Hallo iedereen,
Eindelijk ben ik door mijn foto's geraakt van ons weekendje langs de Moezel in Duitsland. We waren daar aanwezig van 11 november tot 14 november. Onze overnachtingen vonden plaats in het Hotel Moselblick, te Winningen am Mosel. Dit is een 3 sterren hotel maar na ons verblijf is deze zeker 3.5 sterren waard! Het eten wat we daar kregen was overheerlijk en ook de kamer was zeer ruim. Enig minpuntje is als je langs de voorzijde logeert, kan je last hebben van voorbij rijdende treinen, maar eenmaal je slaapt hoor je dat niet. Enfin, tijd voor de foto's en wat uitleg.
Voor ons vertrek, kon ik nog een mooie zonsopgang fotograferen hier thuis. Dit was dus donderdag morgen, toen we van de 'storm' nog niet veel merkten, die later dus, zoals de Duitsers haar de naam "Carmen" gaven over de Benelux trok.
Na een rit van ongeveer 4u kwamen we aan in Winningen, waar ons hotel zich bevindt.
Toen we aankwamen aan ons hotel, checkten we in en toen we onze kamer binnen gingen, verschrokken we wat van de ruimte, op positieve zin dan.
Dan was het uitpakken en alles een plaatsje geven, het hotel wat verkennen en dan nog eens in de omgeving gaan wandelen. Toen was het tijd voor het avondeten. Ik was natuurlijk niet in de verwachting dat het zo'n zalig lekker eten ging zijn, dus deed ik de eerste avond mijn fototoestel niet mee (achteraf vond ik dit dan wel spijtig)
De volgende dag stonden we op met wat bewolking en wat zon. Dan was het maar eens tijd om het zicht vanaf ons terras te gaan fotograferen. We hadden langs de ene zijde zicht op de Moezel rivier
En langs de andere zijde zicht op de laatste deel van het dorpje Winningen. Zoals je ziet loopt ook langs de weg, de spoorweg, is een minpuntje als je langs de voorzijde van het hotel slaapt, maar kom.
Wat ook opviel is, dat 3/4 van het hotel Belgen waren.
Op de parking stonden zo'n 20 a 25 wagens, waarvan 15 met Belgische nummerplaat.
Na ons ontbijt, wat in buffer vorm was en onze buikjes dus vol "propten" met broodjes
maakte we ons klaar om naar Koblenz te gaan, zo'n 8 km van Winningen.
Daar parkeerden we onze wagen onder de hoofdbrug, enja, die brug moesten we over, wat resulteerde met een mooi zicht over de Moezel.
De andere kant van de brug. Er stond wel lekker veel wind op die brug
Dan wandelde we langs de Moezel richting het centrum. Daar waren soms mooie taferelen te zien, zoals onderstaand beeld.
Tussendoor een foto van de wapperende Duitse vlag
Onderstaande foto kon niet ontbreken in het verslag, typische oude bouwstijl van de bruggen, met daarvoor verwilde plantengroei in de Moezel
Opnieuw die bouwstijl van de bruggen. Dit deed er ons aan denken dat we dus de goeie kant aan het bewandelen waren richting het oude stadsgedeelte
Toen we in het centrum aankwamen, kwamen we deze poort als eerste tegen. Dit was een oude ingang van een plaatselijk klooster, maar het klooster is door de oorlogen heen gebombardeerd zodat de poort nog als enigste overschiet.
Toen kwamen we op een marktplein terecht, waar we een kerk binnen getreden waren. Ik heb geen foto's van de kerk vanbuiten, want de omgeving was 1 bouwwerf.. Opnieuw dus die bogen die terug keren in de bouwstijl.
Toen we buitenkwamen was er een betoging begonnen, waarschijnlijk tegen het verhogen van de pensioen leeftijd. Toch wel eens leuk om dat mee te maken op uw weekend
Toen gingen we door de winkelstraten richting de volgende straat: De kasteelstraat
waar dus op het einde van de weg een mooi kasteel te zien was, het kasteel van Clemens Wenzeslaus, de residentie van de laatste keurvorst van Trier. Tegenwoordig fungeert dit gebouw als raadshuis. Daarom we er ook niet binnen konden.
We zetten onze wandeling verder en kwam opnieuw op een brug, maar deze keer, een brug die over de Rijn loopt.
Met dus volgende beelden als uitzicht. Centraal in de verte zie je het de oude burcht Ehrenbreitstein, gebouwd in de jaren 1800 (later volgt nog een close up)
Aan de andere kant zien we dan in de verte een TV-mast (die ook later nog in close up aan bod komt)
Eenmaal aan de over kwamen volgend monument tegen, Vater Rhein und Mutter Mosel en op de achtergrond de achterkant van boven besproken kasteel.
En een kleine kilometer verder kwamen we aan bij het "Deutschen Eck" waar de oude Duitse ridderorde, hier hun bestuursgebouw had, de "Kumturei". In 1897 werd op een kolossale sokkel een 1750 kilo zwaar ruiterstandbeeld van keizer Wilhelm 1 opgericht. Dit werd in 1945 in de laatste oorlogsdagen door de Amerikaanse troepen van zijn sokkel kapotgeschoten. Sinds 1953 stond daar dan enkel een mast met de Duitse vlag, als herinnering aan de verloren eenheid, tot in 1985 de bekende kunstverzamelaar Peter Ludwig een prijs voor de wederopbouw van de keizer tekende.
Toen begon het te regenen en als de bui overtrok kregen we op het Deutsches Eck een mooie regenboog te zien:
Het monument van onderaf gefotografeerd. Door de jaren heen is het natuurlijk wat "vervuild", dit omwille dat het monument er sedert 1993 zo bij staat. Het replica weegt 65 ton brons, het origineel had uit 25 ton plaatkoper bestaan hebben.
Vanboven in het monument kreeg je een mooi uitzicht op de samenkomst van de Moezel en de Rijn (je zou denken dat je op een reuze schip staat)
En intussen een close up gemaakt op de oude burcht aan de overkant van de Rijn.
Toen we terug op de begane grond waren, heb ik op het uiterste punt van het Deutsches Eck nog een foto gemaakt van het monument.
Intussen kregen we al terug iets anders in het vizier. Maar door tijdsgebrek konden we dat niet meer bezoeken.
Intussen nog een beeldje van oude wachttorens langs de heuvelflanken van de Rijn
Na een rit van 20 minuten naar het hotel, gingen we nog een een wandeling doen in de buurt. Onderstaand beeld toont het grote viaduct van de A61, die net iets buiten Winningen over de vallei gaat.
Daarna was het tijd om langzaam terug aan te tafel te gaan zitten voor het 3 gangen menu 's avonds en deze keer had ik wel mijn toestel mee. We starten met een fris voorgerecht: Geitenkaas in spek gewikkeld en rustend op een gezond bed van groenten, zoals veldsla en, jawel, druiven.
Het hoofdgerecht was terug gezond, een apart schaaltje met groeten, en een boord met een lekker stuk vis. Dit was vergezeld met aardappelen.
Bij dit alles, hoort natuurlijk een lekkere Moezelwijn, zacht van smaak.
Het dessert, een bal vanille ijs ingewikkeld in een geflambeerde pannenkoek, dit opnieuw met een lekker sausje.
Dan was het tijd om te gaan rusten en nagenieten op de kamer, al heb ik nog de tijd gevonden voor een mooi beeld van de lobby van het hotel.
Evenals een nachtfoto van het hotel, genomen aan de voorzijde.
Vandaag, zaterdag, staan we op en doen de gordijnen open, en we zagen grijze wolken en lichte regen, maar dit verlet niet om terug de baan op te gaan, deze maal richting Cochem, zo'n 45 minuten rijden.
Toen we daar aankwamen gingen we eerst wat de binnenstad verkennen en vervolgens gingen we naar het stukje pracht van Cochem, de "Reichsburg" of Rijksburcht. Voor 5 euro per persoon kregen een mooie rondleiding binnen in de burcht. Het bevat natuurlijk authentieke stukken, ik laat je even genieten van de beelden.
Onderstaand harnas is ongeveer 2m 30, vergelijk het met een normaal harnas van ongeveer 1m 70
Een zicht op de Moezel vanuit de wachttoren.
Eenmaal terug buiten, gingen we nog een bezoek je brengen aan een van de 2 kerken in de Cochem. Een zicht van buiten af:
En van binnenaf, merk ook de lichte symmetrie op in de kerk (langs weerszijden een orgel etc)
Nog een beeld van de burcht genomen van op een brug, iets verder vanaf het centrum van Cochem
Op de andere heuveltop bevond zich dan een kruis, zie je ook vaak in de Oostenrijkse bergen.
Dan werd het langzaam terug duister en besloten we om terug naar Winningen te rijden, en bezochten we nog een "Vinotheek", een winkel waar je de lokale wijnen kunt gaan aankopen
En een "Wheinhaus", waar we de wijnen beter leerden kennen.
Toen was het tijd, om terug naar het hotel te gaan, om ons op te frissen en terug aan tafel te gaan zitten, vol nieuwsgierigheid wat we vanavond voor onze neus zullen geschoteld krijgen.
Het voorgerecht, was een pompoencreme soep, smakelijk!
Om daarna, typisch Duitse kost te gaan eten, Snitzel met frietjes en groeten, mooi geserveerd in opnieuw aparte schaaltjes.
Het dessert bestond uit een stukje taart, aangevuld door een potje "gelei" waar allerlei soorten bosvruchten in te vinden waren, en dit ging dus ook zoet naar binnen.
Zondag, laatste dag van ons verblijf, de valiezen maken, en omdat het mooi weer was (en opmerkelijk warm zelfs) nog eens wat gaan wandelen. Een foto'tje van de flank van het hotel.
We moesten door het dorpje Winningen om op de wijnvelden te geraken, en daar kwamen het volgende tegen, alle genoteerde data en een lijn, tot waar het water van de Moezel stond, als deze over zijn oevers trad. Recentst was op 5 januari 2003. Mijn zus, die 1m65 is, staat bij de waarden ter vergelijking hoe hoog het water ooit wel stond.
"Winninger Domgarten", 1 van de betere wijnvelden van de Moezelstreek.
Een foto van het uitzicht, kijkrichting Koblenz
Macro foto van een nog (uit)bloeiende roos
Details foto van de TV mast, die ik eerder heb besproken.
Aan 1 van de zovele druivenplanten, gingen er nog enkele trosjes aan, dus moesten deze ook wel op een foto gezet worden natuurlijk.
Nog een uitkijk postje vanuit de oude tijd, had mijn vader het niet gezegd, had ik het nooit gezien.
En ook de hagedissen genoten van het zonnetje op de warme rotswand. Leuke beestjes
Rond 12u besloten we dan om onze tocht aan te vangen richting huis, en hier eindigt dan ook mijn reisverslag.
Eindelijk ben ik door mijn foto's geraakt van ons weekendje langs de Moezel in Duitsland. We waren daar aanwezig van 11 november tot 14 november. Onze overnachtingen vonden plaats in het Hotel Moselblick, te Winningen am Mosel. Dit is een 3 sterren hotel maar na ons verblijf is deze zeker 3.5 sterren waard! Het eten wat we daar kregen was overheerlijk en ook de kamer was zeer ruim. Enig minpuntje is als je langs de voorzijde logeert, kan je last hebben van voorbij rijdende treinen, maar eenmaal je slaapt hoor je dat niet. Enfin, tijd voor de foto's en wat uitleg.
Voor ons vertrek, kon ik nog een mooie zonsopgang fotograferen hier thuis. Dit was dus donderdag morgen, toen we van de 'storm' nog niet veel merkten, die later dus, zoals de Duitsers haar de naam "Carmen" gaven over de Benelux trok.
Na een rit van ongeveer 4u kwamen we aan in Winningen, waar ons hotel zich bevindt.
Toen we aankwamen aan ons hotel, checkten we in en toen we onze kamer binnen gingen, verschrokken we wat van de ruimte, op positieve zin dan.
Dan was het uitpakken en alles een plaatsje geven, het hotel wat verkennen en dan nog eens in de omgeving gaan wandelen. Toen was het tijd voor het avondeten. Ik was natuurlijk niet in de verwachting dat het zo'n zalig lekker eten ging zijn, dus deed ik de eerste avond mijn fototoestel niet mee (achteraf vond ik dit dan wel spijtig)
De volgende dag stonden we op met wat bewolking en wat zon. Dan was het maar eens tijd om het zicht vanaf ons terras te gaan fotograferen. We hadden langs de ene zijde zicht op de Moezel rivier
En langs de andere zijde zicht op de laatste deel van het dorpje Winningen. Zoals je ziet loopt ook langs de weg, de spoorweg, is een minpuntje als je langs de voorzijde van het hotel slaapt, maar kom.
Wat ook opviel is, dat 3/4 van het hotel Belgen waren.
Op de parking stonden zo'n 20 a 25 wagens, waarvan 15 met Belgische nummerplaat.
Na ons ontbijt, wat in buffer vorm was en onze buikjes dus vol "propten" met broodjes
maakte we ons klaar om naar Koblenz te gaan, zo'n 8 km van Winningen.Daar parkeerden we onze wagen onder de hoofdbrug, enja, die brug moesten we over, wat resulteerde met een mooi zicht over de Moezel.
De andere kant van de brug. Er stond wel lekker veel wind op die brug
Dan wandelde we langs de Moezel richting het centrum. Daar waren soms mooie taferelen te zien, zoals onderstaand beeld.
Tussendoor een foto van de wapperende Duitse vlag
Onderstaande foto kon niet ontbreken in het verslag, typische oude bouwstijl van de bruggen, met daarvoor verwilde plantengroei in de Moezel
Opnieuw die bouwstijl van de bruggen. Dit deed er ons aan denken dat we dus de goeie kant aan het bewandelen waren richting het oude stadsgedeelte
Toen we in het centrum aankwamen, kwamen we deze poort als eerste tegen. Dit was een oude ingang van een plaatselijk klooster, maar het klooster is door de oorlogen heen gebombardeerd zodat de poort nog als enigste overschiet.
Toen kwamen we op een marktplein terecht, waar we een kerk binnen getreden waren. Ik heb geen foto's van de kerk vanbuiten, want de omgeving was 1 bouwwerf.. Opnieuw dus die bogen die terug keren in de bouwstijl.
Toen we buitenkwamen was er een betoging begonnen, waarschijnlijk tegen het verhogen van de pensioen leeftijd. Toch wel eens leuk om dat mee te maken op uw weekend
Toen gingen we door de winkelstraten richting de volgende straat: De kasteelstraat
waar dus op het einde van de weg een mooi kasteel te zien was, het kasteel van Clemens Wenzeslaus, de residentie van de laatste keurvorst van Trier. Tegenwoordig fungeert dit gebouw als raadshuis. Daarom we er ook niet binnen konden.
We zetten onze wandeling verder en kwam opnieuw op een brug, maar deze keer, een brug die over de Rijn loopt.
Met dus volgende beelden als uitzicht. Centraal in de verte zie je het de oude burcht Ehrenbreitstein, gebouwd in de jaren 1800 (later volgt nog een close up)
Aan de andere kant zien we dan in de verte een TV-mast (die ook later nog in close up aan bod komt)
Eenmaal aan de over kwamen volgend monument tegen, Vater Rhein und Mutter Mosel en op de achtergrond de achterkant van boven besproken kasteel.
En een kleine kilometer verder kwamen we aan bij het "Deutschen Eck" waar de oude Duitse ridderorde, hier hun bestuursgebouw had, de "Kumturei". In 1897 werd op een kolossale sokkel een 1750 kilo zwaar ruiterstandbeeld van keizer Wilhelm 1 opgericht. Dit werd in 1945 in de laatste oorlogsdagen door de Amerikaanse troepen van zijn sokkel kapotgeschoten. Sinds 1953 stond daar dan enkel een mast met de Duitse vlag, als herinnering aan de verloren eenheid, tot in 1985 de bekende kunstverzamelaar Peter Ludwig een prijs voor de wederopbouw van de keizer tekende.
Toen begon het te regenen en als de bui overtrok kregen we op het Deutsches Eck een mooie regenboog te zien:
Het monument van onderaf gefotografeerd. Door de jaren heen is het natuurlijk wat "vervuild", dit omwille dat het monument er sedert 1993 zo bij staat. Het replica weegt 65 ton brons, het origineel had uit 25 ton plaatkoper bestaan hebben.
Vanboven in het monument kreeg je een mooi uitzicht op de samenkomst van de Moezel en de Rijn (je zou denken dat je op een reuze schip staat
)En intussen een close up gemaakt op de oude burcht aan de overkant van de Rijn.
Toen we terug op de begane grond waren, heb ik op het uiterste punt van het Deutsches Eck nog een foto gemaakt van het monument.
Intussen kregen we al terug iets anders in het vizier. Maar door tijdsgebrek konden we dat niet meer bezoeken.
Intussen nog een beeldje van oude wachttorens langs de heuvelflanken van de Rijn
Na een rit van 20 minuten naar het hotel, gingen we nog een een wandeling doen in de buurt. Onderstaand beeld toont het grote viaduct van de A61, die net iets buiten Winningen over de vallei gaat.
Daarna was het tijd om langzaam terug aan te tafel te gaan zitten voor het 3 gangen menu 's avonds en deze keer had ik wel mijn toestel mee. We starten met een fris voorgerecht: Geitenkaas in spek gewikkeld en rustend op een gezond bed van groenten, zoals veldsla en, jawel, druiven.
Het hoofdgerecht was terug gezond, een apart schaaltje met groeten, en een boord met een lekker stuk vis. Dit was vergezeld met aardappelen.
Bij dit alles, hoort natuurlijk een lekkere Moezelwijn, zacht van smaak.
Het dessert, een bal vanille ijs ingewikkeld in een geflambeerde pannenkoek, dit opnieuw met een lekker sausje.
Dan was het tijd om te gaan rusten en nagenieten op de kamer, al heb ik nog de tijd gevonden voor een mooi beeld van de lobby van het hotel.
Evenals een nachtfoto van het hotel, genomen aan de voorzijde.
Vandaag, zaterdag, staan we op en doen de gordijnen open, en we zagen grijze wolken en lichte regen, maar dit verlet niet om terug de baan op te gaan, deze maal richting Cochem, zo'n 45 minuten rijden.
Toen we daar aankwamen gingen we eerst wat de binnenstad verkennen en vervolgens gingen we naar het stukje pracht van Cochem, de "Reichsburg" of Rijksburcht. Voor 5 euro per persoon kregen een mooie rondleiding binnen in de burcht. Het bevat natuurlijk authentieke stukken, ik laat je even genieten van de beelden.
Onderstaand harnas is ongeveer 2m 30, vergelijk het met een normaal harnas van ongeveer 1m 70
Een zicht op de Moezel vanuit de wachttoren.
Eenmaal terug buiten, gingen we nog een bezoek je brengen aan een van de 2 kerken in de Cochem. Een zicht van buiten af:
En van binnenaf, merk ook de lichte symmetrie op in de kerk (langs weerszijden een orgel etc)
Nog een beeld van de burcht genomen van op een brug, iets verder vanaf het centrum van Cochem
Op de andere heuveltop bevond zich dan een kruis, zie je ook vaak in de Oostenrijkse bergen.
Dan werd het langzaam terug duister en besloten we om terug naar Winningen te rijden, en bezochten we nog een "Vinotheek", een winkel waar je de lokale wijnen kunt gaan aankopen
En een "Wheinhaus", waar we de wijnen beter leerden kennen.
Toen was het tijd, om terug naar het hotel te gaan, om ons op te frissen en terug aan tafel te gaan zitten, vol nieuwsgierigheid wat we vanavond voor onze neus zullen geschoteld krijgen.
Het voorgerecht, was een pompoencreme soep, smakelijk!
Om daarna, typisch Duitse kost te gaan eten, Snitzel met frietjes en groeten, mooi geserveerd in opnieuw aparte schaaltjes.
Het dessert bestond uit een stukje taart, aangevuld door een potje "gelei" waar allerlei soorten bosvruchten in te vinden waren, en dit ging dus ook zoet naar binnen.
Zondag, laatste dag van ons verblijf, de valiezen maken, en omdat het mooi weer was (en opmerkelijk warm zelfs) nog eens wat gaan wandelen. Een foto'tje van de flank van het hotel.
We moesten door het dorpje Winningen om op de wijnvelden te geraken, en daar kwamen het volgende tegen, alle genoteerde data en een lijn, tot waar het water van de Moezel stond, als deze over zijn oevers trad. Recentst was op 5 januari 2003. Mijn zus, die 1m65 is, staat bij de waarden ter vergelijking hoe hoog het water ooit wel stond.
"Winninger Domgarten", 1 van de betere wijnvelden van de Moezelstreek.
Een foto van het uitzicht, kijkrichting Koblenz
Macro foto van een nog (uit)bloeiende roos
Details foto van de TV mast, die ik eerder heb besproken.
Aan 1 van de zovele druivenplanten, gingen er nog enkele trosjes aan, dus moesten deze ook wel op een foto gezet worden natuurlijk.
Nog een uitkijk postje vanuit de oude tijd, had mijn vader het niet gezegd, had ik het nooit gezien.
En ook de hagedissen genoten van het zonnetje op de warme rotswand. Leuke beestjes
Rond 12u besloten we dan om onze tocht aan te vangen richting huis, en hier eindigt dan ook mijn reisverslag.