In juli maakte ik met een vriend een reis door Siberië, van Vladivostok naar Moskou. Uitgangspunt was natuurlijk de Trans Siberië Express, waarbij we besloten om er een Ruslandreis van te maken. Geen Mongolië en China dus. Bovendien kozen we voor de tegendraadse richting om zo min mogelijk toeristen te treffen. Uiteindelijk spraken we, vooral in de laatste week, wel een paar toeristen, maar dat waren voornamelijk Australiërs.
Ons plan ging verder dan de TSE. We zouden van de route afwijken en naar het noorden, naar Jakoetsk, reizen en over de rivier de Lena terug naar het zuiden, 2000 km met draagvleugelboten over de rivier. Vooraf hadden we niets anders geregeld dan de vliegreis heen naar Vladivostok en terug Moskou-Amsterdam en drie dagen hostel in Vladivostok en vier dagen hostel in Moskou. Om ons te kunnen redden hebben we vier maanden Russisch gestudeerd. Dat voldeed, want kaartjes kopen, boodschappen doen, de weg vragen en een simpel praatje maken lukte daarmee wel.
Ons voornaamste doel was: zonder oponthoud of vervelende formaliteiten Jakoetsk bereiken. Velen van jullie zullen de serie "Drie op reis" met Floortje Dessing gezien hebben; op haar reis langs de poolcirkel bezocht zij ook Jakoetsk. Aldaar is het Permafrost Instituut gevestigd, waar men de grond in kan. Dat gingen wij doen! Daarover later meer. Onze reis ging van VLadivostok, via Chabarovsk per trein naar Neryungri, dan per taxibusje naar Jakoetsk, per boot via Lensk naar Oest Koet. Per Trein naar Irkutsk (het Baikalmeer moesten we grotendeels laten liggen door problemen met de planning) en vandaar weer met de TSE naar Moskou.
Het is een geweldige ervaring geworden. We hebben in 25 dagen ontzettend veel gezien, leuke ontmoetingen gehad en ongelooflijk veel gereisd (plm 240 uur). Siberië is van een vreemd en groot achterland van Europees Rusland tot een realtiteit geworden. Gewoon een stuk Rusland, maar dan gigantisch groot en bevolkt door vele etnische groeperingen, maar wel overal veel etnische Russen. Er wordt in verband hiermee een onderscheid gemaakt tussen : Ruski en Rossiiski. Het eerste is "Russisch" in de zin van behorende bij de Russen en hun cultuur. Het tweede is "russisch" in de zin van behorende bij het grote territorium van Rusland; zoals Russische Federatie. (Rossiiskaya Federatia). Door het reizen door Siberië krijg je pas een echt idee wat die afstanden betekenen: een heel andere wereld. Thuis gekomen moest ik wennen aan het gevoel dat alles hier opeengepakt zit en door elkaar krioelt. Reizen per trein is hier : instappen en vrijwel meteen weer uitstappen.
Ik zal de komende tijd foto's plaatsen, maar niet alles tegelijk. Vandaag een paar foto's uit Vladivostok. Het houten huis (foto) vonden wij opvallend, maar is niet kenmerkend voor de stad. Het is een Russische stad, met een druk centrum nabij het station en een marinehaven. Er zijn ook wijken met de bekende verwaarloosde sovjet-flats en er is uiteraard nieuwbouw. De stad is omstreeks 1992 "open gegooid"; voordien was het vanwege de marinehaven een gesloten gebied, zeker voor toeristen. Het lijkt er op dat de stad zich sterk wil richten op de regio: Japan en Korea; om zo van de handel welvaart te profiteren. Op dit moment is er een grote brug in aanbouw die het centrum van de stad moet verbinden met een verderop gelegen schiereiland. Over twee jaar moet daar een Oost-Aziatische conferentie plaats vinden; Vladivostok moet dan enige indruk maken (zo interpreteer ik dat dan maar). De brug wordt gebouwd met Japanse toptechniek, zoals rondom die brug te lezen is.
Men zegt dat er veel mafia in de stad is en veel criminaliteit. Daar hebben wij in ieder geval niets van gemerkt, al vonden we dat er in de stad wel iets te veel "foute tenten" waren, plaatsen waar vooral geld opgemaakt moet worden.
Het klimaat van Vladivostok (43 NB) heeft vooral in de zomer maritieme trekjes. Men zegt dat het er in juni 2 maal regent: van 1 tot 15 juni en van 16 tot 30 juni. Wij troffen aan het begin van juli een dag met motregen en twee dagen vochtig weer met zon en wolken bij 20 tot 22 graden. Augustus is de warmste maand met normaal een gemiddelde van 19,6 en een dagmaximum van 23,0. De nachten zijn er dan warm, normaal is het minimum 17,5. In de zomer valt gemiddeld veel regen: in juli 139 mm en in augustus 159 mm.
De winters zijn er droog en koud en hebben daarmee Siberische trekjes. De kou is niet zo extreem als in noordelijker vastelandsgebieden, maar het januarigemiddelde is met -12,6 nog steeds aanmerkelijk lager dan bijvoorbeeld dat van Moskou. De winter valt meestal in de tweede helft van november definitief in. In de loop van maart komt de dooi. Hoogst gemeten ooit: 33,6. Laagst: -31,4.
Groet,
Cees
Het station van Vladivostok; de bussen zijn niet nieuw. Let op de gordijntjes; alle bussen hadden die. Om er nog iets van te maken?
TSE klaar voor vertrek. Links Jan, mijn reisgenoot.
Het enige houten huis dat we daar gezien hebben:
Grote hangbrug in aanleg:
Waar het mee begon, via een uitnodiging van "Get Russian" voor 25 euro, verkregen bij de Russische Ambassade:
Ons plan ging verder dan de TSE. We zouden van de route afwijken en naar het noorden, naar Jakoetsk, reizen en over de rivier de Lena terug naar het zuiden, 2000 km met draagvleugelboten over de rivier. Vooraf hadden we niets anders geregeld dan de vliegreis heen naar Vladivostok en terug Moskou-Amsterdam en drie dagen hostel in Vladivostok en vier dagen hostel in Moskou. Om ons te kunnen redden hebben we vier maanden Russisch gestudeerd. Dat voldeed, want kaartjes kopen, boodschappen doen, de weg vragen en een simpel praatje maken lukte daarmee wel.
Ons voornaamste doel was: zonder oponthoud of vervelende formaliteiten Jakoetsk bereiken. Velen van jullie zullen de serie "Drie op reis" met Floortje Dessing gezien hebben; op haar reis langs de poolcirkel bezocht zij ook Jakoetsk. Aldaar is het Permafrost Instituut gevestigd, waar men de grond in kan. Dat gingen wij doen! Daarover later meer. Onze reis ging van VLadivostok, via Chabarovsk per trein naar Neryungri, dan per taxibusje naar Jakoetsk, per boot via Lensk naar Oest Koet. Per Trein naar Irkutsk (het Baikalmeer moesten we grotendeels laten liggen door problemen met de planning) en vandaar weer met de TSE naar Moskou.
Het is een geweldige ervaring geworden. We hebben in 25 dagen ontzettend veel gezien, leuke ontmoetingen gehad en ongelooflijk veel gereisd (plm 240 uur). Siberië is van een vreemd en groot achterland van Europees Rusland tot een realtiteit geworden. Gewoon een stuk Rusland, maar dan gigantisch groot en bevolkt door vele etnische groeperingen, maar wel overal veel etnische Russen. Er wordt in verband hiermee een onderscheid gemaakt tussen : Ruski en Rossiiski. Het eerste is "Russisch" in de zin van behorende bij de Russen en hun cultuur. Het tweede is "russisch" in de zin van behorende bij het grote territorium van Rusland; zoals Russische Federatie. (Rossiiskaya Federatia). Door het reizen door Siberië krijg je pas een echt idee wat die afstanden betekenen: een heel andere wereld. Thuis gekomen moest ik wennen aan het gevoel dat alles hier opeengepakt zit en door elkaar krioelt. Reizen per trein is hier : instappen en vrijwel meteen weer uitstappen.
Ik zal de komende tijd foto's plaatsen, maar niet alles tegelijk. Vandaag een paar foto's uit Vladivostok. Het houten huis (foto) vonden wij opvallend, maar is niet kenmerkend voor de stad. Het is een Russische stad, met een druk centrum nabij het station en een marinehaven. Er zijn ook wijken met de bekende verwaarloosde sovjet-flats en er is uiteraard nieuwbouw. De stad is omstreeks 1992 "open gegooid"; voordien was het vanwege de marinehaven een gesloten gebied, zeker voor toeristen. Het lijkt er op dat de stad zich sterk wil richten op de regio: Japan en Korea; om zo van de handel welvaart te profiteren. Op dit moment is er een grote brug in aanbouw die het centrum van de stad moet verbinden met een verderop gelegen schiereiland. Over twee jaar moet daar een Oost-Aziatische conferentie plaats vinden; Vladivostok moet dan enige indruk maken (zo interpreteer ik dat dan maar). De brug wordt gebouwd met Japanse toptechniek, zoals rondom die brug te lezen is.
Men zegt dat er veel mafia in de stad is en veel criminaliteit. Daar hebben wij in ieder geval niets van gemerkt, al vonden we dat er in de stad wel iets te veel "foute tenten" waren, plaatsen waar vooral geld opgemaakt moet worden.
Het klimaat van Vladivostok (43 NB) heeft vooral in de zomer maritieme trekjes. Men zegt dat het er in juni 2 maal regent: van 1 tot 15 juni en van 16 tot 30 juni. Wij troffen aan het begin van juli een dag met motregen en twee dagen vochtig weer met zon en wolken bij 20 tot 22 graden. Augustus is de warmste maand met normaal een gemiddelde van 19,6 en een dagmaximum van 23,0. De nachten zijn er dan warm, normaal is het minimum 17,5. In de zomer valt gemiddeld veel regen: in juli 139 mm en in augustus 159 mm.
De winters zijn er droog en koud en hebben daarmee Siberische trekjes. De kou is niet zo extreem als in noordelijker vastelandsgebieden, maar het januarigemiddelde is met -12,6 nog steeds aanmerkelijk lager dan bijvoorbeeld dat van Moskou. De winter valt meestal in de tweede helft van november definitief in. In de loop van maart komt de dooi. Hoogst gemeten ooit: 33,6. Laagst: -31,4.
Groet,
Cees
Het station van Vladivostok; de bussen zijn niet nieuw. Let op de gordijntjes; alle bussen hadden die. Om er nog iets van te maken?
TSE klaar voor vertrek. Links Jan, mijn reisgenoot.
Het enige houten huis dat we daar gezien hebben:
Grote hangbrug in aanleg:
Waar het mee begon, via een uitnodiging van "Get Russian" voor 25 euro, verkregen bij de Russische Ambassade:
Bericht laatst bijgewerkt: 24-09-2010 11:30
