Als je ook zo'n freak bent als ik moet je zeker gaan chasen
Bericht van: Peter (Mariakerke bij Gent) , 18-06-2004 17:03
Na een paar keer geleerd dat het bijzonder leuk is. Niet alleen het onweer zelf, want vaak mislukt het ook, maar het is een totaalervaring, een soort aangename uitputtingsslag, en je komt overal in dorpen en tankstations, andere streken en talen, een soort supersnelle siteseeing 
Alleen lijkt het me niet te doen, met 3 is het maximum, tenzij je een heel grote wagen hebt en geen uitgebreide fotoplannen hebt zoals wij (alle gerief moet kant en klaar liggen).
De hele dag gaat in ups en downs: gaat het lukken of niet, het afwachten en de verzuchtingen en twijfels, en dan wanneer het onweer ergens ontstaat een enorme adrenalinekick, je gaat helemaal focussen op radarbeeldjes, berichten van anderen, de kaarten ondersteboven halen, de lucht zelf goed bekijken, en op interceptiekoers afsturen. Al je concentratie en energie worden gebundeld en als het dan lukt en je komt recht in het pad van een aanstormend monster, die sensatie is fantastisch en maakt meteen de vorige 3 mislukte pogingen weer goed.
In EU is het ook zelden gevaarlijk. het gevaarlijkste totnogtoe was 2 keer aquaplaning aan 100km/h door de stortregen. Maar een goeie chauffeur kent zijn grenzen en gaat niet te ver. Bliksem ook natuurlijk, maar daar denk ik niet echt aan behalve als mijn haar rechtop gaat staan (nog nooit gehad trouwens), anders moet je niet chasen. En schade aan de wagen: eventueel ondergelopen wegen of zo, en je houdt je hart vast als de hagelbollen van 2cm zoals laatst met oorverdovend kabaal neerknallen, je denkt bij elke grotere steen en klap: bij de volgende gaat ie door de vooruit (maar je weet dat ze daarvoor echt wel heel groot moeten zijn), maar eigenlijk hoort dat bij de fun van het chasen. Als je geen putjes in je carrosserie wil kan je beter ook niet gaan chasen (of een wagen huren
Het kan ook frustrerend zijn, bij omleidingen ed en vooral als je op een expressweg achter een tractor moet bengelen, maar dan vloek je eens goed en uiteindelijk moeten die altijd wel afslaan of kan je voorbij na hoogstens een km of zo. En uiteraard als je vele km voor niks gereden hebt, of 'verkeerde' beslissingen nam, maar je kan nooit alles goed inschatten en altijd op de goeie plaats zijn. Geluk speelt ook een rol, maar het hangt ook wel af van wat je waar beslist. Je leert erg snel van je fouten, voor ons zijn die: ga niet achter een wegtrekkend onweer aan, tenzij het erg traag beweegt en je er op een snelle manier omheen kan maar dat is zelden het geval. Als de lucht zelf een onvervalst teken geeft van: hier moet je nier (meer) zijn, blijf dan niet in die regio ook al zeggen de kaarten dat het daar het beste is. Dat klinkt vaag maar ze zijn vaak onmiskenbaar: vorig jaar in N-FR op de Kaatsberg zo'n fout gemaakt: het was er erg zwoel en vochtig, enorme AC formaties die erg onrustig waren, en dan ineens komt er een soort mini-gustfrontje van de outflow van een bui bij de tip van de Caps aan zee, en meteen voelt de lucht droog en koel aan, en is alle AC opgekuist. Op dat moment langer dan 10 minuten twijfelen terwijl je die opkuis verder richting België ziet trekken en er in het verste W en ZW niks meer dan wat hoge grijze cirrostratus is is dus geen goed idee. Je denkt dan wel, zo'n outflow is een ideale trigger voor nieuw onweer, maar je bent zo ver gereden omdat daar de beste verwachtingen waren, en je twijfelt te lang. Zo'n outflow is idd een goeie trigger, zeker wanneer die over de Vlaamse Ardennen trekt. We hebben het onweer dat daar dan ontstond nog kunnen bereiken en zelfs doorheen gevlamd, maar geen foto's meer kunnen nemen, terwijl de bliksems er als vonken vanaf vlogen. Dan verwijt je jezelf dat je te strak aan het schema hield en niet naar de signalen keek, maar dat gaat voorbij. en overigens kan het een keer komen dat het omgekeerd werkt.
Enfin ik wil maar zeggen: als je van onweer houdt en alle data slaan uit voor een bepaalde dag/regio dan moet je erop af en niet wachten op die paar keer dat het precies bij jou goed uitkomt. die komen ook, maar je gaat minder onweer zien dan 'on the road'.
bon nu weer verder met het verslag, ik hoop het vanavond eindelijk af te krijgen.
Alleen lijkt het me niet te doen, met 3 is het maximum, tenzij je een heel grote wagen hebt en geen uitgebreide fotoplannen hebt zoals wij (alle gerief moet kant en klaar liggen).De hele dag gaat in ups en downs: gaat het lukken of niet, het afwachten en de verzuchtingen en twijfels, en dan wanneer het onweer ergens ontstaat een enorme adrenalinekick, je gaat helemaal focussen op radarbeeldjes, berichten van anderen, de kaarten ondersteboven halen, de lucht zelf goed bekijken, en op interceptiekoers afsturen. Al je concentratie en energie worden gebundeld en als het dan lukt en je komt recht in het pad van een aanstormend monster, die sensatie is fantastisch en maakt meteen de vorige 3 mislukte pogingen weer goed.
In EU is het ook zelden gevaarlijk. het gevaarlijkste totnogtoe was 2 keer aquaplaning aan 100km/h door de stortregen. Maar een goeie chauffeur kent zijn grenzen en gaat niet te ver. Bliksem ook natuurlijk, maar daar denk ik niet echt aan behalve als mijn haar rechtop gaat staan (nog nooit gehad trouwens), anders moet je niet chasen. En schade aan de wagen: eventueel ondergelopen wegen of zo, en je houdt je hart vast als de hagelbollen van 2cm zoals laatst met oorverdovend kabaal neerknallen, je denkt bij elke grotere steen en klap: bij de volgende gaat ie door de vooruit (maar je weet dat ze daarvoor echt wel heel groot moeten zijn), maar eigenlijk hoort dat bij de fun van het chasen. Als je geen putjes in je carrosserie wil kan je beter ook niet gaan chasen (of een wagen huren
Het kan ook frustrerend zijn, bij omleidingen ed en vooral als je op een expressweg achter een tractor moet bengelen, maar dan vloek je eens goed en uiteindelijk moeten die altijd wel afslaan of kan je voorbij na hoogstens een km of zo. En uiteraard als je vele km voor niks gereden hebt, of 'verkeerde' beslissingen nam, maar je kan nooit alles goed inschatten en altijd op de goeie plaats zijn. Geluk speelt ook een rol, maar het hangt ook wel af van wat je waar beslist. Je leert erg snel van je fouten, voor ons zijn die: ga niet achter een wegtrekkend onweer aan, tenzij het erg traag beweegt en je er op een snelle manier omheen kan maar dat is zelden het geval. Als de lucht zelf een onvervalst teken geeft van: hier moet je nier (meer) zijn, blijf dan niet in die regio ook al zeggen de kaarten dat het daar het beste is. Dat klinkt vaag maar ze zijn vaak onmiskenbaar: vorig jaar in N-FR op de Kaatsberg zo'n fout gemaakt: het was er erg zwoel en vochtig, enorme AC formaties die erg onrustig waren, en dan ineens komt er een soort mini-gustfrontje van de outflow van een bui bij de tip van de Caps aan zee, en meteen voelt de lucht droog en koel aan, en is alle AC opgekuist. Op dat moment langer dan 10 minuten twijfelen terwijl je die opkuis verder richting België ziet trekken en er in het verste W en ZW niks meer dan wat hoge grijze cirrostratus is is dus geen goed idee. Je denkt dan wel, zo'n outflow is een ideale trigger voor nieuw onweer, maar je bent zo ver gereden omdat daar de beste verwachtingen waren, en je twijfelt te lang. Zo'n outflow is idd een goeie trigger, zeker wanneer die over de Vlaamse Ardennen trekt. We hebben het onweer dat daar dan ontstond nog kunnen bereiken en zelfs doorheen gevlamd, maar geen foto's meer kunnen nemen, terwijl de bliksems er als vonken vanaf vlogen. Dan verwijt je jezelf dat je te strak aan het schema hield en niet naar de signalen keek, maar dat gaat voorbij. en overigens kan het een keer komen dat het omgekeerd werkt.
Enfin ik wil maar zeggen: als je van onweer houdt en alle data slaan uit voor een bepaalde dag/regio dan moet je erop af en niet wachten op die paar keer dat het precies bij jou goed uitkomt. die komen ook, maar je gaat minder onweer zien dan 'on the road'.
bon nu weer verder met het verslag, ik hoop het vanavond eindelijk af te krijgen.
