[...]
Met catastrofaal bedoel ik inderdaad de impact op de regio en de enorme schade die een uitbarsting met zich mee brengt, zeker in een dergelijk arm land. Als het gedrag van de vulkaan goed voospeld wordt dan valt het mee met de slachtoffers, maar dat is op voorhand altijd lastig te zeggen. Soms komt een vulkaan tot rust, om vervolgens drie maanden later alsnog finaal uit elkaar te klappen. In dat geval zal een groot deel van de bevolking weer terug zijn in de evacuatie zone. Daarnaast zal bij een grote eruptie vulkaanas al het water en voedsel verontreinigen, en kunnen er daardoor alsnog veel mensen omkomen door ziektes en gebreken.
Ja, en het is op dit deel van Sumatra inmiddels een veel dichter bevolkt gebied dan mijn foto's doen vermoeden, die zijn 20 jaar oud.
Grote steden als Medan, liggen in een straal van enkele tientallen kilometers van deze vulkaan.
De problemen van vandaag draaien niet om de aantallen van de bevolking hier op de planeet. We moeten die discussie heel duidelijk onderscheiden, we zijn daar vaak erg verward over. Niet de aantallen veroorzaken het probleem maar de manier waarop we produceren en consumeren en ons organiseren op deze planeet. Het is vooral ons consumptieniveau- de manier waarop de bevolking in het rijke deel van de wereld leeft- dat de planeet schade toebrengt.
