kilometer bestaat. De kleur van het vakje op de kaart geeft de mate van risico aan. En die wordt onder meer bepaald door de grootte en de soort van de begroeiing ter plaatse, het hellingspercentage en al dan niet de aanwezigheid van personen. Gebieden waar zich campings bevinden scoren om die reden bij voorbeeld hoog.
Of het de komende dagen droog blijft in Nederland kunt u uitvinden door bij voorbeeld de Meteo Consult Weerlijn te bellen (0900-9725/50ct per min). Verder bieden www.meteo24.nl en het programma weerbeeld (www.weerbeeld.nl) een keur aan extra informatie.
Bron: De Gelderlander, El Mundo , Meteo Consult
Quote selectie