Zo'n diepe depressie = sterke luchtwervel die interacteert met het Groenlandse hoge ijs, isallobarisch vervormt en afhankelijk van de baanrichting de volgende dingen kan doen:
- Ketst iets naar links en stoomt onvertraagd en vrij ongeschonden verder naar Baffin;
- Remt af, maakt een bocht naar links of een lus linksom en stagneert/dissipeert ergens in de wijde omgeving ten westen van Groenland;
- Splitst zich tegen de zuidpunt van Groenland, met een meer of minder actief deel westwaarts en een andere wervel richting Str. v. Denemarken of IJsland.
Volgende is een casus van eind december 1984. Kenners zullen nu snappen waarom ik onlangs een bijzonder belang bij deze Igor had, en de vaak krachtige rug-/blokkadevorming ten oosten van zo'n systeem

Het is zo dat ik sinds die keer, de aanzet tot de grote 1985-koudegolf, altijd een scherp oog op dat soort ontwikkelingen heb, winterhalfjaar uiteraard. En het is een feit dat ze vaak vanaf zo'n +120h à +168h een voor ons weer belangrijke blokkade opwerpen. Ik noemde ze dus altijd 'blokkadestormen'. Ze horen bij sterk toenemende meridionalisering.
Je kan in afwaswater of rivierkolkjes met al dan niet experimenteel ingrijpen iets waarnemen van dit soort vervormingsprocessen.
Je wil nu niet op de ijskap op een goeie 2.000m hoogte op die zuidpunt van Groenland staan. Absurd veel wind. Aan zuid- en westkust lokaal katabatische orkanen. Die kunnen trouwens ook aardig oplopen. Thule heeft van jaren geleden een windvlaag van ik meen 434 km/h staan.
Quote selectie