Bericht van: Hendrik (Londerzeel-B)
, 21-10-2010 19:39
21 oktober 2004
We kunnen gerust zeggen dat onweer de afgelopen zomer een schaars gegeven was te Malderen, maar tijdens dit najaar doet de natuur duidelijk haar uiterste best om deze achterstand goed te maken. Mijn verslag van gisteren was nog maar net online gezet of een lichtflits zette de tuin en de wijde omgeving in een spookachtig wit licht terwijl het water al snel met bakken naar beneden kwam. Een voor de tijd van het jaar flink uit de kluiten gewassen onweerszone had ons in het visier gekregen en zorgde voor een dik uurtje klank en lichtspektakel. Hoewel het meestal infracloudontladingen betroffen was het een onweersdag om U tegen te zeggen want een dik uurtje na middernacht kwam het opnieuw tot onweer bij de passage van het eigenlijke koufront. Nadien is de wind nog eens flink gaan aanwakkeren met pieken tot 55 km/h uit het westen terwijl in de vroege ochtend de laatste frontale bewolking wegtrok en een fonkelende sterrenhemel onthulde. De temperaturen zijn door de inval van koudere lucht achter het front echter gedaald en schommelden nu tussen 10,3 en 17,4 graden terwijl we tussen 0H en nu 5,4 mm regen op de teller zien staan (onweer van gisterenavond goed voor een dikke 7 mm niet meegerekend.) Tegen het weekend zal de warme lucht echter opnieuw terrein winnen en zo kunnen we zondag en maandag makkelijk weer twintig graden halen...
21 oktober 2005
Dankzij de aanvoer van boterzachte lucht werd het vanmorgen opnieuw niet kouder dan 9,4 graden. Maar de zachte lucht kwam helaas niet alleen want door de nasleep van een actieve regenzone viel zowat de hele ochtendspits letterlijk in het water, terwijl het er de rest va de voormiddag al niet veel beter op gesteld was. Gelukkig kwam rond de middag dan de verrassende wending toen het wolkendek openscheurde en we konden genieten van talloze opklaringen. De resterende bewolking bleef echter niet bij de pakken zitten (of hangen) want er ontwikkelden zich geleidelijk buien waarvan de eerste exemplaren in de late namiddag onder andere Brussel op een bezoekje trakteerden. Te Malderen bleef het wat droger, maar na zonsondergang was er totaal geen ontkomen meer aan: een langgerekte buienlijn buitelde met duizelingwekkende snelheid het land binnen en er ontwikkelde zich onweer dat razendsnel in activiteit toenam, terwijl het regenwater met bakken naar beneden kwam. Tijdelijk zat er ook wat hagel tussen gemengd en de neerslagintensiteit liep op tot maarliefst 160,0 mm/h, de op één na zwaarste wolkbreuk in de geschiedenis van dit weerstation. (het record staat op 3 mei 2005 met 250,4 mm/h). Het onweer duurde ook opvallend lang, namelijk van 18H30 tot 20H30, en het bestond uit een viertal kernen waarvan de laatste het actiefst uitpakte. Het spektakel werd compleet gemaakt met rukwinden tot 50 km/h en samen met de regenzone van vanmorgen werd het totaal op 7,2 mm gebracht. Al bij al een interessante dag dus, temeer door de opvallend lage luchtdruk (996,2 hPa). Het is best mogelijk dat we dit alles morgen nog een keer mogen overdoen vermits het op de oceaan nog wemelt van de buienlijnen. Zondag zou iets rustiger worden, maar de restanten van ex orkaan Wilma die zich verenigen met een andere sterk uitdiepende depressie beloven nog een best interessant verloop van de komende werkweek...
21 oktober 2006
Deze dag kende een vrij rustige start met een mengelmoes van sluierbewolking, een weinig Altocumulus en wolkenflarden die aan een vrij hoog tempo voortgejaagd werden. De aangevoerde lucht was erg zacht en resulteerde dan ook in vrij hoge minimumtemperaturen van 12,4 graden. Het rustige weertype hield het grootste deel van de dag stand, maar een langzame toename van de sluierbewolking kenmerkte wel het verloop van de dag. Uiteindelijk konden we toch nog 17,8 graden in de wacht slepen als maximum, wat voor de tijd van het jaar weer erg zacht is. De sluierbewolking kreeg tegen de avond ook gezelschap van Altostratus terwijl de wolkenflarden overgingen in opbollende Cumulusbewolking. Een opklaring in het uiterste westen en de stralen van de ondergaande zon die de wolken van onderen met een oranje gloed verlichtten, zorgden voor een zonsondergang die er best wel mocht wezen qua schoonheid. Andere weerselementen die zich vandaag lieten gelden, waren de wind die met snelheden tot 35,4 km/h (zuidwest) weer prominent aanwezig waren en de regen die voor aardig wat spektakel zorgde. Hiervoor moesten we echter wachten tot omstreeks 22H toen hoge temperatuurscontrasten in de hoogte in combinatie met flink wat windschering ervoor zorgden dat één van die stapelwolken snel uitgroeide tot een stevig onweerscomplex dat zich pal boven Malderen ontwikkelde. Opmerkelijk hierbij is dat dit het enige onweerscomplex boven de Benelux was, een gegeven dat naar Malderse normen best wel uitzonderlijk mag genoemd worden. Neerslagintensiteiten die opliepen tot 155,6 mm/h zorgden ervoor dat het weerstation haar op twee na zwaarste stortbui sinds haar oprichting op 16 april 2004 beleefde. Onder deze omstandigheden kon onweer natuurlijk niet lang uitblijven: het buiencomplex bereikte ter plaatse het onweersstadium al deden de ontladingen zich voor op grote hoogte, zodat het spektakel zich beperkte tot de lichtblauwe lichtflitsen die af en toe de omgeving in een spookachtig licht zetten. Even plots als de stortvlaag kwam, verdween hij ook een dik halfuurtje later. Uiteindelijk bracht de vlaag 6,8 mm verse regen op.
21 oktober 2007
Zoals gevreesd werd het een erg koude nacht, maar aan de ergste vorstperikelen lijkt Malderen voorlopig ontsnapt te zijn doordat de weinige Stratocumulusveldjes tijdens de nachtelijke uren net op de juiste plaats bleven hangen. We kwamen er met minima van -0,2 graden vanaf terwijl sommige plaatsen, zelfs in de buurt van de kust, al een paar graden onder het vriespunt eindigden. Voor heel wat eenjarige plantjes uitstel van executie dus, maar op een zonovergoten nazomerdag konden ze deze keer niet meer rekenen. Vanuit het noorden kwamen immers steeds meer Stratocumulusvelden opzetten waardoor de zon het vooral na de middag steeds moeilijker ging krijgen. De temperaturen geraakten dan ook niet zo hoog met maxima van 14,4 graden, en dit bij een oostelijk briesje met snelheden tot 19,3 km/h. De bewolking vormde echter geen hermetisch gesloten laag waardoor er tot aan zonsondergang nog blauwe stukjes te zien waren en er soms nog een kortdurend streepje zon aan te pas kwam. Uitgestrekte Stratocumulusvelden stonden vervolgens in voor een erg sfeervolle zonsondergang, en later zorgde dezelfde bewolking ervoor dat het tijdens de avonduurtjes nauwelijks afkoelde en het kwik nog lange tijd dicht bij de tien graden bleef hangen. Hiervoor moesten we dan wel betalen in de vorm van motregen die later op de avond over het Malderse weerstation neerdaalde. Uiteindelijk zorgde dit voor een neerslagtotaal van 0,0 mm, met andere woorden de neerslag was niet eens meetbaar.
21 oktober 2008
Hoewel de opklaringen gisterenavond onze vrees voor een eerste algemene nachtvorst leken te rechtvaardigen, konden we vanochtend rekenen op de vriendelijke zachtheid van een Altostratus + Altocumulus wolkendek dat ons voor dit onheil kon behoeden. De daglichtperiode startte hierdoor echter in grijze omstandigheden terwijl alles er zompig bijlag door de vracht regenwater die de bewolking 's nachts kennelijk heeft afgeleverd. De opklaringen waren echter niet veraf en concentreerden zich in een scherp begrensde, diepblauwe 'band' net boven de west- noordwestelijke horizon. Bovendien konden we al genieten van een flauw waterzonnetje dat zich aarzelend tussen de eerdergenoemde wolken liet zien. Langzaam maar zeker kwam het blauw onze richting uit, maar het verliep zo aarzelend dat het luchtruim op het einde van de namiddag nog steeds voor de helft bedekt was met Altostratusbewolking. Het is dan ook weinig verwonderlijk dat de temperaturen een beetje achterbleven en we met 16,0 graden als maximum vrede moesten nemen. De tot 38,6 km/h uithalende zuidwestenwind kregen we er gratis bij. Later op de avond werd de band van wegtrekkende Altostratusbewolking gedeeltelijk verhuld achter Altocumulusbankjes en dit zorgde weer voor leuke kleureneffecten bij zonsondergang. Het koelde echter snel af door de inmiddels steeds verder oprukkende opklaringen waardoor de minima pas omstreeks 21H bereikt werden met 7,8 graden. De rest van de avond verliep rustig en droog zodat de 4,4 mm als neerslagtotaal niet meer verder wordt aangevuld.
21 oktober 2009
Het was vanochtend erg zacht met temperaturen die niet beneden de 10,0 graden zijn uitgekomen. Zachte luchtmassa's en aardig wat bewolking waren hiervoor verantwoordelijk, maar er waren nog voldoende opklaringen aanwezig om voor een sfeervolle zonsopgang te zorgen. De voorspelde doortocht van het koufront verliep slechts langzaam en zo konden we nog de hele voormiddag genieten van opklaringen terwijl het kwik gestaag de hoogte in ging. De bewolking bestond vooral uit Cirrostratus, Altostratus en Altocumulusvelden, terwijl er in het westen dichte Stratocumulus en Altocumulusgebieden zichtbaar waren. Na de middag kwamen deze langzaam dichterbij, maar de opklaringen bleven moedig standhouden, zodat de temperatuur kon oplopen naar een aangename 17,7 graden. De wind zicht hierbij het oost- zuidoosten op en haalde snelheden tot 20,9 km/h. Het temperatuurscontrast met de noordelijke helft van Nederland, dat duidelijk nog steeds met polaire luchtmassa's worstelt, was echter schrijnend. Tegen de middag schommelde het kwik er nog steeds rond de 4 graden terwijl de gevoelstemperatuur er rond het vriespunt lag. Maar uiteindelijk werd er ook aan het Malderse nazomerweer geknabbeld toen de bewolking tijdens de namiddag geleidelijk verder toenam en het vanuit het zuidwesten lichtjes ging regenen. Tegen de avond werd dat matige regen uit een in Nimbostratus overgegaan wolkendek, maar deze was niet constant en werd af en toe afgewisseld door motregen of korte, droge intermezzo's. De bewolking hield ons warm toegedekt waardoor we ook morgenvroeg wellicht met hoge minima de dag zullen aanvatten. Ondanks het druilerige regenweer bleef het neerslagtotaal beperkt tot 1,8 mm.
21 oktober 2010
De dagelijkse weersverslagen worden gewoonlijk met een vertraging van 2 tot 5 dagen online gezet. Neem een kijkje op de weerpagina's van mijn website om het recentste verslag te lezen.